Mahabharata · Chapter 13.21

vinatā putraśokārtā śāpādbhītā ca bhārata /
pratīkṣate sma taṃ kālaṃ yaḥ putroktastadā'bhavat //

tato'pyatīte pañcaśate varṣāṇāṃ kālasaṃyuge /
garuḍo'tha mahāvīryo jajñe bhujagabhugbalī //

bandhurāsyaḥ śikhī patrakośaḥ kūrmanakho mahān /
raktākṣaḥ saṃhatagrīvo hrasvapādo mahāśirāḥ //

yastvaṇḍātsa vinirbhinno niṣkrānto bharatarṣabha /
vinatāpūrvajaḥ putraḥ so'ruṇo dṛśyate divi //

pūrvāṃ diśāmabhipretya sūryasyodayanaṃ prati /
aruṇo'ruṇasankāśo nāmnā caivāruṇaḥ smṛtaḥ //

jātamātrastu vihago garuḍaḥ pannagāśanaḥ /
vihāya mātaraṃ kṣipramagamatsarvato diśaḥ //

sa tadā vavṛdhe'tīva sarvakāmaiḥ kadā'rcitaḥ /
pitāmahavisṛṣṭena bhojanena viśāmpate //

tasmiṃśca vihage tatra yathākāmaṃ vivardhati /
kadrūśca vinatā caivāgacchatāṃ sāgaraṃ prati //

dadṛśāte tu te yāntamuccaiśśravasamantikāt /
snātvopavṛttaṃ tvaritaṃ pītavantaṃ ca vājinam //

tataḥ kadrūrhasantyeva vinatāmidamabravīt /
hayasya varṇaḥ ko nvatra brūhi yaste mataḥ śubhe //
vinatovāca /

ekavarṇo hayo rājñi sarvaśveto mato mama /
varṇaṃ vā kīdṛśaṃ tasya manyate tvaṃ manasvini //
kadrūruvāca /

sarvaśveto matastubhyaṃ ya eṣa hayasattamaḥ /
brūhi kalyāṇi dīvyāvo varṇānyatvena bhāmini //
vinatovāca /

yadyārye dīvyasi tvaṃ me kaḥ paṇo no bhaviṣyati /
sā tajjñātvā paṇeyaṃ vai jñātvā tu vipaṇe tvayā //
kadrūruvāca /

jitā dāsī bhaverme tvamahaṃ cāpyasitekṣaṇe /
naikavarṇaikavarṇatve vinate rocate ca te //

rocate me paṇe rājñi dāsītvena na saṃśayaḥ /
satyamātiṣṭha bhadraṃ te satye sthāsyāmi cāpyaham //