Mahabharata · Chapter 14.57

sa taṃ dṛṣṭvā tathābhūtaṃ rājānaṃ ghoradarśanam /
dīrghaśmaśrudharaṃ nṝṇāṃ śoṇitena samukṣitam //

cakāra na vyathāṃ vipro rājā tvenamathābravīt /
pratyutthāya mahātejā bhayakartā yamopamaḥ //

diṣṭyā tvamasi kalyāṇa ṣaṣṭhe kāle mamāntikam /
bhakṣyaṃ mṛgayamāṇasya samprāpto dvijasattama //
udaṅga uvāca /

rājangurvarthinaṃ viddhi carantaṃ māmihāgatam /
na ca gurvarthamudyuktaṃ hiṃsyamāhurmanīṣiṇaḥ //
rājovāca /

ṣaṣṭhe kāle mamāhāro vihito dvijasattama /
na śakyastvaṃ samutsraṣṭuṃ kṣudhitena mayā'dya vai //
udaṅka uvāca /

evamastu mahārāji samayaḥ kriyatāṃ tu me /
gurvarthamabhinirvartya punareṣyāmi te vaśam //

saṃśrutaśca mayā yo'rtho gurave rājasattama /
tvadadhīnaḥ sa rājendra taṃ tvāṃ bhikṣe nareśvara //

dadāsi vipramukhyebhyastvaṃ hi ratnāni nityadā / dātā ca tvaṃ naravyāghra pātrabhūtaḥ kṣitāviha /
pātraṃ pratigrahe cāpi viddhi māṃ nṛpasattama //

upāhṛtya gurorarthaṃ tvadāyattamarindama /
samayeneha rājendra punareṣyāmi te vaśam //

satyaṃ te pratijānāmi nātra mithyā kathañcana /
anṛtaṃ noktapūrvaṃ me svaireṣvapi kuto'nyathā //
saudāsa uvāca /

yadi mattastavāyatto gurvarthaḥ kṛta eva saḥ /
yadi cāsti pratigrāhyaṃ sāmprataṃ tadvadasva me //
udaṅka uvāca /

pratigrāhyo mato me tvaṃ sadaiva puruṣarṣabha /
sohaṃ tvāmanusamprāpto bhikṣituṃ maṇikuṇḍale //
saudāsa uvāca /

patnyāste mama viprarṣe ucite maṇikuṇḍale /
varayārthaṃ tvamanyaṃ vai taṃ te dāsyāmi suvrata //
udaṅga uvāca /

alaṃ te vyapadeśena pramāṇaṃ yadi te vayam /
prayaccha kuṇḍale mahyaṃ satyavāgbhava pārthiva //
vaiśampāyana uvāca /

ityuktastvabravīdrājā tamudaṅkaṃ punarvacaḥ /
gaccha madvacanāddevīṃ brūhi dehīti sattama //

saivamuktā tvayā nūnaṃ madvākyena śucivratā /
pradāsyati dvijaśreṣṭha kuṇḍale te na saṃśayaḥ //
udaṅka uvāca /

kva patnī bhavataḥ śakyā mayā draṣṭuṃ nareśvara /
svayaṃ vā'pi bhavānpatnīṃ kimarthaṃ nopasarpati //
saudāsa uvāca /

tāṃ drakṣyati bhavānadya kāsmiṃścidvananirjhare /
ṣaṣṭhe kāle na hi mayā sā śakyā draṣṭumadya vai //
vaiśampāyana uvāca /

udaṅkastu tathoktaḥ sa jagāma bharatarṣabha /
madayantīṃ ca dṛṣṭvā sa jñāpayatsvaprayojanam //

saudāsavacanaṃ śrutvā tataḥ sā pṛthulocanā /
pratyuvāca mahāvuddhimudaṅkaṃ janamejaya //

evametanmahābrahmannānṛtaṃ vadase'nagha /
abhijñānaṃ tu kiñcittvaṃ samānayitumarhasi //

ime hi divye maṇikuṇḍale me devāśca yakṣāśca maharṣayaśca /
taistairupāyairapahartukāmā- śchidreṣu nityaṃ paritarkayanti //

nikṣiptametadbhuvi pannagāstu ratnaṃ samāsādya parāmṛśeyuḥ /
yakṣāstathocchiṣṭadhṛtaṃ surāśca nidrāvaśādvā paridharṣayeyuḥ //

chidreṣveteṣvime nityaṃ hriyate dvijasattama /
devarākṣasanāgānāmapramatteni dhāryate //

ete divāpi bhāsete rātrau ca dvijasattama /
naktaṃ nakṣatratārāṇāṃ prabhāmākṣipya vartataḥ //

ete hyāmucya bhagankṣutpipāsābhayaṃ kutaḥ /
viṣāgniśvāpadebhyaśca bhayaṃ jātu na vidyate //

hrasvena caite āmukte bhavato hrasvake tadā /
anurūpeṇa cāmukte jāyete tatpramāṇake //

evaṃvidhe mamaite vai kuṇḍale paramārcite /
triṣu lokeṣu vijñāte tadabhijñānamānaya //