Mahabharata · Chapter 3.221

brahmaṇo yastṛtīyastu putraḥ kurukulodvaha /
tasyāpi vasudābhāryā prajāstasyāṃ ca me śṛṇu //

bṛhatkīrtirbṛhajjyotirbṛhadbrahmā bṛhanmanāḥ /
bṛhanmantro bṛhadbhāsastathā rājanbṛhaspatiḥ //

prajāsu tāsu sarvāsu rūpeṇāpratimā'bhavat /
devī bhānumatī nāma prathamā'ṅgirasaḥ sutā //

bhūtānāmeva sarveṣāṃ yasyāṃ rāgastadā'bhavat /
rāgādrāgeti yāmāhurdvitīyā'ṅgirasaḥ sutā //

yāṃ kapardisutāmāhurdṛśyādṛśyeti dehinaḥ /
tanutvātsā sinīvālī tutīyā'ṅgirasaḥ sutā //

yāṃ tu dṛṣṭvā bhagavatīṃ janaḥ kuhakuhāyate /
ekānaketi yāmāhuścaturthyaṅgirasaḥ sutā //

pañcamyarciṣmatī nāmnā havirbhiśca haviṣmatī /
ṣaṣṭhīmgirasaḥ kanyāṃ puṇyāmāhurmahiṣmatīm //

mahāmakheṣvāṅgirasī dīptimatsu mahīyatī /
mahāmatīti vikhyātā saptamī kathyate sutā //

bṛhaspateścāndramasī bhāryā'sīdyā yaśasvinī /
agnīnsā'janayatpuṇyānṣaḍekāṃ cāpi putrikām //

āhutiṣveva yasyāgnerhavirājyaṃ vidhīyate /
sognirbṛhaspateḥ putra śaṃyurnāma mahāprabhaḥ //

cāturmāsyeṣu yasyeṣṭamaśvamedhāgrabhāgabhūt /
dīptijvālairanekāgrairagniṣṭomo'tha vīryavān //

śaṃyorapratimā bhāryā satyā satyā'tha dharmajā /
agnitasya suto dīptastisraḥ kanyāśca suvratāḥ //

prathamenājyabhāgena pūjyate yo'gniradhvare /
agnistasya bharadvājaḥ prathamaḥ putra ucyate //

paurṇamāseṣu sarveṣu havirājyaṃ dhruvodyatam /
bharato nāmataḥ sognirdvitīyaḥ śaṃyutaḥ sutaḥ //

tisraḥ kanyā bhavantyanyā yāsāṃ sa bharata patiḥ /
bhāratastu sutastasya bhāratyekā ca putrikā //

bhārato bharatasyāgneḥ pāvakastu prajāyate /
mahānatyarthamahitastathā bharatasattama //

bharadvājasya bhāryā tu vīrā vīraśca piṇḍadaḥ /
prāhurājyena tasyejyāṃ somasyeva dvijāḥ śanaiḥ //

haviṣā yo dvitīyena somena saha yujyate /
rathaprabhū rathadhvānaḥ kumbharetāḥ sa ucyate //

sarayvāṃ janayatsiddhiṃ bhānuṃ bhābhiḥ samāvṛṇot /
āgneyamanayanmithyaṃ mithyo nāmaiva kathyate //

yastu na cyavate nityaṃ śayasā varcasā śriyā /
agnirniścyavano nāma pṛthivīṃ stauti kevalam //

vipāpmā kaluṣairmukto viśuddhaścārciṣā jvalan /
vipāpo'gniḥ sutastasya yojyaḥ samayakarmasu //

akrośatāṃ hi bhūtānāṃ yaḥ karoti hi niṣkṛtim /
agniḥ sa niṣkṛtirnāma śobhayatyabhisevitaḥ //

anukūjanti yeneha vedanārtāḥ svayaṃ janāḥ /
tasya putraḥ svano nāma pāvakaḥ sarujaskaraḥ //

yastu viśvas jagato buddhimākramya tiṣṭhati /
taṃ prāhuradhyātmavido viśvajinnāma pāvakam //

antarāgniḥ smṛto yastu bhuktaṃ pacati dehinām /
sa yajñe viśvabhuṅvāma sarvalokeṣu bhārata //

brahmacārī yatātmā ca satataṃ vipulaprabhaḥ /
brāhmaṇāḥ pūjayantyenaṃ pākayajñeṣu pāvakam //

prathito gopatirnāma nadī yasyābhavatpriyā /
tasminkarmāṇi sarvāṇi kriyante dharmakartṛbhiḥ //

baḍabāgniḥ pibatyambho yosau paramadāruṇaḥ /
ūrdvabhāgūrdhvabhāṅnāma kaviḥ prāṇāśritastu yaḥ //

udagdvāraṃ haviryasya gṛhe nityaṃ pradīyate /
tatastuṣṭo bhavedbrahmā sviṣṭakṛtparamaḥ smṛtaḥ //

yaḥ praśānteṣu bhūteṣu āvirbhavati pāvakaḥ /
krodhasya tu raso jajñe manyatī cātha putrikā //

svāheti dāruṇā krūrā sarvabhūteṣu tiṣṭhati / tridive yasya sadṛśo nāsti rūpeṇa kaścana /
atulatvātkṛto devairnāmnā kāmastu pāvakaḥ //

saṃharṣāddhārayankrodhaṃ dhanvī sragvī rathe sthitaḥ /
samare nāśayecchatrūnamogho nāma pāvakaḥ //

ukthyo nāma mahābhāga tribhirukthairabhiṣṭutaḥ / mahāvarṣaṃ tvajanayatsakāmāśvaṃ hi yaṃ viduḥ //