મહાભારત · અધ્યાય 11.12

તત એનમુપાતિષ્ઠઞ્શૌચાર્થં પરિચારકાઃ ।
કૃતશૌચં પુનશ્ચૈનં ઓવાચ મધુસૂદનઃ ॥

રાજન્નધીતા વેદાસ્તે શાસ્ત્રાણિ વિવિધાનિ ચ ।
શ્રુતાનિ ચ પુરાણાનિ રાજધર્માશ્ચ કેવલાઃ ॥

એવં વિદ્વાન્મહાપ્રાજ્ઞઃ સમર્થઃ સન્બલાબલે ।
આત્માપરાધાત્કસ્માત્ત્વં કુરુષે કોપમીદૃશમ્ ॥

ઉક્તવાંસ્ત્વાં તદૈવાહં ભીષ્મદ્રોણૌ ચ ભારત ।
વિદુરઃ સઞ્જયશ્ચૈવ વાક્યં રાજન્ન તત્કૃથાઃ ॥

સ વાર્યમાણો નાસ્માકમકાર્ષીર્વચનં તદા ।
પાણ્ડવાનધિકાઞ્ચાનન્બલે શૌર્યે ચ કૌરવ ॥

રાજા હિ યઃ સ્થિરપ્રજ્ઞઃ સ્વયં દોષાનવેક્ષતે ।
દેશકાલવિભાગં ચ પરં શ્રયેઃ સ વિન્દતિ ॥

ઉચ્યમાનસ્તુ યઃ શ્રેયો ગૃહ્ણીતે નો હિતાહિતે ।
આપદઃ સમનુપ્રાપ્ય સોઽભ્યેતિ વિલયં કિલ ॥

તતોઽન્યવૃત્તમાત્માનં સમવેક્ષસ્વ ભારત ।
રાજંસ્ત્વં હ્યવિધેયાત્મા દુર્યોધનવશે સ્થિતઃ ॥

આત્માપરાધાદાપન્નસ્તત્કિં ભીમં જિઘાંસસિ ।
તસ્માત્સંયચ્છ કોપં ત્વં સ્વમનુસ્મૃત્ય દુષ્કૃતમ્ ॥

યસ્તુ તાં સ્પર્ધયા ક્ષુદ્રઃ પાઞ્ચાલીમાનયત્સમામ્ ।
સ હતો ભીમસેનેન વૈરં પ્રતિજિહીર્ષતા ॥

આત્મનોઽતિક્રમં પશ્ય પુન્ત્રસ્ય ચ દુરાત્મનઃ ।
યદનાગસિ પાણ્ડૂનાં પરિત્યાગસ્ત્વયા કૃતઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમુક્તઃ સ કૃષ્ણેન સર્વં સત્યં જનાધિપ ।
ઉવાચ દેવકીપુત્રં ધૃતરાષ્ટ્રો મહીપતિઃ ॥

એવમેતન્મહાબાહો યથા વદસિ માધવ ।
પુત્રસ્નેહસ્તુ બલવાન્ધર્માન્માં સમચાલયત્ ॥

દિષ્ટ્યા તુ પુરુષવ્યાઘ્રો બલવાન્સત્યક્ત્રિમઃ ।
ત્વદ્ગુપ્તો નાગમત્કૃષ્ણ ભીમો બાહ્વન્તરં મમ ॥

ઇદાનીં ત્વહમવ્યગ્રો ગતમન્યુર્ગતજ્વરઃ ।
મધ્યમં પાણ્ડવં વીરં સ્પષ્ટુમિચ્છામિ માધવ ॥

હતેષુ પારથિવેન્દ્રેષુ પુત્રેષુ નિહતેષુ ચ ।
પાણ્ડુપુત્રેષુ મે ધર્મઃ પ્રીતિશ્ચાપ્યવતિષ્ઠતે ॥

તતઃ સ ભીમં ચ ધનઞ્જયં ચ માદ્યાશ્ચ પુત્રૌ પુરુષપ્રવીરૌ ।
પસ્પર્શ ગાત્રૈઃ પ્રરુદન્સુગાત્રા-- નાશ્વાસ્ય કલ્યાણમુવાચ ચૈનાન્ ॥