મહાભારત · અધ્યાય 1.239
તતઃ કતિપયાહસ્ય તસ્મિન્રૈવતકે ગિરૌ ।
વૃષ્ણ્યન્ધકાનામભવદુત્સવો નૃપસત્તમ ॥
તત્ર દાનં દદુર્વીરા બ્રાહ્મણેભ્યઃ સહસ્રશઃ ।
ભોજવૃષ્ણ્યન્ધકાશ્ચૈવ મહે તસ્ય ગિરેસ્તદા ॥
પ્રસાદૈ રત્નચિત્રૈશ્ચ ગિરેસ્તસ્ય સમન્તતઃ ।
સ દેશઃ શોભિતો રાજન્કલ્પવૃક્ષૈશ્ચ સર્વશઃ ॥
વાદિત્રાણિ ચ તત્રાન્યે વાદકાઃ સમવાદયન્ ।
નનૃતુર્નર્તકાશ્ચૈવ જગુર્ગેયાનિ ગાયનાઃ ॥
અલઙ્કૃતાઃ કુમારાશ્ચ વૃષ્ણીનાં સુમહૌજસામ્ ।
યાનૈર્હાટકચિત્રૈશ્ચ ચઞ્ચૂર્યન્તે સ્મ સર્વશઃ ॥
પૌરાશ્ચ પાદચારેણ યાનૈરુચ્ચાવચૈસ્તથા ।
સદારાઃ સાનુયાત્રાશ્ચ શતશોઽથ સહસ્રશઃ ॥
તતો હલધરઃ ક્ષીબો રેવતીસહિતઃ પ્રભુઃ ।
અનુગમ્યમાનો ગન્ધર્વૈરચરત્રત્ર ભારત ॥
તથૈવ રાજા વૃષ્ણીનામુગ્રસેનઃ પ્રતાપવાન્ ।
અનુગીયમાનો ગન્ધર્વૈઃ સ્ત્રીસહસ્રસહાયવાન્ ॥
રૌક્મિણેયશ્ચ સામ્બશ્ચ ક્ષીબૌ સમરદુર્મદૌ ।
દિવ્યમાલ્યામ્બરધરૌ વિજહ્વાતેઽમરાવિવ ॥
અક્રૂરઃ સારણશ્ચૈવ ગદો બભ્રુર્વિદૂરથઃ ।
નિશઠશ્ચારુદેષ્ણશ્ચ પૃથુર્વિપૃથુરેવ ચ ॥
સત્યકઃ સાત્યકિશ્ચૈવ ભઙ્ગકારમહારવૌ ।
હાર્દિક્ય ઉદ્ધવશ્ચૈવ યે ચાન્યે નાનુકીર્તિતાઃ ॥
એતે પરિવૃતાઃ સ્ત્રીભિર્ગન્ધર્વૈશ્ચ પૃથક્પૃથક્ ।
તમુત્સવં રૈવતકે શોભયાઞ્ચક્રિરે તદા ॥
વાસદેવો યયૌ તત્ર સહ સ્ત્રીભિર્મુદાન્વિતઃ । દત્ત્વા દાનં દ્વિજાતિભ્યઃ પરિવ્રાજમપશ્યત ॥
ચિત્રકૌતૂહલે તસ્મિન્વર્તમાને મહાદ્ભુતે ।
વાસુદેવશ્ચ પાર્થશ્ચ સહિતૌ પરિજગ્મતુઃ ॥
તત્ર ચઙ્ક્રમમાણૌ તૌ વસુદેવસુતાં શુભામ્ ।
અલઙ્કૃતાં સખીમધ્યે ભદ્રાં દદૃશતુસ્તદા ॥
દૃષ્ટ્વૈવ તામર્જુનસ્ય કન્દર્પઃ સમજાયત ।
તં તદૈકાગ્રમનસં કૃષ્ણઃ પાર્થમલક્ષયત્ ॥
અબ્રવીત્પુરુષવ્યાઘ્રઃ પ્રસહન્નિવ ભારત ।
વનેચરસ્ય કિમિદં કામેનાલોડ્યતે મનઃ ॥
મમૈષા ભગિની પાર્થ સારણસ્ય સહોદરી । સુભદ્રા નામ ભદ્રં તે પિતુર્મે દયિતા સુતા ।
યદિ તે વર્તતે બુદ્ધિર્વક્ષ્યામિ પિતરં સ્વયમ્ ॥
અર્જુન ઉવાચ ।
દુહિતા વસુદેવસ્ય વાસુદેવસ્ય ચ સ્વસા ।
રૂપેણ ચૈષા સમ્પન્ના કમિવૈષા ન મોહયેત્ ॥
કૃતમેવ તુ કલ્યાણં સર્વં મમ ભવેદ્ધ્રુવમ્ ।
યદિ સ્યાન્મમ વાર્ષ્ણેયી મહિષીયં સ્વસા તવ ॥
પ્રાપ્તૌ તુ ક ઉપાયઃ સ્યાત્તં વ્રવીહિ જનાર્દન ।
આસ્થાસ્યામિ તદા સર્વં યદિ શક્યં નરેણ તત્ ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।
સ્વયં વરઃ ક્ષત્રિયાણાં વિવાહઃ પુરુષર્ષભ ।
સ ચ સંશયિતઃ પાર્થ સ્વભાવસ્યાનિમિત્તતઃ ॥
પ્રસહ્ય હરણં ચાપિ ક્ષત્રિયાણાં પ્રશસ્યતે ।
વિવાહહેતુઃ શૂરાણામિતિ ધર્મવિદો વિદુઃ ॥
સ ત્વમર્જુન કલ્યાણીં પ્રસહ્ય ભગિનીં મમ । યતિરૂપધરસ્તં તુ યથા કાલવિપાકતા ।
હર સ્વયંવરે હ્યસ્યાઃ કો વૈ વેદ ચિકીર્ષિતમ્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તતોઽર્જુનશ્ચ કૃષ્ણશ્ચ વિનિશ્ચિત્યેતિકૃત્યતામ્ ।
શીઘ્રગાન્પુરુષાનન્પ્રેષયામાસતુસ્તદા ॥
ધર્મરાજાય તત્સર્વમિન્દ્રપ્રસ્થગતાય વૈ ।
શ્રુત્વૈવ ચ મહાબાહુરનુજજ્ઞે સમાતૃકઃ ॥
ભીમસેનસ્તુ તચ્છ્રુત્વા કૃતકૃત્યં સ્મ મન્યતે ।
ઇત્યેવં મનુજૈરુક્તં કૃષ્ણઃ શ્રુત્વા મહામતિઃ ॥
અનુજ્ઞાપ્ય તદા પાર્થં હૃદિ સ્થાપ્ય ચિકીર્ષિતમ્ ।
ઇત્યેવં મનુજૈઃ સાર્ધં દ્વારકાં સમુપેયિવાન્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0