Garuda Purana · Chapter 2.37

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe uttarakhaṇḍe dvitīyāṃśe dharmakāṇḍe pretakalpe śrīkṛṣṇagaruḍasaṃvāde 'naśanamṛta gatinirūpaṇaṃ nāma ṣaṭtriṃśo 'dhyāyaḥ
śrīgaruḍamahāpurāṇam- 37
tārkṣya uvāca /
udakumbhapradānaṃ me kathayasva yathātatham /
vidhinā kena kartavyā kṛtireṣā janārdana

kiṃlakṣaṇāḥ kena pūrṇāḥ kasya deyā janārdana /
kasmin kāle pradātavyā pretatṛptiprasādhakāḥ

śrīkṛṣṇa uvāca /
satyaṃ punaḥ pravakṣyāmi udakumbhapradānakam /
pretoddeśena dātavyā annapānīyasaṃyutāḥ /
viśeṣeṇa mahāpakṣin pretamuktipradāyakāḥ

dvādaśāhe ca paṇmāse traipakṣe vāpi vatsare /
udakumbhāḥ pradātavyā mārge tasya sukhāya vai

ahanyahani dātavyā udakumbhāstilairyutāḥ /
sulipte bhūmibhāge tu pakkānnajalapūritāḥ

pretasya tatra dātavyaṃ bhājanañca yadṛcchayā /
suprītastena dattena preto yāmyaiḥ sa gacchati

dvādaśāhe viśeṣeṇa udakambhān pradāpayet /
vidhinā tatra saṅkalpaya ghaṭān dvādaśasaṃkhyakān

ekāṣi bardhanī tatra pakvānnaphalapūritā /
viṣṇumuddiśya dātavyā saṃkalpya brāhmaṇe śubhe

eko vai dharmarājāya tena tuṣṭena muktibhāk /
citraguptāya caikaṃ tu gatastatra sukhī bhavet

ṣoḍaśādyāḥ pradātavyā māṣānnajalapūritāḥ

uktrāntiśrāddhamārabhya śrāddhaṣoḍaṣoḍaśakasya tu /
ṣoḍaśabrāhmaṇānāntu ekaikaṃ vinivadayet

ekādaśāhātprabhṛti deyo nityaṃ dṛḍhāhvayaḥ /
pakvānnajalapūrṇo hi yāvat saṃvatsaraṃ dinam

jalapātrāṇi vṛddhāni dattānighaṭakāni ca /
ekā vai vardhanī tatra tasyāṃ pātrantu vaṃśajam

vastreṇācchādayet tāntu pūjayitvā sugandhibhiḥ /
brāhmaṇebhyo viśeṣeṇa jalapūrṇāni dāpayet

ahanyahani saṅkalpya vidhipūrvaṃ khageśvara /
brāhmaṇāya kulīnāya vedavṛttayutāya ca

vidyāvṛttavate deyaṃ mūrkhe tanna kadācana /
samartho vedavṛttāḍhyastāraṇe taraṇe 'pi ca