Harivamsa · Chapter 103

tataḥ parvatajālāni saritaś ca sarāṃsi ca
apaśyaṃ samatikramya sāgaraṃ makarālayam //

tato 'rghyam udadhiḥ sākād upaninye janārdane
prāñjaliḥ samupasthāya kiṃ karomīti cābravīt //

pratigṛhya tu tāṃ pūjāṃ tam uvāca janārdanaḥ
rathapanthānam icchāmi dattaṃ nadanadīpate //

athābravīt samudras taṃ prāñjalir garuḍadhvajam
prasīda bhagavan maivam anyo 'py evaṃ gamiṣyati //

tvayaiva sthāpitaḥ pūrvam agādho 'smi janārdana
tvayā pravartite gādhe yāsyāmi gamanīyatām //

anye 'py evaṃ gamiṣyanti rājāno darpamohitāḥ
evaṃ niścitya govinda yat kṣamaṃ tat samācara //

brāhmaṇārthe madarthe ca kuru sāgara madvacaḥ
mām ṛte na pumān kaścid anyas tvāṃ dharṣayiṣyati //

athābravīt samudras tu punar eva janārdanam
abhiśāpabhayād bhīto bāḍham evaṃ bhaviṣyati //

śoṣayāmy eṣa mārgaṃ te yena tvaṃ tāta yāsyasi
rathena sahasūtena sadhvajena ca keśava //

mayā dattavaraḥ pūrvaṃ na śoṣaṃ tvam ihārhasi
mānuṣās te na jānīyur vividhān ratnasaṃcayān //

jalaṃ stambhaya sādho tvaṃ tato yāsyāmy ahaṃ rathī
na hi kaścit pramāṇaṃ te ratnānāṃ vetsyate naraḥ //

sāgareṇa tathety ukte prasthitāḥ sma jalena vai
stambhitena yathā bhūmau maṇivarṇena bhāsvatā //

tato 'rṇavaṃ samuttīrya kurūn apy uttarān vayam
kṣaṇena samatikrāntā gandhamādanam eva ca //

tatas tu parvatāḥ sapta keśavaṃ samupasthitāḥ
jayanto vaijayantaś ca nīlo rajataparvataḥ //

mahāmeruḥ sakailāsa indrakūṭaś ca nāmataḥ
varṇarūpāṇi bibhranto vividhāny adbhutāni ca //

upasthāya ca govindaṃ kiṃ kurmetya bravaṃs tadā
tāṃś cāpi pratijagrāha vidhivan madhusūdanaḥ //

tān uvāca hṛṣīkeśaḥ praṇāmāvanatān sthitān
vivaraṃ gacchato me 'dya rathamārgaḥ pradīyatām //

te kṛṣṇasya vacaḥ śrutvā pratigṛhya ca parvatāḥ
pradaduḥ kāmato mārgaṃ gacchato bharatarṣabha //

tatraivāntarhitās te ca tad āścaryataraṃ mama
asaktaṃ ca ratho yāti meghajāleṣv ivāṃśumān //

tataḥ kadā cid duḥkhena ratham ūhus turaṃgamāḥ
paṅkabhūtaṃ hi timiraṃ sparśād vijñāyate 'nagha //

atha parvatabhūtaṃ tat timiraṃ samapadyata
aśvā nāśaknuvan gantuṃ tato'haṃ saṃbhramānvitaḥ |
tad āsādya hayā rājan niṣprayatnās tataḥ sthitāḥ //

tataś cakreṇa govindaḥ pāṭayitvā tu tat tamaḥ
ākāśaṃ darśayām āsa rathapanthānam ūttamam //

niṣkramya tamasas tasmād ākāśe darśite tadā
bhaviṣyāmīti saṃjñā me bhayaṃ ca vigataṃ mama //

tatas tejaḥ prajvalitam apaśyaṃ vadatāṃ vara
sarvalokaṃ samāviśya sthitaṃ puruṣavigraham //

taṃ praviṣṭo hṛṣīkeśo dīptaṃ tejonidhiṃ tadā
ratha eva sthitaś cāhaṃ sa ca brāhmaṇasattamaḥ //

sa muhūrtāt tataḥ kṛṣṇo niścakrāma tadā prabhuḥ
caturo bālakān gṛhya brāhmaṇasyātmajāṃs tadā //

pradadau brāhmaṇāyātha putrān sarvāñ janārdanaḥ
trayaḥ pūrvaṃ hṛtā ye ca sadyojātaś ca bālakaḥ //

prahṛṣṭo brāhmaṇas tāta putrān dṛṣṭvā punaḥ prabho
ahaṃ ca paramaprīto vismitaś cābhavaṃ nṛpa //

tato vayaṃ punaḥ sarve brāhmaṇasya ca te sutāḥ
yathāgatā nivṛttāḥ sma tathaiva bharatarṣabha //

tataḥ sma dvārakāṃ prāptāḥ kṣaṇena nṛpasattama
asaṃprāpte 'rdhadivase vismito 'haṃ tataḥ punaḥ //

saputraṃ bhojayitvā taṃ dvijaṃ kṛṣṇo mahāyaśāḥ
dhanena tarpayitvā ca gṛhaṃ prāsthāpayat tadā //