Garuda Purana · Chapter 1.142

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe bhaviṣya rājavaṃśa dṛ nāmaikacatvāriṃśaduttaraśatatamo 'dhyāyaḥ
śrīgaruḍamahāpurāṇam- 142
brahmovāca /
viṃśādīnpālayāmāsa hyavatīrṇo hariḥ prabhuḥ /
daityadharmasya nāśārthaṃ vedadharmādiguptaye

matsyādikasvarūpeṇa tvavatāraṃ karotyajaḥ /
matsyo bhūtvā hayagrīvaṃ daityaṃ hatvājikaṇṭakam

vedānānīya manvādīnpālayāmāsa keśavaḥ /
mandaraṃ dhārayāmāsa kūrmo bhūtvā hitāya ca

kṣīrodamathane vai dyo devo dhanvantarirhyarbhūt /
bibhratkamaṇḍaluṃ pūrṇamamṛtena samutthitaḥ

āyurvedamathāṣṭāṅgaṃ suśrutāya sa uktavān /
amṛtaṃ pāyayāmāsa strīrūpī ca surānhariḥ

avatīrṇo varāho 'tha hiraṇyākṣaṃ jaghāna ha /
pṛthivīṃ dhārayāmāsa pālayāmāsa devatāḥ

narasiṃho 'vartorṇo 'tha hiraṇyakaśipuṃripum /
daityānnihatavānvedadharmādīnabhyapālayat

tataḥ paraśurāmo 'bhūjjamadagnerjagatprabhuḥ /
triḥ saptakṛtvaḥ pṛthivīṃ cakre niḥ kṣattriyāṃ hariḥ

kārtavīryaṃ jaghānājau kaśyapāya mahīṃ dadau /
yāgaṃ kṛtvā mahābāhurmahendre parvate sthitaḥ

tato rāmo bhaviṣṇuśca caturdhā duṣṭarmadanaḥ /
putro daśarathājjajñe rāmaśca bharato 'nujaḥ

lakṣmaṇaścātha śatrughno rāmabhāryā ca jānakī /
rāmaśca pitṛsatyārthaṃ mātṛbhyo hitamācaran

śṛṅgaveraṃ citrakūṭaṃ daṇḍakāraṇyamāgataḥ /
nāsāṃ śūrpaṇakhāyāśca cchittvātha kharadūṣaṇam

hatvā sa rākṣasaṃ sītāpahārirajanīcaram /
rāvaṇaṃ cānujaṃ tasya laṅkāpuryāṃ vibhīṣaṇam

rakṣorājye ca saṃsthāpya sugrīvanumanmukhaiḥ /
āruhya puṣpakaṃ sārdhaṃ sītayā patibhaktayā

lakṣmaṇenānukūlena hyayodhyāṃ svapurīṃ gataḥ /
rājyaṃ cakāra devādīnpālayāmāsa sa prajāḥ

dharmasaṃrakṣaṇaṃ cakre hyaśvamedhādikānkratūn /
sā mahīpatinā reme rāmeṇaiva yathāsukham

rāvaṇasya gṛhe sītā sthitā bheje na rāvaṇam /
karmaṇā manasā vācā sā gatā rāghavaṃ sadā

pativratā tu sā sītā hyanasūyā yathaiva tu /
pativratāyā māhātmyaṃ śṛṇu tvaṃ kathayāmyaham

kauśiko brāhmaṇaḥ kuṣṭhī pratiṣṭhāne 'bhavatpurā /
taṃ tathā vyādhitaṃ bhāryā patiṃ devamivārcayat

nirbhartsitāpi bhartāraṃ tamamanyata daivatam /
bhartroktā sānayadveśyāṃ śulkamādāya cādhikam

pathi sūle tadā protamacauraṃ cauraśaṅkayā /
māṇḍavyamatiduḥ khārtamandhakāre 'tha sa dvijaḥ

patnīskandhasamārūḍhaścālayāmāsa kauśikaḥ /
pādāvamarśaṇatkruddho māṇḍavyastamuvāca ha

sūryodaye mṛtistasya yenāhaṃ cālitaḥ padā /
tacchrutvā prāha tadbhāryā sūryo nodayameṣyati

tataḥ sūryodayābhāvāda bhavatsatataṃ niśā /
bahūnyabdapramāṇāni tato devā bhayaṃ yayuḥ

brahmāṇaṃ śaraṇaṃ jagmustāmūce padmasambhavaḥ /
praśāmyate tejasaiva tapastejastvanena vai

pativratāyā māhātmyānnodgacchati divākaraḥ /
tasya cānudayāddhānirmartyānāṃ bhavatāṃ tathā

tasmātpativratāmatreranasūyāṃ tapasvinīm /
prasādayata vai patnīṃ bhānorudayakāmyayā

taiḥ sā prasāditā gatvā hyanasūyā pativratā /
kṛtvādityodayaṃ sā ca taṃ bhartāramajīvayat /
pativratānasūyāyāḥ sītābhūdadhikā kila