Harivamsa · Chapter 4

abhiṣicyādhirājye tu pṛthuṃ vainyaṃ pitāmahaḥ
tataḥ krameṇa rājyāni vyādeṣṭum upacakrame //

dvijānāṃ vīrudhāṃ caiva nakṣatragrahayos tathā
yajñānāṃ tapasāṃ caiva somaṃ rājye 'bhyaṣecayat //

apāṃ tu varuṇaṃ rājye rājñāṃ vaiśravaṇaṃ patim
bṛhaspatiṃ tu viśveṣāṃ dadāv āṅgirasaṃ patim ||
bhṛgūṇām adhipaṃ caiva kāvyaṃ rājye 'bhiṣecayat |
ādityānāṃ tathā viṣṇuṃ vasūnām atha pāvakam //

prajāpatīnāṃ dakṣaṃ tu marutām atha vāsavam
daityānāṃ dānavānāṃ ca prahlādam amitaujasam //

vaivasvataṃ pitṝṇāṃ ca yamaṃ rājye 'bhyaṣecayat
mātṝṇāṃ ca vratānāṃ ca mantrāṇāṃ ca tathā gavām |
yakṣāṇāṃ rākṣasānāṃ ca pārthivānāṃ tathaiva ca //

sarvabhūtapiśācānām girīśaṃ śūlapāṇinam
śailānāṃ himavantaṃ ca nadīnām atha sāgaram //

gandharvāṇām adhipatiṃ cakre citrarathaṃ prabhuḥ
nāgānāṃ vāsukiṃ cakre sarpāṇām atha takṣakam //

vāraṇānāṃ ca rājānam airāvatam athādiśat
uccaiḥśravasam aśvānāṃ garuḍaṃ caiva pakṣiṇām //

mṛgāṇām atha śārdūlaṃ govṛṣaṃ tu gavām api
vanaspatīnāṃ rājānaṃ plakṣam evābhyaṣecayat //

evaṃ vibhajya rājyāni krameṇa sa pitāmahaḥ
diśāṃ pālān atha tataḥ sthāpayāmāsa bhārata //

pūrvasyāṃ diśi putraṃ tu vairājasya prajāpateḥ
diśāpālaṃ sudhanvānaṃ rājānaṃ so 'bhyaṣecayat //

dakṣiṇasyāṃ mahātmānaṃ kardamasya prajāpateḥ
putraṃ śaṅkhapadaṃ nāma rājānaṃ so 'bhyaṣecayat //

paścimasyāṃ diśi tathā rajasaḥ putramacyutam
ketumantaṃ mahātmānaṃ rājānaṃ so 'bhyaṣecayat //

tathā hiraṇyalomānaṃ parjanyasya prajāpateḥ
udīcyāṃ diśi durdharṣaṃ rājānaṃ so 'bhyaṣecayat //

tair iyaṃ pṛthivī sarvā saptadvīpā sapattanā
saśailavanakānanā |
sasāgarā ca sasarit |
yathāpradeśam adyāpi dharmeṇa paripālyate //

rājasūyābhiṣiktaś ca pṛthur ebhir narādhipaiḥ
vedadṛṣṭena vidhinā rājarājyena rājabhiḥ //

tato manvantare 'tīte cākṣuṣe 'mitatejasi
vaivasvatāya manave pṛthivīrājyam ādiśat //

tasya vistaram ākhyāsye manor vaivasvatasya ha
tavānukūlyād rājendra yadi śuśrūṣase 'nagha
mahadd hy etad adhiṣṭhānaṃ purāṇe pariniṣṭhitam //

vistareṇa pṛthor janma vaiśampāyana kīrtaya
yathā mahātmanā tena dugdhā ceyaṃ vasuṃdharā //

yathā ca pitṛbhir dugdhā yathā devair yatha rṣibhiḥ
yathā daityaiś ca nāgaiś ca yathā yakṣair yathā drumaiḥ //

teṣāṃ pātraviśeṣāṃś ca vaiśaṃpāyana kīrtaya
vatsān kṣīraviśeṣāṃś ca sarvam evānupūrvaśaḥ //

yasmiṃś ca kāraṇe pāṇir venasya mathitaḥ purā
kruddhair maharṣibhis tāta kāraṇaṃ tac ca kīrtaya //

hanta te kathayiṣyāmi pṛthor vainyasya saṃbhavam
ekāgraḥ prayataś caiva śuśrūṣur janamejaya //

nāśuceḥ kṣudramanaso nāśiṣyasyāvratasya vā
kīrtayeyam ahaṃ rājan kṛtaghnasyāhitasya vā //

svargyaṃ yaśasyam āyuṣyaṃ dhanyaṃ vedena saṃmitam
rahasyam ṛṣibhiḥ proktaṃ śṛṇu rājan yathātatham //

yaś cainaṃ kīrtayen nityaṃ pṛthor vainyasya saṃbhavam
brāhmaṇebhyo namaskṛtya na sa śocet kṛtākṛtam //