Mahabharata · Chapter 3.227

śivā bhāryā tvaṅgirasaḥ śīlarūpaguṇānvitā /
tasyāḥ sā prathamaṃ rūpaṃ kṛtvādevī janādhipa //

jagāma pāvakābhyāśaṃ taṃ covāca varāṅganā /
māmagne kāmasantaptāṃ tvaṃ kāmayitumarhasi //

kariṣyasi na cedevaṃ mṛtāṃ māmupadhāraya /
tavāpyadharmaḥ sumahānbhavitā vai hutāśana //

ahamaṅgiraso bhāryā śivā nāma hutāśana /
sakhībhiḥ sahitā prāptā mantrayitvā viniścayam //
agniruvāca /

kathaṃ māṃ tvaṃ vijānīṣe kāmārtamitarāḥ katham /
yāstvayā kīrtitāḥ sarvāḥ saptarṣīṇāṃ priyāḥ striyaḥ //
śivovāca /

asmākaṃ tvaṃ priyo nityaṃ bibhīmastu vayaṃ tava /
tvaccittamiṅgitairjñātvā preṣitā'smi tavāntikam //

maithunāyeha samprāptā kāmāccaiva drutaṃ ca mām / upayantuṃ mahāvīrya pūrvameva tvamarhasi /
[jāmayo māṃ pratīkṣante gamiṣyāmi hutāśana] //
mārkaṇḍeya uvāca /

tato'gnirupayeme tāṃ śivāṃ prītimudāyutaḥ /
prītyā devī samāyuktā śukraṃ jagrāha pāṇinā //

sā'cantayanmamedaṃ ye rūpaṃ drakṣyanti kānane /
te brāhmaṇīnāmanṛtaṃ doṣaṃ vakṣyanti pāvake //

tasmādetadrakṣamāṇaā garuḍī sambhavāmyaham /
vanānnirgamanaṃ caiva sukhaṃ mama bhaviṣyati //
mārkaṇḍeya uvāca /

suparṇī sā tadā bhūtvā nirjagāma mahāvanāt /
upaśyatparvataṃ śvetaṃ śarastambaiḥ susaṃvṛtam //

dṛṣṭīviṣaiḥ saptaśīrṣairguptaṃ bhogibhiradbhutaiḥ /
rakṣobhiśca piśācaiśca raudrairbhūtagaṇaistathā //

rākṣasībhiśca sampūrṇamanekaiśca mṛgadvijaiḥ /
nadīprasravaṇopetaṃ nānātarulatācitam //

sā tatra sahasā gatvā śailapṛṣṭhaṃ sudurgamam /
prākṣipatkāñcane kuṇḍe śukraṃ sā tvaritā śubhā //

śiṣṭānāmapi sā devī saptarṣīṇāṃ mahātmanām /
patnīsarūpatāṃ kṛtvā ramayāmāsa pāvakam //

divyarūpamarundhatyāḥ kartuṃ na śakitaṃ tayā /
tasyāstapaḥprabhāveṇa bhartṛśuśrūṣaṇena ca //

ṣaṭkṛtvastattu nikṣiptamagne retaḥ kuruttama /
tasmankuṇḍe pratipadi kāminyā svāhayā tadā //

tatskannaṃ tejasā tatrasaṃvṛtañjanayatsutam /
ṛṣibhiḥ pūjitaṃ skannamanayanskandatāṃ tataḥ //

ṣaṭ्śirā dviguṇaśrotro dvādaśākṣibhūjakramaḥ /
ekagrīvastvekakāyaḥ kumāraḥ samapadyata //

dvitīyāyāmabhivyaktastṛtīyāyāṃ śiśurbabhau /
aṅgapratyaṅgasambhūtaścaturthyāmabhavadguhaḥ //

lohitābhreṇa mahatā saṃvṛtaḥ saha vidyutā /
lohitābhre sumahati bhāti sūrya ivoditaḥ //

gṛhītaṃ tu dhanustena vipulaṃ romaharṣaṇam /
nyastaṃ yatripuraghnena surārivinikṛntanam //

tadgṛhītvā dhanuḥśreṣṭhaṃ nanāda balavāṃstadā /
sammohayannimām̐llokānguhastrīnsacarācarān //

tas taṃ ninadaṃ śrutvā mahāmeghaughaniḥsvanam /
utpetaturmahānāgau citraścairāvataśca ha //

tāvāpatantau samprekṣyasa bālo'rkasamadyutiḥ /
dvābhyāṃ gṛhītvā pāṇibhyāṃ śaktiṃ cānyena pāṇinā //

apareṇāgnidāyādastāmracūḍaṃ bhujena saḥ / mahākāyamupaśliṣṭaṃ kukkuṭaṃ balināṃ varam /
gṛhītvā vyanadadbhīmaṃ cikrīḍa ca mahābhujaḥ //

dvābhyāṃ bhujābhyāṃ balavāngṛhītvā śaṅkhamuttamam / prādhmāpayat bhūtānāṃ trāsanaṃ balināmapi /
dvābhyāṃ bhujābhyāmākāśaṃ bahuśo nijaghāna // 3-227-28akrīḍanbhāti mahāsenastrīṃllokānvadanaiḥ pivan / parvatāgre'prameyātmā raśmimānudaye yathā //

sa tas parvatasyāgre niṣaṇṇo'dbhutavikramaḥ /
vyalokayadameyātmā mukhairnānāvidhairdiśaḥ //

sa paśyanvividhānbhāvāṃścakāra ninadaṃ punaḥ / tasya taṃ ninadaṃ śrutvā nyapatanbahudhā janāḥ /
bhītāścodvigramanasastameva śaraṇaṃ yayuḥ //

ye tuṃ saṃśritā devaṃ nānāvarṇāstadā janāḥ /
tānapyāhuḥ pāriṣadānbrāhmaṇāḥ sumahābalān //

sa tūtthāya mahābāhurupasāntvya ca tāñjanān /
dhanurvikṛṣya vyasṛjadbāṇāñśvete mahāgirau //

vibheda sa śaraiḥ śailaṃ krauñcaṃ himavataḥ sutam /
tena haṃsāśca gṛdhrāśca meruṃ gacchanti parvatam //

sa viśīrṇo'patacchailo bhṛśamārtasvarāvruvan //

tasminnipatite tvanye neduḥ śailā bhṛśaṃ bhayāt /
ghoramārtasvaraṃ cakrurdṛṣṭvā krauñcaṃ vidāritam //

sataṃ nādaṃ bhṛśārtānāṃ śrutvā'pi balināṃvaraḥ /
na prāvyadhadameyātmā śaktimudyamya cānadat //

sā tadā vimalā śaktiḥ kṣiptā tena mahātmanā /
bibheda śikharaṃ ghoraṃ śvetas tarasā gireḥ //

sa tenābhihato dīrṇo giriḥ śveto'calaiḥ saha /
palāyata mahīṃ tyaktvā bhītastasmānmahātmanaḥ //

tataḥ pravyathitā bhūmirvyaśīryata samantataḥ /
ārtā skandaṃ samāsādya punarbalavatī babhau //

parvatāśca namaskṛtyatameva pṛthivīṃ gatāḥ / athainamabhajallokaḥ skandaṃ śuklasya pañcamīm //