Mahabharata · Chapter 3.287

tataḥ prahastaḥ sahasā samabhyetya vibhīṣaṇam /
gadayā tāḍayāmāsa vinadya raṇakarkaśam //

sa tayā'bhihato dhīmāngadayā bhīmavegayā /
nākampata mahābāhurhimavāniva susthiraḥ //

tataḥ pragṛhyavipulāṃ śataghaṇṭāṃ vibhīṣaṇaḥ /
anumantrya mahāśaktiṃ cikṣepās śiraḥ prati //

patantyā sa tayā vegādrākṣaso'śanivegayā /
hṛtottāmaṅgo dadṛśe vātarugṇa iva drumaḥ //

taṃ dṛṣṭvā nihataṃ saṅkhye prahastaṃ kṣaṇadācaram /
abhidudrāva dhūmrākṣo vegena mahatā kapīn //

tas meghopamaṃ sainyamāpatadbhīmadarśanam /
dṛṣṭvaiva sahasā dīrṇā raṇe vānarapuṅgavāḥ //

tatastānsahasā dīrṇāndṛṣṭvā vānarapuṅgavān /
niryayau kapiśārdūlo hanūmānmārutātmajaḥ //

taṃ dṛṣṭvā'vasthitaṃ saṅkhye harayaḥ pavanātmajam /
mahatyā tvarayā rājatsannyavartanta sarvaśaḥ //

tataḥ śabdo mahānāsīttumulo romaharṣaṇaḥ /
rāmarāvaṇasainyānāmanyonyamabhidhāvatām //

tasminpravṛtte sangrāme ghore rudhirakardame /
kṣūmrākṣaḥ kapisainyaṃ taddrāvayāmāsa patribhiḥ //

taṃ sa rakṣomahāmātramāpatantaṃ sapatnajit /
pratijagrāha hanumāṃstarasā pavanātmajaḥ //

tayoryuddhamabhūdadhoraṃ harirākṣasavīrayoḥ /
jīgīṣatoryudhā'nyonyamindraprahlādayorivaṃ //

kagadābhiḥ parighaiścaiva rākṣaso jaghnivānkapim /
kapiśca jaghnivānraḥ saskandhaviṭapairdrumaiḥ //

tatastamatikopena sāśvaṃ sarathasārathim /
dhūmrākṣamavadhītkruddho hanūmānmārutātmajaḥ //

tatastaṃ nihataṃ dṛṣṭvā dhūmrākṣaṃ rākṣasottamam /
harayo jātaviśrambhā jaghnuranye ca sainikān //

te vadhyamānā haribhirbalibhirjitakāśibhiḥ /
rākṣasā bhagnasankalpā laṅkāmabhyapatanbhayāt //

te'bhipatya puraṃ bhagnā hataśeṣā niśācarāḥ /
sarvaṃ rājñe yathāvṛttaṃ rāvaṇāya nyavedayan //

śrutvā tu rāvaṇastebhyaḥ prahastaṃ nihataṃ yudhi /
dhūmrākṣaṃ ca maheṣvāsaṃ sasainyaṃ saharākṣasaiḥ //

sudīrghamiva niḥśvasya samutpatya varāsanāt /
uvāca kumbhakarṇasya karmakālo'yamāgataḥ //

ityevamuktvā vividhairvāditraiḥ sumahāsvanaiḥ /
śayānamatinidrāluṃ kumbhakarṇamabodhayat //

prabodhya mahatā cainaṃ yatnenā'gatasādhvasaḥ / svasthamāsīnamavyagraṃ vinidraṃ rākṣasādhipaḥ /
tato'bravīddaśagrīvaḥ kumbhakarṇaṃ mahābalam //

dhanyosi yasya te nidrā kumbhakarṇeyamīdṛśī /
ya idaṃ dāruṇaṃ kālaṃ na jānīṣe mahābhayam //

eṣa tīrtvā'rṇavaṃ rāmaḥ setunā haribhiḥ saha /
avamatyeha naḥ sarvānkaroti kadanaṃ mahat //

mayā tvapahṛtā bhāryā sītā nāmāsya jānakī /
tāṃ netuṃ sa ihāyāto baddhvā setuṃ mahārṇave //

tena caiva prahastādirmahānnaḥ svajano hataḥ /
tasya nānyo nihantā'sti tvāmṛteśatrukarśana //

sadaṃśito'bhiniryāhi tvamadya balināṃvara /
rāmādīnsamare sarvāñjahi śatrūnarindama //

dūṣaṇāvarajau caiva vajravegapramāthinau /
tau tvāṃ balena mahatā sahitāvanuyāsyataḥ //

ityuktvā rākṣusapatiḥ kumbhakarṇaṃ tarasvinam /
sandideśetikartavye vajravegapramāthinau //

tathtyuktvā yutau vīrau rāvaṇaṃ dūṣāṇānujau / kumbhakarṇaṃ puraskṛtya tūrṇaṃ niryayatuḥ purāt //