Mahabharata · Chapter 12.131

kṣīṇasya dīrghasūtrasya sānukrośasya bandhuṣu /
pariśaṅkitamukhyasya duṣṭamantrasya bhārata //

viraktarājyapaurasya nirdravyanicayasya ca /
asambhāvitamitrasya bhinnāmātyasya sarvataḥ //

paracakrābhiyātasya durbalasya balīyasā /
āpannacetaso brūhi kiṃ kāryamavaśiṣyate //
bhīṣma uvāca /

bāhyaścedvijigīṣuḥ syāddharmārthakuśalaḥ śuciḥ /
javena sandhiṃ kurvīta pūrvaṃ pūrvaṃ vimokṣayet //

[yo'dharmavijigīṣuḥ syādbalavānpāpaniścayaḥ.] ātmanaḥ sannirodhena sandhiṃ tenāpi rocayet //

apāsya rājadhānīṃ vā taredanyena vā'padam /
tadbhāvabhāvo dravyāṇi jīvanpunarupārjayet //

yāstu kośabalatyāgācchakyāstaritumāpadaḥ /
kastatrādhikamātmānaṃ santyajedarthadharmavit //

aparādhājjugupseta kā sapatnadhane dayā /
na tvevātmā pradātavyaḥ śakye sati kathañcana //
yudhiṣṭhira uvāca /

ābhyantare ca kupite bāhye copanipīḍite /
kṣīṇe kośe śrute mantre kiṃ kāryamavaśiṣyate //
bhīṣma uvāca /

kṣipraṃ vā sandhikāmaḥ syātkṣipraṃ vā tīkṣṇavikrama /
yadā'panayanaṃ kṣiprametadvai sāmparāyikam //

anuraktena puṣṭena hṛṣṭena jagatīpatiḥ /
alpenāpi svasainyena bhūmiṃ jayati bhūmipaḥ //

hato vā divamāroheddhatvā ca sukhamāvahet /
yuddhe hi santyajanprāṇāñśakrasyaiti salokatām //

sarvalokāgasaṃ kṛtvā mṛdutvaṃ gantumeva ca /
viśvāsādvinayaṃ kuryātsañjahyādvā'pyupānahau //

apacikramiṣuḥ kṣipraṃ senāṃ svāṃ parisāntvayan /
vilaṅghayitvā satreṇa tataḥ svayamupakramet //