Mahabharata · Chapter 4.47

tato duryodhano rājā samare bhīṣmamabravīt /
droṇaṃ ca rathiśārdūlaṃ kṛpaṃ ca sumahābalam //

ukto'yamartha ācārya mayā karṇena cāsakṛt /
punareva ca vakṣyāmi na hi tṛpyāmi tadbruvan //

parājitairvivastavyaṃ taiśca dvādaśavatsarān /
vane janapade'jñātaireṣa eva paṇo hi naḥ //

teṣāṃ na tāvannirvṛtto vatsaraḥ sa trayodaśaḥ /
ajñātavāse bībhatsurathāsmābhiḥ pariśrutaḥ //

anirvṛtte tu nirvāse yadi bībhatsurāgataḥ /
punardvādaśavarṣāṇi vane vatsyanti pāṇḍavāḥ //

lobhādvā te na jānīyurasmānvā moha āviśat /
hīnātiriktameteṣāṃ bhīṣmo veditumarhati //

arthānāṃ hi punardvaidhe nityaṃ bhavati saṃśayaḥ /
anyathā cintito hyarthaḥ punarbhavati cānyathā //

uttaraṃ mārgamāṇānāṃ mātsyasenāṃ yuyutsatām /
yadi bībhatsurāyātaḥ kintu kṛtyamataḥ param //

trigartānāṃ kṛtaṃ kāryaṃ pāṇḍavānāṃ ca mārgaṇam /
viprakārairhi mātsyena suśarmā bādhita purā //

teṣāṃ bhayābhipannānāṃ vastānāṃ trāṇabhicchatām /
abhayaṃ yācamānānāṃ tadā'smābhiḥ pariśrutam //

prathamaṃ vairgrahītavyaṃ mātsyānāṃ godhanaṃ mahat /
aṣṭamyāścāparāhṇe tu iti nastaiḥ samāhitam //

navamyāṃ punarasmābhiḥ sūryasyodayanaṃ prati /
imā gāvo grahītavyā yāte matsye gavāmpadam //

ityevaṃ niścayo'smākaṃ mantro'bhūnnāgasāhvaye /
pāṇḍavānāṃ parijñāne sarveṣāṃ naḥ parasparam //

te vā gāśca nayiṣyanti yadi vā syuḥ parājitāḥ /
asmānvā'pyatisandhāya kuryurmātsyena sangatim //

athavā tānupādāya mātsyo jānapadaiḥ saha /
sarvathā senayā sārdhamasmāneṣa yuyutsati //

teṣāmeko mahāvīryaḥ kaścideva punaḥsaraḥ /
asmāñjetumihāyāto mātsyo vā'pi svayaṃ bhavet //

yadyeṣa rājā mātsyānāṃ yadi bībhatsurāgataḥ /
sarvairyoddhavyamasmābhiriti naḥ samayaḥ kṛtaḥ //

atha kasmātthitā hyete ratheṣu rathisattamāḥ . bhīṣmadroṇakṛpāḥ karṇo vikarṇo drauṇireva ca /
sambhrāntamanasaḥ sarve prāpte hyasmindhanañjaye //

nānyatra yuddhācchreyosti tathā'tmā praṇidhīyatām /
sarvalokena vā yuddhaṃ devairvā'stu savāsavaiḥ //

anācchinne dhane'smākamatha śakreṇa vajriṇā /
yamena vā'pi sangrāme ko hāstinapuraṃ vrajet //

śarairabhipraṇunnānāṃ bhagnānāṃ gahane vane /
ko hi jīvetpadātīnāṃ bhavedaśveṣu saṃśayaḥ //

ācāryaṃ pṛṣṭhataḥ kṛtvā tathā nītirvidhīyatām /
jānāmi ca mataṃ teṣāmatastrāsayatīva naḥ //

arjune cāpi samprītimadhikāmupalakṣaye . tathā dṛṣṭvā hi bībhatsumupāyāntaṃ praśaṃsati /
yathā senā na bhajyeta tathā nītirvidhīyatām //

adeśikā hyaraṇye'sminkṛcchre śatruvaśaṃ gatā /
yathā na vibhrametsenā tathā nītirvidhīyatām //

aśvānāṃ heṣitaṃ śrutvā kā praśaṃsā bhavetpare /
sthāne vā'pi vrajanto vā sadā heṣanti vājinaḥ //

sadā ca vāyavo vānti nityaṃ varṣati vāsavaḥ /
stanayitnośca nirghoṣaḥ śrūyate bahuśastathā //

bhīṣayanpāṇḍaveyebhyo bhavānsarvānimāñjanān /
pramukhe sarvasainyānāmabaddhaṃ bahu bhāṣate //

yathaivāśvānmārgamāṇāstānevābhiparīpsavaḥ /
heṣitānīva śṛṇvanti tadidaṃ bhavatastathā //

kimatra kāryaṃ pārthasya kathaṃ vā sa praśasyate /
anyatra kāmāddveṣādvā roṣādvā'smāsu kevalam //

ācāryā vai kāruṇikāḥ prājñāścāpāyadarśinaḥ /
naite mahāhave ghore sampraṣṭavyāḥ kathañcana //

prāsādeṣu vicitreṣu goṣṭhīpānāśaneṣu ca /
kathā vicitrāḥ kurvāṇāḥ paṇḍitāstatra sobhanaḥ //

bahūnyāścaryarūpāṇi kurvate janasaṃsadi /
iṣvastre cāpasandhāne paṇḍitāstatra śobhanāḥ //

pareṣāṃ vivarajñāne manuṣyācariteṣu ca /
annasaṃskāradoṣeṣu paṇḍitāstatra śobhanāḥ //

paṇḍitānpṛṣṭhataḥ kṛtvā pareṣāṃ guṇavādinaḥ /
vidhīyatāṃ tathā nītiryathā vadhyeta vai paraḥ //

gāvaścaitāḥ pratiṣṭhantāṃ senāṃ vyūhantu māciram /
ārakṣāśca vidhīyantāṃ yatra yotsyāmahe paraiḥ //