Mahabharata · Chapter 12.194

cāturātrasyanuktaṃ te rājadharmāstathaiva ca /
nānāśrayāśca bhagavannitihāsāḥ pṛthagvidhāḥ //

dhutāstvattaḥ kathāścaiva dharmayuktā mahāmate /
sandeho'sti tu kaścinme tadbhavānvaktumarhati //

jāpakānāṃ phalāvāptiṃ śrotumicchāmi bhārata /
kiṃ phalaṃ japatāmuktaṃ kva vā tiṣṭhanti jāpakāḥ //

japasya ca vidhiṃ kṛtsnaṃ vaktumarhasi se'nagha /
jāpakā iti kiñcaitatsāṅkhyayogakriyāvidhiḥ //

kiṃ yajñavidhirevaiṣa kimetajjapyamucyate /
etanme sarvamācakṣva sarvajño hyasi me mataḥ //
bhīṣma uvāca /

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam /
yamasya yatpurā vṛttaṃ kālasya brāhmaṇasya ca //

ikṣvākoścaiva mṛtyośca vivāde dharmakāraṇāt / sannyāsa eva vedānte vartate japanaṃ prati /
vedavādāṅganirvṛttāḥ śāntā brahmaṇyavasthitāḥ //

sāṅkhyayogau tu yāvuktau munibhiḥ samadarśibhiḥ /
mārgau tāvapyubhāvetau saṃśritau na ca saṃśritau //

yathā saṃśrūyate rājankāraṇaṃ cātra vakṣyate /
krameṇa caiva vihito japayajñavidhirnṛpa //

sālambanamiti jñeyaṃ japayajñātmakaṃ śubham / manaḥ samādhirevātra tathendriyajayaḥ smṛtaḥ //

satyamagniparīcāro viviktānāṃ ca sevanam /
dhyānaṃ tapo damaḥ kṣāntiranasūyā mitāśanam //

viṣayapratisaṃhāro mitajalpastathā śamaḥ /
eṣa prarvāko dharmo nivartakamatho śṛṇu //

yathā nivartate dharmo japato brahmacāriṇaḥ / na japo na ca vai dhyānaṃ necchā na dveṣaharṣaṇau /
yujyate nṛpaśārdūla susaṃvedyaṃ hi tatkila //

japamāvartayannityaṃ japanvai brahmacārikam /
tadarthabuddhyā saṃyāti manasā jāpakaḥ param //

yathā saṃśrūyate jāpo yena vai jāpako bhavet /
saṃhitāpraṇavenaiva sāvitrī ca parā matā //

yadanyaducitaṃ śuddhaṃ vedasmṛtyupapāditam / etatsarvamaśeṣeṇa yathoktaṃ parivartayet //

dvividaṃ mārgamāsādya vyaktāvyaktamanāmayam / kuśoccayaniṣaṣṇaḥ sankuśahastaḥ kuśaiḥ śikha /
kuśaiḥ parivṛtastasminmadhye channaḥ kuśaistathā //

viṣayebhyo namaskuryādviṣayānna ca bhāvayet /
sāmyamutpādya manasā manasyeva mano dadhat //

taddhiyā dhyāyati brahma japanvai saṃhitāṃ hitām /
sannyasyatyathavā tāṃ vai samādhau paryavasthitaḥ //

dhyānamutpādayatyatra saṃhitābalasaṃśrayāt /
athābhimatamantreṇa praṇavādyaṃ japetkṛtī //

yasminnevābhipatitaṃ manastatra niveśayet / samādhau sa hi mantre tu saṃhitāṃ vā yathāvidhi /
śuddhātmā tapasā dānto nivṛttadveṣakāmavān //

arāgamoho nirdvandvo na śocati na sajjate /
na kartā karaṇīyānāṃ nākāryāṇāmiti sthitiḥ //

na cāhankārayogena manaḥ prasthāphyetkvacit /
na cārthagrahaṇe yukto nāvamānī na cākriyaḥ //

dhyānakriyāparo yukto dhyānavāndhyānaniścayaḥ /
dhyāne samādhimutpādya tadapi tyajati kramāt //

sa vai tasyāmavasthāyāṃ sarvatyāgakṛtaḥ sukhī /
niricchastyajati prāṇānbrāhmīṃ saṃśrayate tanum //

nirālambo bhavetsmṛtvā maraṇāya samādhimān / sarvāllom̐kānsamākramya kramātprāpnoti vai param //

athavā necchate tatra brahmakāyaniṣevaṇam /
utkrāmati ca mārgastho naiva kvacana jāyate //

ātmabuddhiṃ samāsthāya śāntībhūto nirāmayaḥ /
amṛtaṃ virajāḥ śuddhamātmānaṃ pratipadyate //