Mahabharata · Chapter 14.32

trayo vai ripavo loke navadhā guṇataḥ smṛtāḥ /
harṣaḥ stambhotimānaśca trayaste sātvikā guṇāḥ //

śokaḥ krodhābhisaṃrambho rājasāste guṇāḥ smṛtāḥ /
svapnastandrā ca mohaśca trayaste tāmasā guṇāḥ //

etānnikṛtya dhṛtimānbāṇasaṅghairatandritaḥ /
jetuṃ parānutsahate praśāntātmā jitendriyaḥ //

atra gāthāḥ kīrtayanti purākalpavido janāḥ /
ambarīṣeṇa yā gītā rājñā rājyaṃ praśāsatā //

samudīrṇeṣu doṣeṣu bādhyamāneṣu sādhuṣu /
jagrāha tarasā rājyamambarīṣa iti śrutiḥ //

sa nigṛhyātmano doṣānsādhūnsamabhipūjya ca /
jagāma mahatīṃ siddhiṃ gāthāścemā jagāda ha //

bhūyiṣṭhaṃ vijitā doṣā nihatāḥ sarvaśatravaḥ /
eko doṣo variṣṭhaśca vadhyaḥ sa na hato mayā //

yatprayukto janturayaṃ vaitṛṣṇyaṃ nādhigacchati /
tṛṣṇārta iva nimnāni dhāvamāno na budhyate //

akāryamapi yeneha prayuktaḥ sevate naraḥ /
taṃ lobhamasibhistīkṣṇairnikṛtya sukhamedhate //

lobhāddhi jāyate tṛṣṇā tataścintā pravartate / sa lipsamāno labhate bhūyiṣṭhaṃ rājasānguṇān /
tadavāptau tu labhate bhūyiṣṭhaṃ tāmasānguṇān //

sa tairguṇaiḥ saṃhatadehabandhanaḥ / punaḥpanarjāyati karma cehate /
janmakṣaye bhinnavikīrmadeho mṛtyuṃ punargacchati janmanaiva //

tasmādetaṃ samyagavekṣya lobhaṃ nigṛhya dhṛtyā'tmani rājyamicchet /
etadrājyaṃ nānyadastīha rājya- mātmaiva rājā vidito yathāvat //

iti rājñā'mbarīṣeṇa gāthā gītā yaśasvinā /
ādhirājya puraskṛtya lobhamekaṃ nikṛntatā //