Mahabharata · Chapter 14.66

etasminneva kāle tu vāsudevo'pi vīryavān /
upāyādvṛṣṇibhiḥ sārdaṃ puraṃ vāraṇasāhvayam //

samayaṃ vājimedhasya viditvā puruṣarṣabhaḥ /
yathokto dharmaputreṇa pravrajansvapurīṃ prati //

raukmiṇeyena sahito yuyudhānena caiva ha /
cārudeṣṇena sāmbeni gadena kṛtavarmaṇā //

sāraṇena ca vīreṇa niśaṭhenonmukhena ca /
baladevaṃ puraskṛtya subhadrāsahitastadā //

draupadīmuttarāṃ caiva pṛthāṃ cāpyavalokakaḥ /
samāśvāsayituṃ cāpi kṣatriyā nihateśvarāḥ //

tānāgatānsamīkṣyaiva dhṛtarāṣṭro mahīpatiḥ /
pratyagṛhṇādyathānyāyaṃ viduraśca mahāmanāḥ //

tatraiva nyavasatkṛṣṇaḥ svarcitaḥ puruṣottamaḥ /
vidureṇi mahātejāstathaiva ca yuyutsunā //

vasatsu vṛṣṇivīreṣu tatrātha janamejaya /
jajñe tava pitā rājanparikṣitparavīrahā //

sa tu rājā mahārāja brahmāstreṇāvapīḍitaḥ /
śavo babhūva niśceṣṭo harṣaśokavivardhanaḥ //

hṛṣṭānāṃ siṃhanādena janānāṃ tatra niḥsvanaḥ /
āvivaśa diśaḥsarvāḥ punarevābhyupāgamat //

tataḥ sotitvaraḥ kṛṣṇo viveśāntaḥpuraṃ tadā /
yuyudhānadvitīyo vai vyathitendriyamānasaḥ //

tatastvaritamāyāntīṃ dadarśaṃ svāṃ pitṛṣvasām /
krośantīmabhidhāveti vāsudevaṃ punaḥpunaḥ //

pṛṣṭhato draupadīṃ caiva subhadrāṃ ca yaśasvinīm /
vikrośantyaśca karuṇaṃ pāṇḍavānāṃ striyo nṛpa //

tataḥ kṛṣṇaṃ samāsādya kuntī bhojasutā tadā /
provāca rājaśārdūla bāṣpagadgadayā girā //

vāsudeva mahābāho suprajā devakī tvayā /
tvaṃ no gatiḥ pratiṣṭhā ca tvadāyattamidaṃ kulam //

yadupravīra yo'yaṃ te svastrīyasyātmajaḥ prabho /
aśvatthāmnā hato jātastamujjīvaya keśava //

tvayā hyetatpratijñātamaiṣīke yadunandana /
ahaṃ sañjīvayiṣyāmi mṛtaṃ jātamiti prabho //

soyaṃ jāto mṛtastāta paśyainaṃ puruṣarṣabha /
uttarāṃ ca subhadrāṃ ca draupadīṃ māṃ ca mādhava //

dharmaputraṃ ca bhīmaṃ ca phalgunaṃ nakulaṃ tathā /
sahadevaṃ ca durdharṣaṃ sarvānnastrātumarhasi //

asminprāṇāḥ samāyattāḥ pāṇḍavānāṃ mamaiva ca /
pāṇḍośca piṇḍo dāśārha tathaiva śvaśurasya me //

abhimanyośca bhadraṃ te priyasya sadṛśasya ca /
priyamutpādayādya tvaṃ pretasyāpi janārdana //

uttarā hi puroktaṃ vai kathayatyarisūdana /
abhimanyorvacaḥ kṛṣṇa priyatvāttanna saṃśayaḥ //

abravītkila dāśārha vairāṭīmārjunistadā /
mātulasya kulaṃ bhadre tava putro gamiṣyati //

gatvā vṛṣṇayandhakakulaṃ dhanurvedaṃ grahīṣyati /
astrāṇi ca vicitrāṇi nitīśāstraṃ ca kevalaṃ //

ityetatpraṇayāttāta saubhadraḥ paravīrahā /
kathayāmāsa durdharṣastathā caitanna saṃśayaḥ //

tāstvāṃ vayaṃ praṇamyeha yācāmo madhusūdana /
kulasyāsya hitārtaṃ ca kuru kalyāṇamuttamam //

evamuktvā tu vārṣṇeyaṃ pṛthā pṛthulalocanā /
uddhṛtya bāhū duḥkhārtā tāścānyāḥ prāpatanbhuvi //

abruvaṃśca mahārāja sarvāḥ sāsrāvilekṣaṇāḥ /
svastrīyo vāsudevasya mṛto jāta iti prabho //

evaṃ gate tataḥ kuntīṃ paryagṛhṇājjanārdanaḥ /
bhūmau nipatitāṃ caināṃ sāntvayāmāsa bhārata //