Mahabharata · Chapter 16.17

tataḥ prāsādaharmyeṣu vasudhāyāṃ ca pārthiva /
nārīṇāṃ ca narāṇāṃ ca niḥsvanaḥ sumahānabhūt //

sa rājā rājamārgeṇa nṛnārīsankulena ca /
kathañcinniryayau dhīmānvepamānaḥ kṛtāñjaliḥ //

sa vardhamānadvāreṇi niryayau gajasāhvayāt /
visarjayāmāsa ca taṃ janaughaṃ sa muhurmuhuḥ //

vanaṃ gantuṃ ca viduro rājñā saha kṛtakṣaṇaḥ /
sañjayaśca mahāmātraḥ sūto gāvalgaṇistathā //

kakṛpaṃ nivartayāmāsa yuyutsuṃ ca mahāratham /
dhṛtārāṣṭro mahīpālaḥ paridāpya yudhiṣṭhire //

nivṛtte pauravarge ca rājā sāntaḥpurastadā /
dhṛtarāṣṭrābhyanujñāto nivartitumiyeṣa ha //

sobravīnmātaraṃ kuntīmupetya bharatarṣabha //
ahaṃ rājānamanviṣye bhavatī vinivartatām //

vadhūparivṛtā rājñi nagaraṃ gantumarhasi /
rājā yātveṣa dharmātmā tapase kṛtaniścayaḥ //

ityuktā dharmarājeni bāṣpavyākulalocanā /
jagāmaiva tadā kuntī gāndhārīṃ parigṛhya ha //
kuntyuvāca /

sahadeve mahārāja mā'prasādaṃ kṛthāḥ kvacit /
eṣa māmanurakto hi rājaṃstvāṃ caiva sarvadā //

karṇaṃ smarethāḥ satataṃ saṅgrāmeṣvapalāyinam /
avakīrṇo hi sa mayā vīro duṣprajñayā tadā //

āyasaṃ hṛdayaṃ nūnaṃ mandāyā mama putraka /
yatsūryajamapaśyantyāḥ śatadhā na vidīryate //

evaṃ gate tu kiṃ śakyaṃ mayā kartumarindama /
mama doṣo'yamatyarthaṃ khyāpito yanna sūryajaḥ //

tannimittaṃ mahābāho dānaṃ dadyāstvamuttamam /
sadaiva bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ sūryajasyārimardana //

draupadyāśca priye nityaṃ sthātavyamarikarśana /
bhīmaseno'rjunaścaiva nakulaśca kurūdvaha //

samādheyāstvayā rājaṃstvayyadya kuladhūrgatā / śvaśrūśvaśurayoḥ pādāñśuśrūṣantī vane tvaham /
gāndhārīsahitā vatsye tāpasī malapaṅkinī //
vaiśampāyana uvāca /

evamuktaḥ sa dharmātmā bhrātṛbhiḥ sahito vaśī /
viṣādamagamaddhīmānna ca kiñciduvāca ha //

muhūrtamiva tu dhyātvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ /
uvāca matāraṃ dīnaścintāśokaparāyaṇaḥ //

kimidaṃ te vyavasitaṃ naivaṃ tvaṃ vaktumarhasi /
na tvāmabhyanujānāmi prasādaṃ kartumarhasi //

vyacodayaḥ purā'smākamutsāhaṃ śubhadarśane /
vidulāyā vacobhistvaṃ nāsmānsantyaktumarhasi //

nihatya pṛthivīpālānrājyaṃ prāptamidaṃ mayā /
tava prajñāmupaśrutya vāsudevānnararṣabhāt //

kva sā buddhiriyaṃ cādya bhavatyā yā śrutā mayā /
kṣatradharme sthitaṃ tyaktvā na prayātumihārhasi //

asmānutsṛjya rājyaṃ ca snuṣāhīnā yaśasvini /
kathaṃ vatsyasi durgeṣu vaneṣvadya prasīda me //

iti bāṣpakalā vācaḥ kuntī putrasya śṛṇvatī /
jagāmaivāśrupūrṇākṣī bhīmastāmidamabravīt //

yadā rājyamidaṃ kunti bhoktavyaṃ putranirjitam /
prāptavyā rājadharmāśca tadeyaṃ te kuto matiḥ //

kiṃ vayaṃ kāritāḥ pūrvaṃ bhavatyā pṛthivīkṣayam /
kasya hetoḥ parityajya vanaṃ gantumabhīpsasi //

vanāccāpi kimānītā bhavatyā bālakā vayam /
duḥkhaśokasamāviṣṭau mādrīputrāvimau tathā //

prasīda mātarmā gāstvaṃ vanamadya yaśasvini /
śriyaṃ yaudhiṣṭhirīṃ mātarbhuṅkṣva pārthabalārjitām //

iti sā niścitaivāśu vanavāsakṛtatakṣaṇā /
lālapyatāṃ bahuvidhaṃ putrāṇāṃ nākarodvacaḥ //

draupadī cānvayācchvaśrūṃ viṣaṣṇavadanā tadā /
vanavāsāya gacchantīṃ rudatī bhadrayā saha //

sā putrānrudataḥ sarvānmuhurmuhuravekṣatī /
jagāmaiva mahāprājñā vanāya kṛtaniścayā //

anvayuḥ pāṇḍavāstāṃ tu sabhṛtyāntaḥpurāstathā /
tataḥ pramṛjya sā'śrūṇi putrānvacanamabravīt //