મહાભારત · અધ્યાય 14.66
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ વાસુદેવોઽપિ વીર્યવાન્ ।
ઉપાયાદ્વૃષ્ણિભિઃ સાર્દં પુરં વારણસાહ્વયમ્ ॥
સમયં વાજિમેધસ્ય વિદિત્વા પુરુષર્ષભઃ ।
યથોક્તો ધર્મપુત્રેણ પ્રવ્રજન્સ્વપુરીં પ્રતિ ॥
રૌક્મિણેયેન સહિતો યુયુધાનેન ચૈવ હ ।
ચારુદેષ્ણેન સામ્બેનિ ગદેન કૃતવર્મણા ॥
સારણેન ચ વીરેણ નિશઠેનોન્મુખેન ચ ।
બલદેવં પુરસ્કૃત્ય સુભદ્રાસહિતસ્તદા ॥
દ્રૌપદીમુત્તરાં ચૈવ પૃથાં ચાપ્યવલોકકઃ ।
સમાશ્વાસયિતું ચાપિ ક્ષત્રિયા નિહતેશ્વરાઃ ॥
તાનાગતાન્સમીક્ષ્યૈવ ધૃતરાષ્ટ્રો મહીપતિઃ ।
પ્રત્યગૃહ્ણાદ્યથાન્યાયં વિદુરશ્ચ મહામનાઃ ॥
તત્રૈવ ન્યવસત્કૃષ્ણઃ સ્વર્ચિતઃ પુરુષોત્તમઃ ।
વિદુરેણિ મહાતેજાસ્તથૈવ ચ યુયુત્સુના ॥
વસત્સુ વૃષ્ણિવીરેષુ તત્રાથ જનમેજય ।
જજ્ઞે તવ પિતા રાજન્પરિક્ષિત્પરવીરહા ॥
સ તુ રાજા મહારાજ બ્રહ્માસ્ત્રેણાવપીડિતઃ ।
શવો બભૂવ નિશ્ચેષ્ટો હર્ષશોકવિવર્ધનઃ ॥
હૃષ્ટાનાં સિંહનાદેન જનાનાં તત્ર નિઃસ્વનઃ ।
આવિવશ દિશઃસર્વાઃ પુનરેવાભ્યુપાગમત્ ॥
તતઃ સોતિત્વરઃ કૃષ્ણો વિવેશાન્તઃપુરં તદા ।
યુયુધાનદ્વિતીયો વૈ વ્યથિતેન્દ્રિયમાનસઃ ॥
તતસ્ત્વરિતમાયાન્તીં દદર્શં સ્વાં પિતૃષ્વસામ્ ।
ક્રોશન્તીમભિધાવેતિ વાસુદેવં પુનઃપુનઃ ॥
પૃષ્ઠતો દ્રૌપદીં ચૈવ સુભદ્રાં ચ યશસ્વિનીમ્ ।
વિક્રોશન્ત્યશ્ચ કરુણં પાણ્ડવાનાં સ્ત્રિયો નૃપ ॥
તતઃ કૃષ્ણં સમાસાદ્ય કુન્તી ભોજસુતા તદા ।
પ્રોવાચ રાજશાર્દૂલ બાષ્પગદ્ગદયા ગિરા ॥
વાસુદેવ મહાબાહો સુપ્રજા દેવકી ત્વયા ।
ત્વં નો ગતિઃ પ્રતિષ્ઠા ચ ત્વદાયત્તમિદં કુલમ્ ॥
યદુપ્રવીર યોઽયં તે સ્વસ્ત્રીયસ્યાત્મજઃ પ્રભો ।
અશ્વત્થામ્ના હતો જાતસ્તમુજ્જીવય કેશવ ॥
ત્વયા હ્યેતત્પ્રતિજ્ઞાતમૈષીકે યદુનન્દન ।
અહં સઞ્જીવયિષ્યામિ મૃતં જાતમિતિ પ્રભો ॥
સોયં જાતો મૃતસ્તાત પશ્યૈનં પુરુષર્ષભ ।
ઉત્તરાં ચ સુભદ્રાં ચ દ્રૌપદીં માં ચ માધવ ॥
ધર્મપુત્રં ચ ભીમં ચ ફલ્ગુનં નકુલં તથા ।
સહદેવં ચ દુર્ધર્ષં સર્વાન્નસ્ત્રાતુમર્હસિ ॥
અસ્મિન્પ્રાણાઃ સમાયત્તાઃ પાણ્ડવાનાં મમૈવ ચ ।
પાણ્ડોશ્ચ પિણ્ડો દાશાર્હ તથૈવ શ્વશુરસ્ય મે ॥
અભિમન્યોશ્ચ ભદ્રં તે પ્રિયસ્ય સદૃશસ્ય ચ ।
પ્રિયમુત્પાદયાદ્ય ત્વં પ્રેતસ્યાપિ જનાર્દન ॥
ઉત્તરા હિ પુરોક્તં વૈ કથયત્યરિસૂદન ।
અભિમન્યોર્વચઃ કૃષ્ણ પ્રિયત્વાત્તન્ન સંશયઃ ॥
અબ્રવીત્કિલ દાશાર્હ વૈરાટીમાર્જુનિસ્તદા ।
માતુલસ્ય કુલં ભદ્રે તવ પુત્રો ગમિષ્યતિ ॥
ગત્વા વૃષ્ણયન્ધકકુલં ધનુર્વેદં ગ્રહીષ્યતિ ।
અસ્ત્રાણિ ચ વિચિત્રાણિ નિતીશાસ્ત્રં ચ કેવલં ॥
ઇત્યેતત્પ્રણયાત્તાત સૌભદ્રઃ પરવીરહા ।
કથયામાસ દુર્ધર્ષસ્તથા ચૈતન્ન સંશયઃ ॥
તાસ્ત્વાં વયં પ્રણમ્યેહ યાચામો મધુસૂદન ।
કુલસ્યાસ્ય હિતાર્તં ચ કુરુ કલ્યાણમુત્તમમ્ ॥
એવમુક્ત્વા તુ વાર્ષ્ણેયં પૃથા પૃથુલલોચના ।
ઉદ્ધૃત્ય બાહૂ દુઃખાર્તા તાશ્ચાન્યાઃ પ્રાપતન્ભુવિ ॥
અબ્રુવંશ્ચ મહારાજ સર્વાઃ સાસ્રાવિલેક્ષણાઃ ।
સ્વસ્ત્રીયો વાસુદેવસ્ય મૃતો જાત ઇતિ પ્રભો ॥
એવં ગતે તતઃ કુન્તીં પર્યગૃહ્ણાજ્જનાર્દનઃ ।
ભૂમૌ નિપતિતાં ચૈનાં સાન્ત્વયામાસ ભારત ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0