Mahabharata · Chapter 3.249

ajānataste rādheya nābhyasūyāmyahaṃ vacaḥ /
jānāsi tvaṃ jitāñśatrūngandharvāṃ stejasā mayā //

āyodhitāstu gandharvāḥ suciraṃ sodarairmama /
mayā saha mahābāho kṛtaścobhayataḥ kṣayaḥ //

māyādhikāstvayudhyanta yadā śūrā viyadgatāḥ /
tadā no na samaṃ yuddhamabhavatkhecaraiḥ saha //

parājayaṃ ca prāptāḥ smo raṇe bandhanameva ca / sabhṛtyāmātyaputrāśca sadārabalavāhanāḥ /
uccairākāśamārgeṇa hriyamāṇāḥ suduḥkhitāḥ //

atha naḥ sainikāḥ kecidamātyāśca mahārathāḥ /
upagamyābruvandīnāḥ pāṇḍavāñśaraṇapradān //

eṣa duryodhano rājā dhārtarāṣṭraḥ sahānujaḥ /
sāmātyadāro hriyate gandharvairdivamāśritaiḥ //

taṃ mokṣayata bhadraṃ vaḥ sahadāraṃ narādhipam / parāmarśo mā bhaviṣyatkurudāreṣu sarvaśaḥ /
ityabruvanraṇaānmuktā dharmarājamupāgatāḥ //

evamukte tu dharmātmā jyeṣṭhaḥ pāṇḍusutastadā /
prasādya sodarānsarvānājñāpayata mokṣaṇe //

athāgamya tamuddeśaṃ pāṇḍavāḥ puruṣarṣabhāḥ /
sāntvapūrvamayācanta śaktāḥ santo mahārathāḥ //

yadā cāsmānna mumucurgandharvāḥ sāntvitā api /
ākāśacāriṇo vīrā nadanto jaladā iva //

tato'rjunaśca bhīmaśca yamajau ca balotkaṭau /
mumucuḥ śaravarṣāṇi gandharvānpratyanekaśaḥ //

atha sarve raṇaṃ muktvā prayātāḥ khecarā divam /
asmānevābhikarṣanto dīnānmuditamānasāḥ //

tataḥ samantātpaśyāmaḥ śarajālena veṣṭitam /
amānuṣāṇi cāstrāṇi prayuñjānaṃ ghanañjayam //

samāvṛtā diśo dṛṣṭvā pāṇḍavena śitaiḥ śaraiḥ /
dhanañjayasakhā'tmānaṃ darśayāmāsa vai tadā //

citrasenaḥ pāṇḍavena samāśliṣya parasparam /
kuśalaṃ paripapraccha taiḥ pṛṣṭaścāpyanāmayam //

te sametya tathā'nyonyaṃ sannāhānvipramucya ca /
ekībhūtāstato vīrā gandharvāḥ saha pāṇḍavaiḥ //

parasparaṃ samāgamya prītyā paramayā yutau / apūjayetāmanyonyaṃ citrasenadhanañjayau //