Mahabharata · Chapter 3.241

atha duryodhano rājā tatratatra vane vasan /
jagāma ghoṣānabhitastatra cakre niveśanam //

ramaṇīye samājñāte sodake samahīruhe /
deśe sarvaguṇopete cakrurāvasathānnarāḥ //

tathaiva tatsamīpasthānpṛthagāvasathānbahūn /
karṇasya śakuneścaiva bhrātṝṇāṃ caiva sarvaśaḥ //

paśyantaste tadā gāvaḥ śataśo'tha sahasraśaḥ /
aṅkarlakṣaiśca tāḥ sarvā lakṣayāmāsa pārthivaḥ //

aṅkayāmāsa vatsāṃśca jajñe copasṛtāṃstvapi /
bālavatsāśca yāṃ gāvaḥ kālayāmāsa tā api //

atha sa smāraṇaṃ kṛtvā lakṣayitvā trihāyanān /
vṛto gopālakaiḥ prīto vyāharatkurunandanaḥ //

sa ca paurajanaḥ sarvaḥ sarvaḥ sainikāśca sahasraśaḥ /
yathopajoṣaṃ cikrīḍurvane tasminyathā'marāḥ //

tato'dhvagamanācchrāntaṃ kuśalā nṛtyavāditaiḥ /
dhārtarāṣṭramupātiṣṭhankanyāścaiva svalankṛtāḥ //

sa strīgaṇavṛto rājā prahṛṣṭaḥ pradadau vasu /
tebhyo yathārhamannāni pānāni vividhāni ca //

tataste sahitāḥ sarve tarakṣūnmahiṣānmṛgān /
gavayarkṣavarāhāṃśca samantātparyavārayan //

sa tāñcharairvinirbhidya gajāṃśca subahūnvane /
ramaṇīyeṣu deśeṣu grāhayāmāsa vai mṛgān //

gorasānupayuñjāna upabhogāṃśac bhārata /
paśyansa ramaṇīyāni vanānyupavanāni ca //

mattabhramarajuṣṭāni barhiṇābhirutāni ca /
agacchadānupūrvyeṇa puṇyaṃ dvaitavanaṃ saraḥ //

mattabhramarasañjuṣṭaṃ nīlakaṇṭharavākulam /
saptacchadasamākīrṇaṃ punnāgavakulairyutam //

ṛddhyā paramayā yukto mahendra iva vajrabhṛt /
yadṛcchayā ca tatrastho dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ //

īje rājarṣiyajñena sādyaskena viśāmpate /
divyena vidhinā caiva vanyena kurusattama //

vidvadbhiḥ sahito dhīmānbrāhmaṇairvanavāsibhiḥ / kṛtvā niveśamabhitaḥ sarasastasya kaurava /
draupadyā sahito dhīmāndharmapatnyā narādhipaḥ //

tato duryodhanaḥ preṣyānādideśa sahānujaḥ /
ākrīḍāvasathāñśīghraṃ kurudhvaṃ saraso'bhitaḥ //

te tathetyeva kauravyamuktvā vacanakāriṇaḥ /
cikīrṣantastadākrīḍāñjagmurdvaitavanaṃ saraḥ //

senāgryaṃ dhārtarāṣṭras prāptaṃ dvaitavanaṃ saraḥ //

praviśantaṃ vanadvāri gandharvāḥ samavārayan / tatra gandhaṟvarājo vai pūrvameva viśāmpate /
kuberabhavanādrājannājagāma gaṇāvṛtaḥ //

gaṇairapsarasāṃ caiva tridaśānāṃ tathā'tmajaiḥ /
vihāraśīlaiḥ krīḍārthaṃ tena tatsaṃvṛtaṃ saraḥ //

tena tatsaṃvṛtaṃ dṛṣṭvā te rājaparicārakāḥ /
pratijagmustato rājanyatra duryodhano nṛpaḥ //

sa tu teṣāṃ vacaḥ śrutvā sainikānyuddhadurmadān /
preṣayāmāsa kauravya utsārayata tāniti //

tasya tadvacanaṃ śrutvā rājñaḥ senāgrayāyinaḥ /
saro dvainavanaṃ gatvā gandharvānidamabruvan //

rājā duryodhano nāma dhṛtarāṣṭrasuto balī /
cikrīḍiṣurihāyāti tadarthamapasarpata //

evamuktāstu gandharvāḥ raprahasanto viśāmmapate /
pratyabruvaṃstānpuruṣānidaṃ hi paruṣaṃ vacaḥ //

na cetayati vo rājā mandabuddhiḥ suyodhanaḥ /
yo'smānājñāpayatyevaṃ vaśyāniva divaukasaḥ //

yūyaṃ mumūrṣavaścāpi mandaprajñā na saṃśayaḥ /
ye tas vacanādevamasmānbrūtha vicetasaḥ //

gacchadhvaṃ tvaritāḥ sarve yatra rājā sa kauravaḥ /
na cedadyaiva gacchadhvaṃ dharmarājaniveśanam //

evamuktāstu gandharvai rājñaḥ senāgrayāyinaḥ / samprādravanyato rājā dhṛtarāṣṭrasuto'bhavat //