Harivamsa · Chapter 41

tac chrutvā viṣṇugaditaṃ brahmā lokapitāmahaḥ
uvāca paramaṃ vākyaṃ hitaṃ sarvadivaukasām //

nāsti kiṃcid bhayaṃ viṣṇo surāṇām asurāntaka
yeṣāṃ bhavān abhayadaḥ karṇadhāro raṇe raṇe //

śakre jayati deveśe tvayi cāsurasūdane
dharme prayatamānānāṃ mānavānāṃ kuto bhayam //

satye dharme ca niratā mānavā vigatajvarāḥ
nākāladharmaṇā mṛtyuḥ śaknoti prasamīkṣitum //

mānavānāṃ ca patayaḥ pārthivāś ca parasparam
ṣaḍbhāgam upayuñjānā na bhedaṃ kurvate mithaḥ //

te prajānāṃ śubhakarāḥ karadair avigarhitāḥ
akarair viprayuktārthāḥ kośam āpūrayan sadā //

sphītāñjanapadān svān svān pālayantaḥ kṣamāparāḥ
atīkṣṇad aṇḍāś caturo varṇāñ jugupur añjasā //

nodvejanīyā bhūtānāṃ sacivaiḥ sādhu pūjitāḥ
caturaṅgabalair yuktāḥ ṣaḍguṇān upayuñjate //

dhanurvedaparāḥ sarve sarve vedeṣu niṣṭhitāḥ
yajanti ca yathākālaṃ yajñair vipuladakṣiṇaiḥ //

vedān adhītya dīkṣābhir maharṣīn brahmacaryayā
śrāddhaiś ca medhyaiḥ śataśas tarpayanti pitāmahān //

naiṣām aviditaṃ kiṃcit trividhaṃ bhuvi vidyate
vaidikaṃ laukikaṃ caiva dharmaśāstroktam eva ca //

te parāvaradṛṣṭārthā maharṣisamatejasaḥ
bhūyaḥ kṛtayugaṃ kartum utsahante narādhipāḥ //

teṣām eva prabhāvena śivaṃ varṣati vāsavaḥ
yathārthaṃ ca vavur vātā virajaskā diśo daśa //

nirutpātā ca vasudhā supracārāś ca vai grahāḥ
candramāś ca sanakṣatraḥ saumyaṃ carati yogataḥ //

anulomakaraḥ sūryo ayane dve cacāra ha
havyaiś ca vividhais tṛptaḥ śubhagandho hutāśanaḥ //

evaṃ samyakpravṛtteṣu nivṛtteṣv aparādhataḥ
tarpayatsu mahīṃ kṛtsnāṃ nṛṇāṃ kālabhayaṃ kutaḥ //

teṣāṃ jvalitakīrtīnām anyonyam anuvartinām
rājñāṃ balair balavatāṃ pīḍyate vasudhātalam //

seyaṃ bhārapariśrāntā pīḍyamānā narādhipaiḥ
pṛthivī samanuprāptā naur ivāsann aviplavā //

yugāntasadṛśaṃ rūpaṃ śailoccalitabandhanam
jalotpīḍākulā svedaṃ darśayantī muhur muhuḥ //

kṣatriyāṇāṃ vapurbhiś ca tejasā ca balena ca
nṛṇāṃ ca rāṣṭrair vistīrṇaiḥ śrāmyatīva vasuṃdharā //

pure pure narapatiḥ koṭisaṃkhyair balair vṛtaḥ
rāṣṭre rāṣṭre ca bahavo grāmāḥ śatasahasraśaḥ //

bhūmipānāṃ sahasraiś ca teṣāṃ ca balināṃ balaiḥ
grāmāyutāḍhyai rāṣṭraiś ca bhūmir nirvivarīkṛtā //

seyaṃ nirāmiṣaṃ kṛtvā niśceṣṭaṃ kālam agrataḥ
prāptā mamālayaṃ viṣṇo bhavāṃś cāsyāḥ parā gatiḥ //

karmabhūmir ihasthānāṃ bhūmir eṣā vyathāṃ gatā
yathā na sīdet tatkāryaṃ jagaty eṣā hi śāśvatī //

asyā hi pīḍane doṣo mahān syān madhusūdana
kriyālopaś ca lokānāṃ dūṣitaṃ ca jagad bhavet //

śrāmyate vyaktam eveyaṃ pārthivaughaprapīḍitā
sahajāṃ yā kṣamāṃ tyaktvā calatvam acalā gatā //

tad asyāḥ śrutavantaḥ sma tac cāpi bhavatā śrutam
bhārāvataraṇārthaṃ hi mantrayāmas tvayā saha //

satpathe hi sthitāḥ sarve rājāno rāṣṭravardhanāḥ
narāṇāṃ ca trayo varṇā brāhmaṇān anuyāyinaḥ //

sarvaṃ satyamayaṃ vākyaṃ varṇā dharmaparās tathā
sarve vedaparā viprāḥ sarve vipraparā narāḥ //

evaṃ jagati vartante manuṣyā dharmakāraṇāt
yathā dharmavadho na syāt tathā mantraḥ pravartatām //

satāṃ gatir iyaṃ nānyā dharmaś cāsyāḥ susādhanam
rājñāṃ caiva vadhaḥ kāryo dharaṇyā bhāranirṇaye //

tadāgaccha mahābhāga saha vai mantrakāraṇāt
vrajāma meruśikharaṃ puraskṛtya vasuṃdharām //