Mahabharata · Chapter 11.12

tata enamupātiṣṭhañśaucārthaṃ paricārakāḥ /
kṛtaśaucaṃ punaścainaṃ ovāca madhusūdanaḥ //

rājannadhītā vedāste śāstrāṇi vividhāni ca /
śrutāni ca purāṇāni rājadharmāśca kevalāḥ //

evaṃ vidvānmahāprājñaḥ samarthaḥ sanbalābale /
ātmāparādhātkasmāttvaṃ kuruṣe kopamīdṛśam //

uktavāṃstvāṃ tadaivāhaṃ bhīṣmadroṇau ca bhārata /
viduraḥ sañjayaścaiva vākyaṃ rājanna tatkṛthāḥ //

sa vāryamāṇo nāsmākamakārṣīrvacanaṃ tadā /
pāṇḍavānadhikāñcānanbale śaurye ca kaurava //

rājā hi yaḥ sthiraprajñaḥ svayaṃ doṣānavekṣate /
deśakālavibhāgaṃ ca paraṃ śrayeḥ sa vindati //

ucyamānastu yaḥ śreyo gṛhṇīte no hitāhite /
āpadaḥ samanuprāpya so'bhyeti vilayaṃ kila //

tato'nyavṛttamātmānaṃ samavekṣasva bhārata /
rājaṃstvaṃ hyavidheyātmā duryodhanavaśe sthitaḥ //

ātmāparādhādāpannastatkiṃ bhīmaṃ jighāṃsasi /
tasmātsaṃyaccha kopaṃ tvaṃ svamanusmṛtya duṣkṛtam //

yastu tāṃ spardhayā kṣudraḥ pāñcālīmānayatsamām /
sa hato bhīmasenena vairaṃ pratijihīrṣatā //

ātmano'tikramaṃ paśya puntrasya ca durātmanaḥ /
yadanāgasi pāṇḍūnāṃ parityāgastvayā kṛtaḥ //
vaiśampāyana uvāca /

evamuktaḥ sa kṛṣṇena sarvaṃ satyaṃ janādhipa /
uvāca devakīputraṃ dhṛtarāṣṭro mahīpatiḥ //

evametanmahābāho yathā vadasi mādhava /
putrasnehastu balavāndharmānmāṃ samacālayat //

diṣṭyā tu puruṣavyāghro balavānsatyaktrimaḥ /
tvadgupto nāgamatkṛṣṇa bhīmo bāhvantaraṃ mama //

idānīṃ tvahamavyagro gatamanyurgatajvaraḥ /
madhyamaṃ pāṇḍavaṃ vīraṃ spaṣṭumicchāmi mādhava //

hateṣu pārathivendreṣu putreṣu nihateṣu ca /
pāṇḍuputreṣu me dharmaḥ prītiścāpyavatiṣṭhate //

tataḥ sa bhīmaṃ ca dhanañjayaṃ ca mādyāśca putrau puruṣapravīrau /
pasparśa gātraiḥ prarudansugātrā-- nāśvāsya kalyāṇamuvāca cainān //