Mahabharata · Chapter 1.10

mama prāṇasamā bhāryā daṣṭāsīdbhujagena ha /
tatra me samayo ghora ātmanoraga vai kṛtaḥ //

bhujangaṃ vai sadā hanyāṃ yaṃ yaṃ paśyeyamityuta /
tato'haṃ tvāṃ jighāṃsāmi jīvitenādya mokṣyase //
ḍuṇḍubha uvāca /

anye te bhujagā brahmanye daśtīha mānavān /
ḍuṇḍubhānahigandhena na tvaṃ hiṃsitumarhasi //

ekānarthānpṛthagdharmānekaduḥkhānpṛthaksukhān /
ḍuṇḍubhāndharmavidbhūtvā na tvaṃ hiṃsitumarhasi //
sautiruvāca /

iti śrutvā vacastasya ḍuṇḍubhasya rurustadā /
nāvadhīdbhayasaṃvignamṛṣiṃ mattvā'tha ḍuṇḍubham //

uvāca cainaṃ bhagavānruruḥ saṃśamayanniva /
kena tvaṃ bhujaga brūhi ko'sīmāṃ vikriyāṃ gataḥ //
ḍuṇḍubha uvāca /

ahaṃ purā ruro nāmnā ṛṣirāsaṃ sahasrapāt /
so'haṃ śāpena viprasya bhujagatvamupāgataḥ //
rururuvāca /

kimarthaṃ śaptavānkuddho dvijastvāṃ bhujagottama /
kiyantaṃ caiva kālaṃ te vapuretadbhaviṣyasi //