Mahabharata · Chapter 3.240

dhṛtarāṣṭraṃ tataḥ sarvedadṛśurjanamejaya /
dṛṣṭvā sukhamatho rājñaḥ pṛṣṭā rājñā ca bhārata //

tatastairvihitaḥ pūrvaṃ sangavo nāma vallavaḥ /
samīpasthāstadā gāvo dhṛtarāṣṭre nyavedayat //

anantaraṃ ca rādheyaḥ śakuniśca viśāmpate /
āhatuḥ pārthivaśreṣṭhaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janādhipam //

ramaṇīyeṣu deśeṣu ghoṣāḥ samprati kaurava /
smāraṇe samayaḥ prāpto vatsānāmapi cāṅkanam //

mṛgayā cocitā rājannasminkāle sutasyate /
duryodhanasya gamanaṃ tvamanujñātumarhasi //
dhṛtarāṣṭra uvāca /

mṛgayā śobhanā tāta gavāṃ hi samavekṣaṇam /
visrambhastu na gantavyo vallavānāmiti smare //

te tu tatranaravyāghrāḥ samīpa iti naḥ śrutam /
ato nābhyanujānāmi gamanaṃ tatra vaḥ svayam //

chadmanā nirjitāste tu karśitāśca mahāvane /
taponityāśca rādheya samarthāśca mahārathāḥ //

dharmarājo na sankruddhyedbhīmasenastvamarṣaṇaḥ /
yajñasenas duhitā teja evatu kevalam //

yūyañcāpyaparādhyeyurdarpamohasamanvitāḥ /
tato vinirdaheyuste tapasā hi samanvitāḥ //

athavā sāyudhāvīrā manyunā'bhipariplutāḥ /
sahitā baddhanistriśā daheyuḥ śastratejasā //

atha yūyaṃ bahutvāttānnārabhadhvaṃ kathañcana /
anāryaṃ paramaṃ tatsyādaśakyaṃ tacca vai matam //

uṣito hi mahābāhurindraloke dhanañjayaḥ /
divyānyastrāṇyavāpyātha tataḥ pratyāgato vanaṃ //

akṛtāstreṇa pṛthivī jitā bībhatsunā purā /
kiṃ punaḥ sakṛtāstro'dya na hanyādvo mahārathaḥ //

athavā madvacaḥ śrutvā tatra yattā bhaviṣyatha /
udvigravāsā visrabdhā duḥkhaṃ tatragamiṣyatha //

athavā sainikāḥ kecidapakuryuryudhiṣṭhire /
tadabuddhikṛtankarma doṣamutpādayecca vaḥ //

tasmādanye narā yāntu smāraṇāyāptakāriṇaḥ /
na svayaṃ tatragamanaṃ rocaye tava bhārata //
śakuniruvāca /

dharmajñaḥ pāṇḍavo jyeṣṭhaḥ pratijñātaṃ ca saṃsadi /
tena dvādaśavarṣāṇi vastavyānīti bhārata //

anuvṛttāśca rataṃ sarve pāṇḍavā dharmacāriṇaḥ /
yudhiṣṭhirastu kaunteyo na naḥ kopaṃ kariṣyati //

mṛgayāṃ caiva no gantumicchā saṃvardhate bhṛśam /
smāraṇaṃ tu cikīrṣāmo na tu pāṇḍavadarsanam //

na cānāryasamācāraḥ kaścittatra bhaviṣyati /
na ca tatra gamiṣyāmo yatra teṣāṃ pratiśrayaḥ //
vaiśampāyana uvāca /

evamuktaḥ śakuninā dhṛtarāṣṭro janeśvaraḥ /
duryodhanaṃ sahāmātyamanujajñe na kāmataḥ //

anujñātastu gāndhāriḥ karṇena sahitastadā /
niryayau bharataśreṣṭho balena mahatā vṛtaḥ //

duḥśāsanena ca tathā saubalena ca dhīmatā /
saṃvṛto bhrātṛbhiścānyaiḥ strībhiścāpi sahasraśaḥ //

taṃ niryāntaṃ mahābāhuṃ draṣṭuṃ dvaitavanaṃ saraḥ /
paurāścānuyayuḥ sarvesahadārā vanaṃ ca tat //

aṣṭau rathasahasrāṇi trīṇi nāgāyutāni ca /
pattayo bahusāhasrā hayāśca navatiḥ śatāḥ //

śakaṭāpaṇaveśāśca vaṇijo vandinastathā /
narāśca mṛgayāśīlāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ //

tataḥ prayāṇe nṛpateḥ sumahānabhavatsvanaḥ /
prāvṛṣīva mahāvāyorutthitasya viśāmpate //

gavyūtimātrenyavasadrājā duryodhanastadā / prayāto vāhanaiḥ sarvaistato dvaitavanaṃ saraḥ //