Mahabharata · Chapter 1.9

teṣu tatropaviṣṭeṣu brāhmaṇeṣu mahātmasu /
ruruścukrośa gahanaṃ vanaṃ gatvā'tiduḥkhitaḥ //

śokenābhihataḥ so'tha vilapankaruṇaṃ bahu /
abravīdvacanaṃ śocanpriyāṃ smṛtvā pramadvarām //

śete sā bhuvi tanvaṅgī mama śokavivardhinī /
prāṇānapaharantīva pūrṇacandranibhānanā //

yadi pīnāyataśroṇī padmapatranibhekṣaṇā /
mumūrṣurapi me prāṇānādāyāśu gamiṣyati //

pitṛmātṛsakhīnāṃ ca luptapiṇḍasya tasya me / bāndhavānāṃ ca sarveṣāṃ kiṃ nu duḥkhamataḥparam //

yadi dattaṃ tapastaptaṃ guravo vā mayā yadi /
samyagārādhitāstena sañjīvatu mama priyā //

yathā ca janmaprabhṛti yatātmā'haṃ dhṛtavrataḥ /
pramadvarā tathādyaiṣā samuttiṣṭhatu bhāminī //

[evaṃ lālapyatastasya bhāryārthe duḥkhitasya ca / devadūtastadā'bhyetya vākyamāha ruruṃ vane // ]

kṛṣṇe viṣṇau hṛṣīkeśe lokeśe'suravidviṣi /
yadi me niścalā bhaktirmama jīvatu sā priyā //

vilapyamāne tu rurau sarve devāḥ kṛpānvitāḥ /
dūtaṃ prasthāpayāmāsuḥ sandiśyāsya hitaṃ vacaḥ //

sa dūtastvarito'bhyetya devānāṃ priyakṛcchuciḥ /
uvāca devavacanaṃ rurumābhāṣya duḥkhitam //

devaiḥ sarvairahaṃ brahmanpreṣito'smi tavāntikam / tvaddhitaṃ tvaddhitairuktaṃ śṛṇu vākyaṃ dvijottama //

abhidhatse ha yadvācā ruro duḥkhānna tanmṛṣā /
na tu martyasya dharmātmannāyurasti gatāyuṣaḥ //

gatāyureṣā kṛpaṇā gandharvāpsarasoḥ sutā /
tasmācchoke manastāta mā kṛthāstvaṃ kathañcana //

upāyaścātra vihitaḥ pūrvaṃ devairmahātmabhiḥ /
taṃ yadīcchasi kartuṃ tvaṃ prāpsyasīha pramadvarām //
rururuvāca /

ka upāyaḥ kṛto devairbūhi tattvena khecara /
kariṣye'haṃ tathā śrutvā trātumarhati māṃ bhavān //
devedūta uvāca /

āyuṣo'rdhaṃ prayaccha tvaṃ kanyāyai bhṛgunandana /
evamutthāsyati ruro tava bhāryā prayadvarā //
rururuvāca /

āyuṣo'rdhaṃ prayacchāmi kanyāyai khecarottama /
śṛṅgārarūpābharaṇā samuttiṣṭhatu me priyā //
sautiruvāca /

tato gandharvarājaśca devadūtaśca sattamau /
dharmarājamupetyedaṃ vacanaṃ pratyabhāṣatām //

dharmarājāyuṣo'rdhena rurorbhāryā pramadvarā /
samuttiṣṭhatu kalyāṇī mṛtaivaṃ yadi manyase //
dharmarāja uvāca /

pramadvarā rurorbhāryā devadūta yadīcchasi /
uttiṣṭhatvāyuṣo'rdhena ruroreva samanvitā //
sautiruvāca /

evamukte tataḥ kanyā sodatiṣṭhatpramadvarā /
rurostasyāyuṣo'rdhena supteva varavarṇinī //

etaddṛṣṭaṃ bhaviṣye hi ruroruttamatejasaḥ /
āyuṣo'tipravṛddhasya bhāryārthe'rdhamalupyata //

tata iṣṭe'hani tayoḥ pitarau cakraturmudā /
vivāhaṃ tau ca remāte parasparahitaiṣiṇau //

sa labdhvā durlabhāṃ bhāryāṃ padmakiñjalkasuprabhām /
vrataṃ cakre vināśāya jihmagānāṃ dhṛtavrataḥ //

sa dṛṣṭvā jihmagānsarvāṃstīvrakopasamanvitaḥ /
abhihanti yathāsattvaṃ gṛhya praharaṇaṃ sadā //

sa kadācidvanaṃ vipro rururabhyāgamanmahat /
śayānaṃ tatra cāpaśyaḍḍuṇḍubhaṃ vayasānvitam //

tata udyamya damḍaṃ sa kāladaṇḍopamaṃ tadā /
jighāṃsuḥ kupito viprastamuvācātha ḍuṇḍubhaḥ //

nāparādhyāmi te kiñcidahamadya tapodhana /
saṃrambhācca kimarthaṃ māmabhihaṃsi ruṣānvitaḥ //