Mahabharata · Chapter 13.37

sadṛśaṃ rājaśārdūla vṛttasya ca kulasya ca //

ko rājyaṃ vipulaṃ gṛhya sphītākāraṃ punarmahat /
nirjitārātisāmantaṃ devarājyopamaṃ sukham //

rājye rājyaguṇā ye ca tānvyudasya narādhipa /
doṣaṃ paśyati rājendra dehe'sminpāñcabhautike //

atikrāntāstvayā rājanvṛttena prapitāmahāḥ /
dharmo vigrahavāndhīro viduraśca mahāyaśāḥ //

sañjayaśca mahātejā ye cānye divyadarśanāḥ /
pravṛttajñānasampannāstatvajñānavido nṛpa //

te'tikrāntā mahārāja brahmādyāḥ sasurāsurāḥ /
anityaṃ duḥkhasantaptaṃ jagadetanna saṃśayaḥ //

evametānmahābāho brahmādyānsasurāsurān /
anityānsatataṃ paśya manuṣyādiṣu kā kathā //

nityāṃ tu prakṛtīmāha yā'sau prasavadharmiṇī /
arūpiṇīmanirdeśyāmakṛtāṃ puruṣātigām //

tāmatyantasukhāṃ saumyāṃ nirvāṇamiti sañjñitām /
āhurbrahmarṣayo hyādyāṃ bhuvi caiva maharṣayaḥ //

tayā puruṣarūpiṇyā dharmaprakṛtiko'nagha /
sa yātyeva hi nirvāṇaṃ yattatprakṛtisañjñitam //

sa eṣa prākṛto dharmo bhrājatyādiyuge nṛpa / vikāradharmāḥ śeṣeṣu yugeṣu bharatarṣabha /
bhrājante'bhyadhikaṃ vīra saṃsārapathagocarāḥ //

prakṛtīnāṃ ca sarvāsāmakṛtā prakṛtiḥ smṛtā /
evaṃ prakṛtidharmā hi varāṃ prakṛtimāśritā //

paśyanti paramāṃ loke dṛṣṭādṛṣṭānudarśinīm /
satvādiyugaparyante tretāyugasamudbhave //

kāmaṃ kāmayamāneṣu brāhmaṇeṣu tirohitaḥ / kupatheṣu tu dharmeṣu prādurbhūteṣu kaurava /
jāto mandapracāro hi dharmaḥ kaliyuge nṛpa //

nityastu puruṣo jñeyo viśvarūpo nirañjanaḥ /
brahmādyā api devāśca yaṃ sadā paryupāsate //

taṃ ca nārāyaṇaṃ viddhi paraṃ brahmeti śāśvatam /
tatkarma kuru kāyena dhyāyasva manasā ca tam //

kīrtayasva ca tannāma vācā sarvatra bhūpate /
tatpadaṃ prāpnuhi prāpyaṃ śāśvataṃ cāpunarbhavam //

ityetadviṣṇumāśritya saṃsāragrahamokṣaṇam / kathitaṃ te mahābāho kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi //