Mahabharata · Chapter 3.277

tato brahmarṣayaḥ sarve siddhā devarṣayastathā /
havyavāhaṃ puraskṛtya brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ //
agniruvāca /

yosau viśravasaḥ putro daśagrīvo mahābalaḥ /
avadhyo varadānena kṛto bhagavatā purā //

sa bādhate prajāḥ sarvā viprakārairmahābalaḥ /
tato nastrātu bhagavānnānyastrātā hi vidyate //
brahmovāca /

na sa devāsuraiḥ śakyo yuddhe jetuṃ vibhāvaso /
vihitaṃ tatrayatkāryamabhitastasya nigrahaḥ //

tadarthamavatīrṇo'sau manniyogāccaturbhujaḥ /
viṣṇuḥ praharatāṃ śreṣṭhaḥ sa tatkarma kariṣyati //
mārkaṇḍeya uvāca /

pitāmahastatasteṣāṃ sannidhau śakramabravīt /
sarvairdevagaṇaiḥ sārdhaṃ sambhava tvaṃ mahītale //

viṣṇoḥ sahāyānṛkṣīṣu vānarīṣu ca sarvaśaḥ /
janayadhvaṃ sutānvīrānkāmarūpabalānvitān //

te yathoktā bhagavatā tatpratiśrutya śāsanam /
sasṛjurdevagandharvāḥ putrānvānararūpiṇaḥ //

tato bhāgānubhāgena devagandharvadānavāḥ /
avatartuṃ mahīṃ sarve mantrayāmāsurañjasā //

avaterurmahīṃ svargādaṃśaiśca sahitāḥ surāḥ / ṛṣayaśca mahātmānaḥ siddhāśca saha kinnaraiḥ /
cāraṇāścāsṛjanghorānvānarānvanacāriṇaḥ //

yasya devasya yadrūpaṃ veṣastejaśca yadvidham /
ajāyanta samāstena tasya tasya sutāstadā //

teṣāṃ samakṣaṃ gandharvī dundubhīṃ nāma nāmataḥ /
śaśāsa varado devo gaccha kāryārthasiddhaye //

pitāmahavacaḥ śrutvā gandharvī dundubhī tataḥ /
mantharā mānuṣe loke kubjā samabhavattadā //

śakraprabhṛtayaścaiva sarve te surasattamāḥ /
vānararkṣavarastrīṣu janayāmāsurātmajān //

te'nvavartanpitṝnsarve yaśasā ca balena ca /
bhettāro giriśṛṅgāṇāṃ sālatālaśilāyudhāḥ //

vajcasaṃhananāḥ sarvesarve'moghavalāstathā /
kāmavīryabalāścaivasarve buddhiviśāradāḥ //

nāgāyutasamaprāṇā vāyuvegasamā jave /
yathecchavinipātāśca kecidatra vanaukasaḥ //

evaṃ vidhāya tatsarvaṃ bhagavām̐llokabhāvanaḥ /
mantharāṃ bodhayāmāsa yadyatkāryaṃ tvayā tathā //

sā tadvaca samājñāya tathā cakre manojavā / itaścetaśca gacchantī vairasandhukṣaṇe ratā //