Mahabharata · Chapter 1.152

prāṇādhikaṃ bhīmasenaṃ kṛtavidyaṃ dhanañjayam /
duryodhano lakṣayitvā paryatapyata durmanāḥ //

tato vaikartanaḥ karṇaḥ śakuniścāpi saubalaḥ /
anekārabhyupāyaiste jighāṃsanti sma pāṇḍavān //

pāṇḍavā api tatsarvaṃ praticakruryathābalam /
udbhāvanamakurvanto vidurasya mate sthitāḥ //

guṇaiḥ samuditāndṛṣṭvā paurāḥ pāṇḍusutāṃstadā /
kathayāñcakrire teṣāṃ guṇānsaṃsatsu bhārata //

rājyaprāptiṃ ca samprāptaṃ jyeṣṭhaṃ pāṇḍusutaṃ tadā /
kathayanti sma sambhūya catvareṣu sabhāsu ca //

prajñāścakṣuracakṣuṣṭvāddhṛtarāṣṭro janeśvaraḥ /
rājyaṃ na prāptavānpūrvaṃ sa kathaṃ nṛpatirbhavet //

tathā śāntanavo bhīṣmaḥ satyasandho mahāvrataḥ /
pratyākhyāya purā rājyaṃ na sa jātu grahīṣyati //

te vayaṃ pāṇḍavajyeṣṭhaṃ taruṇaṃ vṛddhaśīlinam /
abhiṣiñcāma sādhvadya satyakāruṇyavedinam //

sa hi bhīṣmaṃ śāntanavaṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca dharmavit /
saputraṃ vividhairbhogairyojayiṣyati pūjayan //
vaiśampāyana uvāca /

teṣāṃ duryodhanaḥ śrutvā tāni vākyāni jalpatām /
yudhiṣṭhirānuraktānāṃ paryatapyata durmatiḥ //

sa tapyamāno duṣṭātmā teṣāṃ vāco na cakṣame /
īrṣyayā cāpi santapto dhṛtarāṣṭramupāgamat //

tato virahitaṃ dṛṣṭvā pitaraṃ pratipūjya saḥ /
paurānurāgasantaptaḥ paścādidamabhāṣata //

śrutā me jalpatāṃ tāta paurāṇāmaśivā giraḥ /
tvāmanādṛtya bhīṣmaṃ ca patimicchanti pāṇḍavam //

matametacca bhīṣmasya na sa rājyaṃ bubhukṣati /
asmākaṃ tu parāṃ pīḍāṃ cikīrṣanti pure janāḥ //

pitṛtaḥ prāptavānrājyaṃ pāṇḍurātmaguṇaiḥ purā /
tvamandhaguṇasaṃyogātprāptaṃ rājyaṃ na labdhavān //

sa eṣa pāṇḍordāyādyaṃ yadi prāpnoti pāṇḍavaḥ /
tasya putro dhruvaṃ prāptastasya tasyāpi cāparaḥ //

te vayaṃ rājavaṃśena hīnāḥ saha sutairapi /
avajñātā bhaviṣyāmo lokasya jagatīpate //

satataṃ nirayaṃ prāptāḥ parapiṇḍopajīvinaḥ /
na bhavema yathā rājaṃstathā nītirvidhīyatām //

yadi tvaṃ hi purā rājannidaṃ rājyamavāptavān /
dhruvaṃ prāpsyāma ca vayaṃ rājyamapyavaśe jane //
vaiśampāyana uvāca /

dhṛtarāṣṭrastu putrasya śrutvā vacanamīdṛśam /
muhūrtamiva sañcintya duryodhanamathābravīt //

dharmanityastathā pāṇḍuḥ suprīto mayi kauravaḥ /
sarveṣu jñātiṣu tathā madīyeṣu viśeṣataḥ //

nātra kiñcana jānāti bhojanādi cikīrṣitam /
nivedayati tatsarvaṃ mayi dharmabhṛtāṃ varaḥ //

tasya putro yathā pāṇḍustathā dharmaparaḥ sadā /
guṇāvām̐llokavikhyāto nagare ca pratiṣṭhitaḥ //

sa kathaṃ śakyate'smābhirapākraṣṭuṃ nararṣabhaḥ /
rājyameṣa hi naḥ prāptaḥ sasahayo viśeṣataḥ //

bhṛtā hi pāṇḍunā'mātyā balaṃ ca satataṃ matam /
dhṛtāḥ putrāśca pautrāśca teṣāmapi viśeṣataḥ //

te tathā saṃstutāstāta viṣaye pāṇḍunā narāḥ /
kathaṃ yudhiṣṭhirasyārthe na no hanyuḥ sabāndhavān //

naite viṣayamiccheyurdharmatyāge viśeṣataḥ /
te vayaṃ kauravendrāṇāmeteṣāṃ ca mahātmanām //

kathaṃ na vācyatāṃ tāta gacchema jagatastathā //
duryodhana uvāca /

madhyasthaḥ satataṃ bhīṣmo droṇaputro mayi sthitaḥ /
yataḥ putastato droṇo bhavitā nātra saṃśayaḥ //

kṛpaḥ śāradvataścaiva yata eva vayaṃ tataḥ /
bāgineyaṃ tato drauṇiṃ na tyakṣyati kathañcana //

kṣattā tu bandhurasmākaṃ pracchannastu tataḥ paraiḥ /
na caikaḥ sa samartho'smānpāṇḍavārthe prabādhitum //

suvisrabdhānpāṇḍusutānsaha mātrā vivāsaya /
vāraṇāvatamadyaiva nātra doṣo bhaviṣyati //

vinidrākaraṇaṃ ghoraṃ hṛdi śalyamivārpitam / śopakapāvakamuddhūtaṃ karmaṇānena nāśaya //