Mahabharata · Chapter 4.37

yāte trigartānmātsye tu paśūṃstānvai parīpsati /
duryodhanaḥ sahāmātyairvirāṭa puramabhyagāt // 1 //

bhīṣmadroṇau ca karṇaśca kṛpaśca paramāstravit /
drauṇiśca saubalaścaiva tathā duḥśāsanaḥ śalaḥ // 2 //

viviṃśatirvikarṇaśca citrasenaśca vīryavān /
duḥsaho durmukhaścaiva ete cānye mahārathāḥ // 3 //

sarve matsyānupāgamya virāṭasya mahīpateḥ /
gopānvidrāvya tarasā godhanaṃ jahrurojasā // 4 //

gavāṃ śatasahasrāṇi kuravaḥ kālayanti ca /
mahatā rathavaṃśena parigṛhya samantataḥ // 5 //

gopālānāṃ tu ghoṣeṣu hanyatāṃ tairmahārathaiḥ /
ārāvaḥ sumahānāsītsamprahāre bhayankare // 6 //

gavādhyakṣastu santrasto rathamāsthāya satvaraḥ /
jagāma nagarāyaiva parikrośaṃstadā'rtavat // 7 //

sa praviśya puraṃ rājño nṛpaveśmābhyayāttataḥ /
avatīrya rathāttūrṇamākhyātuṃ praviveśa ha // 8 //

dṛṣṭvā bhūmiñjayaṃ nāma putraṃ mātsyasya māninam /
tasmai ca sarvamācaṣṭa rāṣṭrasya paśukarṣaṇam // 9 //

gavāṃ śatasahasrāṇi kurabaḥ kālayanti te /
pratijetuṃ samuttiṣṭha godhanaṃ rāṣṭravardhana // 10 //

rājaputra hitaprepsuḥ kṣipraṃ niryāhi vai svayam /
tvāṃ hi matsyo mahīpālaḥ śūnyapālamihākarot // 11 //

tvāṃ vai pariṣado madhye ślāghate sa narādhipaḥ /
putro mamānurūpaśca śūraśceti kulodvahaḥ // 12 //

iṣvastranipuṇo yodhaḥ sadā vīraśca me sutaḥ /
samarthaḥ samare yoddhuṃ kauravaiḥ saha tādṛśai // 13 //

tasya tatsatyamevāstu manuṣyendrasya bhāṣitam /
jayaśca niyato yuddhe kauravāśca dhruvaṃ hatāḥ // 14 //

āvartaya kurūñjitvā paśūnpaśupatiryathā /
nirdarhaṣāmanīkāni bhīmena śaratejasā // 15 //

dhanuścyutai rukmapuṅkhaiścitraiḥ sannataparvabhiḥ /
dviṣatāṃ bhindhyanīkāni gajānāmiva yūthapaḥ // 16 //

pāśopadhānāṃ jyātantrīṃ cāpadaṇḍāṃ mahāsvanām /
śaravarṇāṃ dhanurvīṇāṃ śatrumadhye pravādaya // 17 //

niryāhi nagarācchīghraṃ rājaputra kimāsyate . śvetāḥ kāñcanasannāhā rathe yujyantu te hayāḥ /
dhvajaṃ ca sihaṃ sauvarṇamucchrayasva tathā vibho // 18 //

rukmapuṅkhāḥ prasannāgrā muktā hastavatā tvayā /
chādayantu śarāḥ sūryaṃ rājñamāyurnirodhakāḥ // 19 //

raṇe jitvā kurūnsarvānvajrapāṇirivāsurān /
yaśo mahadavāpya tvaṃ pravirodaṃ puraṃ punaḥ // 20 //

tvaṃ hi rāṣṭrasya paramā gatirmātsyapateḥ sutaḥ /
gatimanto bhavantvadya sarve viṣayavāsinaḥ // 21 //

yathā hi pāṇḍuputrāṇāmarjuno jayatāṃvaraḥ /
evameva gatirnūnaṃ bhavānvipayavāsinām // 22 //