Mahabharata · Chapter 7.123

tato duḥśāsano rājañśaineyaṃ samupādravat /
kirañśarasahasrāṇi parjanya iva vṛṣṭimān //

sa vidvvā sātyakiṃ ṣaṣṭyā tathā ṣoḍaśabhiḥ śaraiḥ /
nākampayatsthitaṃ yuddhe mainākamiva parvatam //

taṃ tu duḥśāsanaḥ śūraḥ sāyakairāvṛṇodbhṛśam /
rathavrātena mahatā nānādeśodbhavena ca //

sarvato bharataśreṣṭha visṛjansāyakānbahūn /
parjanya iva ghoṣeṇa nādayanvai diśo daśa //

tamāpatantamālokya sātyakiḥ kauravaṃ raṇe /
abhidrutya mahābāhuśchādayāmāsa sāyakaiḥ //

te chādyamānā bāṇaughairduḥśāsanapurogamāḥ /
prādravansamare bhītāstava sainyasya paśyataḥ //

teṣu dravatsu rājendra putro duḥśānastava /
tasthau vyapetabhī rājansātyakiṃ cārdayaccharaiḥ //

caturbhirvājinastasya sārathiṃ ca tribhiḥ śaraiḥ /
sātyakiṃ ca śatenājau viddhvā nādaṃ mumoca saḥ //

tataḥ kruddho mahārāja mādhavastasya saṃyuge /
rathaṃ sūtaṃ dhvajaṃ taṃ ca cakre'dṛśyamajihmagaiḥ //

sa tu duḥśāsanaṃ śūraṃ sāyakairāvṛṇodbhṛśam /
maśakaṃ samanuprāptamūrṇanābhirivorṇayā //

tvaransamāvṛṇodbāṇairduḥśāsanamamitrajit // dṛṣṭvā duḥśāsanaṃ rājā tathā śaraśatācitam /

trigartāṃścodayāmāsa yuyudhānarathaṃ prati //

te'gacchanyuyudhānasya samīpaṃ krurakarmaṇaḥ /
trigartānāṃ trisāhasrā rathā yuddhaviśāradāḥ //

te tu taṃ rathavaṃśena mahatā paryavārayan /
sthirāṃ kṛtvā matiṃ yuddhe bhūtvā saṃśaptakā mithaḥ //

teṣāṃ prayatamānānāṃ śaravarṣāṇi muñcatām /
yodhānpañcaśatānmukhyānagryānīke vyapothayat //

te'patannihatāstūrṇaṃ śinipravarasāyakaiḥ /
mahāmārutavegena bhagnā iva nagāddrumāḥ //

nāgaiśca bahudhā cchinnairdhvajaiścaiva viśāmpate /
hayaiśca kanakāpīḍaiḥ patitaistatra medinī //

śaineyaśarasaṅkṛttaiḥ śoṇitaughapariplutaiḥ /
aśobhata mahārāja kiṃśukairiva puṣpitaiḥ //

te vadhyamānāḥ samare yuyudhānena tāvakāḥ /
trātāraṃ nādhyagacchanta paṅkamagnā iva dvipāḥ //

tataste paryavartanta sarve droṇarathaṃ prati /
bhayātpatagarājasya gartānīva mahoragāḥ //

hatvā pañcaśatānyodhāñcharairāśīviṣopamaiḥ /
prāyātsa śanakairvīro dhanañjayarathaṃ prati //

taṃ prayāntaṃ naraśreṣṭhaṃ putro duḥśāsanastava /
vivyādha navabhistūrṇaṃ śaraiḥ sannataparvabhiḥ //

sa tu taṃ prativivyādha pañcabhirniśitaiḥ śaraiḥ /
rukmapuṅkhairmaheṣvāso gārdhrapatrairajihmagaiḥ //

sātyakiṃ tu mahārāja prahasanniva bhārata /
duḥśāsanastribhirviddhvā punarvivyādha pañcabhiḥ //

śaineyastava putraṃ tu hatvā pañcabhirāśugaiḥ /
dhanuścāsya raṇe chittvā vismayannarjunaṃ yayau //

tato duḥśāsanaḥ kruddho vṛṣṇivīrāya gacchate /
sarvapāraśavīṃ śaktiṃ visasarja jighāṃsayā //

tāṃ tu śaktiṃ tadā ghorāṃ tava putrasya sātyakiḥ /
ciccheda śatadhā rājanniśitaiḥ kaṅkapatribhiḥ //

athānyaddhanurādāya putrastava janeśvara /
sātyakiṃ ca śarairviddhvā siṃhanādaṃ nanāda ca //

sātyakistu raṇe kruddho mohayitvā sutaṃ tava /
śarairagniśikhākārairājaghāna stanāntare //

tribhireva mahābhāgaḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ /
sarvāyasaistīkṣṇavaktraiḥ punarvivyādha cāṣṭabhiḥ //

duḥśāsanastu viṃśatyā sātyakiṃ pratyavidhyata /
sātvato'pi mahārāja taṃ vivyādha stanāntare //

tribhireva mahābhāgaḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ /
tato'sya vāhānniśitaiḥ śarairjaghne mahārathaḥ //

sārathiṃ ca surāṅkruddhaḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ /
dhanurekena bhallena hastāvāpaṃ ca pañcabhiḥ //

dhvajaṃ ca rathaśaktiṃ ca bhallābhyāṃ paramastrivit /
ciccheda viśikhaistīkṣṇaistathobhau pārṣṇisārathī //

sa cchinnadhanvā viratho hatāśvo hatasārathiḥ /
trigartasenāpatinā svarathenāpavāhitaḥ //

tamabhidrutya śaineyo muhūrtamiva bhārata /
na jaghāna mahābāhurbhīmasenavacaḥ smaran //

bhīmasenena tu vadhaḥ sutānāṃ tava bhārata /
pratijñātaḥ sabhāmadhye sarveṣāmeva saṃyuge //

tato duḥśāsanaṃ jitvā sātyakiḥ saṃyuge prabho /
jagāma tvarito rājanyena yāto dhanañjayaḥ //