Harivamsa · Chapter 102

sumuhūrtena tu vayaṃ taṃ grāmaṃ prāpya bhārata
viśrāntavāhanāḥ sarve vāsāyopagatās tadā //

tato grāmasya madhye 'haṃ niviṣṭaḥ kurunandanaḥ
samantād vṛṣṇisainyena parikṣitya janavrajam //

tataḥ śakunayo dīptā mṛgāś ca krūrabhāṣiṇaḥ
dīptāyāṃ diśi vāśanto bhayam āvedayanti me //

saṃdhyārāgo japāvarṇo bhānumāṃś caiva niṣprabhaḥ
papāta mahatī colkā pṛthivī cāpy akampata //

tān samīkṣya mahotpātān dāruṇāṃl lomaharṣaṇān
yogam ājñāpayaṃ tatra janasyotsukacetasaḥ //

yuyudhānapurogāś ca vṛṣṇyandhakamahārathāḥ
sarve yuktarathāḥ sajjāḥ svayaṃ cāhaṃ tathābhavam //

gate 'rdharātrasamaye brāhmaṇo bhayaviklavaḥ
upāgamya bhayād asmān idaṃ vacanam abravīt //

kālo 'yaṃ samanuprāpto brāhmaṇyāḥ prasavasya me
yattā bhavantas tiṣṭhantu na bhaved vañcanā yathā //

muhūrtād iva cāśrauṣaṃ kṛpaṇaṃ ruditasvanam
tasya viprasya bhavane hriyate hriyate iti //

athākāśe punar vācam aśrauṣaṃ bālakasya vai
hāheti hriyamāṇasya na ca paśyāmi rākṣasam //

tato 'smābhis tadā tāta śaravarṣaiḥ samantataḥ
viṣṭambhitā diśaḥ sarvā hṛta eva sa bālakaḥ //

brahmaṇo ''rtasvaraṃ kṛtvā hṛte tasmin kumārake
vācaḥ sa paruṣās tīvrāḥ śrāvayām āsa māṃ tadā //

vṛṣṇayo hatasaṃkalpās tathāhaṃ naṣṭacetanaḥ
mām eva hi viśeṣeṇa brāhmaṇaḥ paryabhāṣata //

rakṣiṣyāmīti coktaṃ te na ca rakṣasi me sutam
śṛṇu vākyam idaṃ śeṣaṃ yat tvam arhasi durmate //

vṛthā tvaṃ spardhase nityaṃ kṛṣṇenāmitabuddhinā
yadi syād iha govindo naitad atyāhitaṃ bhavet //

yathā caturthaṃ dharmasya rakṣitā labhate phalam
pāpasyāpi tathā mūḍha bhāgaṃ prāpnoty arakṣitā //

rakṣiṣyāmīti coktaṃ te na ca śaknoṣi rakṣitum
moghaṃ gāṇḍīvam etat te moghaṃ vīryaṃ yaśaś ca te //

akiṃcid uktvā taṃ vipraṃ tato 'haṃ prasthitas tadā
saha vṛṣṇyandhakasutair yatra kṛṣṇo mahādyutiḥ //

tato dvāravatīṃ gatvā dṛṣṭvā madhunighātinam
vrīḍitaḥ śokasaṃtapto govindenopalakṣitaḥ //

sa tu māṃ vrīḍitaṃ dṛṣṭvā samāśvasya ca mādhavaḥ
vinindan kṛṣṇasaṃnidhau |
mauḍhyaṃ paśyata me yo 'haṃ śraddadhe klībakatthanam ||
na pradyumno nāniruddho na rāmo na ca keśavaḥ |
yasya śaktāḥ paritrātuṃ ko 'nyas tadaviteśvaraḥ ||
dhig arjunaṃ vṛthāvādaṃ dhig ātmaślāghino dhanuḥ ||
daivopasṛṣṭo yo maurkhyād āgacchati ca durmatiḥ ||
evaṃ śapati viprarṣau vidyām āsthāya vaiṣṇavīm |
yayau saṃyaminīṃ vīro yatrāste bhagavān yamaḥ ||
viprāpatyam acakṣāṇas tata aindrīm agāt purīm |
āgneyīṃ nair ṛtīṃ saumyāṃ vāyavyāṃ vāruṇīṃ tathā ||
rasātalaṃ nākapṛṣṭhaṃ dhiṣṇyāny anyāny udāyudhaḥ ||
tato 'labdhvā dvijasutam anistīrṇapratiśravaḥ |
agniṃ vivikṣuḥ kṛṣṇena pradyumnena niṣedhitaḥ ||
darśaye dvijasūnuṃ te māvajñātmānam ātmanā |
kīrtiṃ ta ete vipulāṃ sthāpayiṣyanti mānavāḥ ||
iti saṃbhāṣya māṃ snehāt |
sāntvayitvā ca taṃ vipram idaṃ vacanam abravīt //

sugrīvaṃ caiva śaibyaṃ ca meghapuṣpabalāhakau
yojayāśvān iti tadā dārukaṃ pratyabhāṣata //

āropya brāhmaṇaṃ kṛṣṇas tv avaropya ca dārukam
mām uvāca tataḥ śauriḥ sārathyaṃ kriyatām iti //

tataḥ samāsthāya rathaṃ kṛṣṇo 'haṃ brāhmaṇaḥ sa ca
prayātāḥ sma diśaṃ saumyām udīcīṃ kauravarṣabha //