Mahabharata · Chapter 1.130

dhṛtarāṣṭrasya putrāṇāmāditaḥ kathitaṃ tvayā /
ṛṣeḥ prasādāttu śataṃ na ca kanyā prakīrtitā //

vaiśyāputro yuyutsuśca kanyā caikā śatādhikā /
gāndhārarājaduhitā śataputreti cānagha //

uktā maharṣiṇā tena vyāsenāmitatejasā /
kathaṃ tvidānīṃ bhagavankanyāṃ tvaṃ tu bravīṣi me //

yadi bhāgaśataṃ peśī kṛtā tena maharṣiṇā /
na prajāsyati cedbhūyaḥ saubaleyī kathañcana //

kathaṃ tu sambhavastasyā duḥśalāyā vadasva me /
yathāvadiha viprarṣe paraṃ me'tra kutūhalam //
vaiśampāyana uvāca /

sādhvayaṃ praśna uddiṣṭaḥ pāṇḍaveya bravīmi te /
tāṃ māṃsapeśīṃ bhagavānsvayameva mahātapāḥ //

śītābhiradbhirāsicya bhāgaṃ bhāgamakalpayat /
yo yathā kalpito bhāgastanta dhātryā tathā nṛpa //

ghṛtapūrṇeṣu kuṇḍeṣu ekaikaṃ prākṣipattadā /
etasminnantare sādhvī gāndhārī sudṛḍhavratā //

duhituḥ snehasaṃyogamanudhyāya varāṅganā / nābravīttamṛṣiṃ kiñcidgauravācca yaśasvinī /
manasā cintayaddevī etatputraśataṃ mama //

bhaviṣyati na sandeho na bravītyanyathā muniḥ /
mameyaṃ paramā tuṣṭirduhitā me bhavedyadi //

ekā śatādhikā bālā bhaviṣyati kanīyasī /
tato dauhitrajāllokādabāhyo'sau patirmama //

adhikā kila nārīṇāṃ prītirjāmātṛjā bhavet /
yadi nāma mamāpi syādduhitaikā śatādhikā //

kṛtakṛtyā bhaveyaṃ vai putradauhitrasaṃvṛtā /
yadi satyaṃ tapastaptaṃ dattaṃ vā'pyathavā hutam //

guravastoṣitā vāpi tathā'stu duhitā mama /
etasminneva kāle tu kṛṣṇadvaipāyanaḥ svayam //

vyabhajatsa tadā peśīṃ bhagavānṛṣisattamaḥ /
gaṇyamāneṣu kuṇḍeṣu śate pūrṇe mahātmanā //

abhavaccāparaṃ khaṇḍaṃ vāmahaste tadā kila / gaṇayitvā śataṃ pūrṇamaṃśānāmāha saubalīm //
vyāsa uvāca /

pūrṇaṃ putraśataṃ tvetanna mithyā vāgudāhṛtā /
daivayogācca bhāgaikaḥ pariśiṣṭaḥ śatātparaḥ //

eṣā te subhagā kanyā bhaviṣyati yatepsitā /
vaiśampāyana uvāca /
tato'nyaṃ ghṛtakumbhaṃ ca samānāyya mahātapāḥ //

taṃ cāpi prākṣipattatra kanyābhāgaṃ tapodhanaḥ /
sambhūtā caiva kālena sarveṣāṃ ca yavīyasī //

aitatte kathitaṃ rājanduḥśalājanma bhārata /
brūhi rājendra kiṃ bhūyo vartayiṣyāmi te'nagha //