Harivamsa · Chapter 101

punar eva mahābāho kṛṣṇasya jagatīpateḥ
kṛtārthāḥ sarvathā vipra nārāyaṇasamāśrayāt |
jātā hi vayam adyaiva tatkathāśravaṇād dvija |
ity uktaḥ sa smitaṃ kṛtvā praṇamya munipuṃgavam |
māhātmyaṃ śrotum icchāmi paramaṃ dvijasattama //

na hi me tṛptir astīha śṛṇvatas tasya dhīmataḥ
karmaṇām anusaṃdhānaṃ purāṇasya mahātmanaḥ //

nāntaḥ śakyaṃ prabhāvasya vaktuṃ varṣaśatair api
govindasya mahārāja śrūyatām idam uttamam //

śaratalpe śayānena bhīṣmeṇa paricoditaḥ
gāṇḍīvadhanvā bībhatsur māhātmyaṃ keśavasya yat //

rājñāṃ madhye mahārāja jyeṣṭhaṃ bhrātaram abravīt
yudhiṣṭhiraṃ jitāmitram iti tac chṛṇu kaurava //

purāhaṃ dvārakāṃ yātaḥ saṃbandhīn avalokakaḥ
nyavasaṃ pūjitas tatra bhojavṛṣṇyandhakottamaiḥ //

tataḥ kadācid dharmātmā dīkṣito madhusūdanaḥ
ekāhena mahābāhuḥ śāstradṛṣṭena karmaṇā //

tato dīkṣitam āsīnam abhigamya dvijottamaḥ
kṛṣṇaṃ vijñāpayām āsa paritrāhīti cābravīt //

rakṣādhikāro bhavataḥ parirakṣasva māṃ vibho
caturthāṃśaṃ hi dharmasya rakṣitā labhate phalam //

na bhetavyaṃ dvijaśreṣṭha rakṣāmi tvāṃ kuto 'nagha
brūhi tattvena bhadraṃ te yady api syāt suduṣkaram //

jāto jāto mahābāho putro me hriyate vibho
trayo hṛtāś caturthaṃ tvaṃ kṛṣṇa rakṣitum arhasi //

brāhmaṇyāḥ sūtikālo 'dya tatra rakṣā vidhīyatām
yathā dhriyed apatyaṃ me tathā kuru janārdana //

tato mām āha govindo dīkṣito 'smi kratāv iti
rakṣā ca brāhmaṇe kāryā sarvāvasthāgatair api //

śrutvāham evaṃ kṛṣṇasya tato 'vocaṃ narottama
māṃ niyojaya govinda rakṣiṣyāmi dvijaṃ bhayāt //

ity uktaḥ sa smitaṃ kṛtvā mām uvāca janārdanaḥ
rakṣyasīty evam uktas tu vrīḍito 'smi narādhipa //

tato māṃ vrīḍitaṃ jñātvā punar āha janārdanaḥ
gamyatāṃ kauravaśreṣṭha śakyate yadi rakṣitum //

tvatpurogāś ca gacchantu vṛṣṇyandhakamahārathāḥ
ṛte rāmaṃ mahābāhuḥ pradyumnaṃ ca mahābalam //

tato 'haṃ vṛṣṇisainyena mahatā parivāritaḥ
tam agrato dvijaṃ kṛtvā prayātaḥ saha senayā //