Mahabharata · Chapter 1.239

tataḥ katipayāhasya tasminraivatake girau /
vṛṣṇyandhakānāmabhavadutsavo nṛpasattama //

tatra dānaṃ dadurvīrā brāhmaṇebhyaḥ sahasraśaḥ /
bhojavṛṣṇyandhakāścaiva mahe tasya girestadā //

prasādai ratnacitraiśca girestasya samantataḥ /
sa deśaḥ śobhito rājankalpavṛkṣaiśca sarvaśaḥ //

vāditrāṇi ca tatrānye vādakāḥ samavādayan /
nanṛturnartakāścaiva jagurgeyāni gāyanāḥ //

alaṅkṛtāḥ kumārāśca vṛṣṇīnāṃ sumahaujasām /
yānairhāṭakacitraiśca cañcūryante sma sarvaśaḥ //

paurāśca pādacāreṇa yānairuccāvacaistathā /
sadārāḥ sānuyātrāśca śataśo'tha sahasraśaḥ //

tato haladharaḥ kṣībo revatīsahitaḥ prabhuḥ /
anugamyamāno gandharvairacaratratra bhārata //

tathaiva rājā vṛṣṇīnāmugrasenaḥ pratāpavān /
anugīyamāno gandharvaiḥ strīsahasrasahāyavān //

raukmiṇeyaśca sāmbaśca kṣībau samaradurmadau /
divyamālyāmbaradharau vijahvāte'marāviva //

akrūraḥ sāraṇaścaiva gado babhrurvidūrathaḥ /
niśaṭhaścārudeṣṇaśca pṛthurvipṛthureva ca //

satyakaḥ sātyakiścaiva bhaṅgakāramahāravau /
hārdikya uddhavaścaiva ye cānye nānukīrtitāḥ //

ete parivṛtāḥ strībhirgandharvaiśca pṛthakpṛthak /
tamutsavaṃ raivatake śobhayāñcakrire tadā //

vāsadevo yayau tatra saha strībhirmudānvitaḥ / dattvā dānaṃ dvijātibhyaḥ parivrājamapaśyata //

citrakautūhale tasminvartamāne mahādbhute /
vāsudevaśca pārthaśca sahitau parijagmatuḥ //

tatra caṅkramamāṇau tau vasudevasutāṃ śubhām /
alaṅkṛtāṃ sakhīmadhye bhadrāṃ dadṛśatustadā //

dṛṣṭvaiva tāmarjunasya kandarpaḥ samajāyata /
taṃ tadaikāgramanasaṃ kṛṣṇaḥ pārthamalakṣayat //

abravītpuruṣavyāghraḥ prasahanniva bhārata /
vanecarasya kimidaṃ kāmenāloḍyate manaḥ //

mamaiṣā bhaginī pārtha sāraṇasya sahodarī / subhadrā nāma bhadraṃ te piturme dayitā sutā /
yadi te vartate buddhirvakṣyāmi pitaraṃ svayam //
arjuna uvāca /

duhitā vasudevasya vāsudevasya ca svasā /
rūpeṇa caiṣā sampannā kamivaiṣā na mohayet //

kṛtameva tu kalyāṇaṃ sarvaṃ mama bhaveddhruvam /
yadi syānmama vārṣṇeyī mahiṣīyaṃ svasā tava //

prāptau tu ka upāyaḥ syāttaṃ vravīhi janārdana /
āsthāsyāmi tadā sarvaṃ yadi śakyaṃ nareṇa tat //
vāsudeva uvāca /

svayaṃ varaḥ kṣatriyāṇāṃ vivāhaḥ puruṣarṣabha /
sa ca saṃśayitaḥ pārtha svabhāvasyānimittataḥ //

prasahya haraṇaṃ cāpi kṣatriyāṇāṃ praśasyate /
vivāhahetuḥ śūrāṇāmiti dharmavido viduḥ //

sa tvamarjuna kalyāṇīṃ prasahya bhaginīṃ mama / yatirūpadharastaṃ tu yathā kālavipākatā /
hara svayaṃvare hyasyāḥ ko vai veda cikīrṣitam //
vaiśampāyana uvāca /

tato'rjunaśca kṛṣṇaśca viniścityetikṛtyatām /
śīghragānpuruṣānanpreṣayāmāsatustadā //

dharmarājāya tatsarvamindraprasthagatāya vai /
śrutvaiva ca mahābāhuranujajñe samātṛkaḥ //

bhīmasenastu tacchrutvā kṛtakṛtyaṃ sma manyate /
ityevaṃ manujairuktaṃ kṛṣṇaḥ śrutvā mahāmatiḥ //

anujñāpya tadā pārthaṃ hṛdi sthāpya cikīrṣitam /
ityevaṃ manujaiḥ sārdhaṃ dvārakāṃ samupeyivān //