Ganesha Purana · Chapter 1.26.30

adhyāya २६ prāraṃbhaḥ –
viśvāmitra uvāca //
ekasmindivase śubhagrahayute lagne śubhe vāsare/
yoge cāruphale jane ca nagare nānāvidhe melite /
mālāṃ ratnamayīṃ dadau narapate rājñī kareṇoḥ kare /
saṃprārthya dviradaṃ kuruṣva nṛpatiṃ lokeṣu yaste mataḥ

tāmājñāṃ pratigṛhaya vāraṇapatiḥ saṃraṃjito dhātubhirbabhrāma dvijabandicāraṇagaṇairāśāsitaḥ sarvataḥ /
nānāvādyakarairvṛto nṛpabhaṭai rājyārthibhiḥ pūrūṣai/
jighran sarvajanaṃ sabhāparigataṃ yāto bahiḥ pattanāt

nāryastannagare śiśūnatha patīn kṛtvā puro'vasthitān /
sajyārthaṃ vividhā narāśca bahudhā śreṇīmukhāśca sthitāḥ /
te sarve vimanaskatāṃ parigatāḥ svaṃ svaṃ gṛhaṃ cāgatā /
yāte'smin gahane kariṇyatha puro yātā bahiścāpare

gajastu yātaḥ kamalāsutaṃ taṃ saṃpūjayantaṃ dviradānanaṃ tam /
dṛṣṭvaiva tasminnidadhe sa mālāṃ paśyatsu lokeṣu sureṣu nāke

vastrāṇi mālyāni ca bhūṣaṇāni dakṣāya dattāni tadaiva lokaiḥ /
jñātvā mataṃ paurajanasya rājā rājñaḥ prakṛtyorubhayostadaiva

vavaṃdurvādyasaṃghāśca divyā bhaumā anekaśaḥ/
mumucuḥ puṣpavarṣaṃ te devā harṣayutāḥ śubham

upaviṣṭāstadā lokā yathāsthānaṃ yathākramam /
nemuśca taṃ dakṣanṛpamamātyadvaya saṃyutam

tāmbūlāni ca vastrāṇi janebhyaḥ pradadau nṛpaḥ /
brāhmaṇān pūjayitvaiva dattvā dānānyanekaśaḥ

saṃpūjya mātare tāṃ tu vastrālaṃkaraṇādibhiḥ/
dāpayāmāsa dānāni brāhmaṇebhyo yathāvidhi

narayāne samāropya svayamāruruhe gajam /
alaṃkṛtaṃ siktamārgaṃ patākādhvajasaṃyutam

aśvāruḍhāvamātyau tau puraskṛtya yayau puram /
stuvanti bandinaḥ paurā nṛtyantyapsarasaḥ puraḥ /
gaṃdharvā gānaniṣṇātā dhāvitvā yāntyamuṃ puraḥ

jayaśabdairnamaḥ śabdo vādyaśabdo'gamaddivam /
nṛpadvāraṃ samāsādya natvā kecidgṛhaṃ yayuḥ

sabhāyāṃ viviśuḥ sarve saṃkhyātītā nṛpāstadā /
nṛyānaṃ preṣayāmāsa mudgalāya mahāmatiḥ

chatraṃ dhvajaṃ cāmaraṃ ca sumantuṃ prakṛtiṃ tathā /
āyāntaṃ mudgalaṃ dṛṣṭvā svāsanātpurato yayau

sakirīṭena śirasā pādayoḥ praṇanāma tam /
nyaveśayat svāsane taṃ tenājñapto'nya āsane

upaviṣṭo rājasaṃghaiḥ pūjayāmāsa taṃ munim /
gāṃ cāpi pradadau tatra brāhmaṇāya mahāmatiḥ

uvāca taṃ nṛpo dakṣo bho mudgala mahāmune /
adya te mahimā jñāto lokairetairmahānayam

śarīre cārutā rājyaprāptiśca tvatprasādataḥ /
kva sā'vasthā pūrvatanoḥ kvedṛgarājyaṃ mahāmune

vināyakamahaṃ jāne tvāmeva munisattama /
punarme mastake brahmannidhehi karapaṃkajam

yenāhaṃ sarvakāmānāṃ bhājanaṃ syācciraṃ mune /
viśvāmitra uvāca //
ākarṇya vacane tasya mudgalo'thābravīcca tam

na te bhayaṃ ripukṛtaṃ bhaviṣyati kadācana /
yaṃ yaṃ kāmayase kāmaṃ sarvataste bhaviṣyati

tatastasmai dadau grāmān vāso ratna dhanādikam /
anyeṣāṃ brāhmaṇānāṃ ca godhanānyaṃśukāni ca

āśīrbhirabhinandyātha yayuste brāhmaṇā gṛham /
amātyābhyāṃ gṛhebhyaśca dadau grāmānanekaśaḥ

prāsādaṃ kārayāmāsa gaṇeśasya bṛhattaram /
kuṃḍine nagare tasmin prāktanaṃ saṃsthitaṃ laghum /
visarjayāmāsa sabhāṃ praviveśa gṛhaṃ nṛpaḥ

āyayau vallabhastatra śrutvā vārtāṃ janeritām /
vīraseno narapatiḥ svāṃ sutāṃ patimicchatīm

dadau tasmai svapnagataṃ gaṇeśasyājñayā śubham /
dakṣāya rājñe mahate trilokaśrutakīrtaye

tasmāttasyā'bhavatputro bṛhadbhānuriti śrutaḥ /
tato'bhavat khaḍgadharaḥ sulabhastat suto'bhavat

padmākarastattanayo vapurdīptastu tatsutaḥ /
citrasenastatsuto''bhūccitrasenāttvameva hi

brahmovāca //
viśvāmitramukhātsarvaṃ śrutvā vaṃśaparaṃparām /
tataḥ sa naraśārdūlo bhīmo nāma mahīpatiḥ

saṃtoṣya taṃ muniṃ prārthya papraccha dvijapuṃgavam /
bhīma uvāca //
vināyakaḥ kadā me syāt suprasanno mahāmune

tamupāyaṃ vada vibho yena me tadanugrahaḥ /
kadā'haṃ kṛtakṛtyaḥ syāṃ dṛṣṭvā devaṃ gajānanam

( १०२८)
iti śrīgaṇeśapurāṇe upāsanā khaṃḍe paraṃparāvarṇanaṃ nāma ṣaḍviṃśo'dhyāyaḥ

adhyāya २७ prāraṃbhaḥ-
vyāsa uvāca //
ka upāyastu muninā viśvāmitreṇa dhīmatā/
kṛpāvatā tu bhīmāya kathitastaṃ vadasva me/
manmanomohapaṭalaṃ mṛtyoriva viniḥsṛtam

tatkathāmṛtapānena pitāmaha mṛtā yathā/ brahmovāca //
bhīmāya kathitastena ya upāyaḥ śṛṇuṣva tam /
ekākṣaraṃ mahāmaṃtraṃ bhīmāyākathayanmuni

pārāśarya muniśreṣṭha kathayāmi śṛṇuṣva tam /
uvāca taṃ prasannātmā viśvāmitraḥ sudharmavit

viśvāmitra uvāca //
anenārādhaya vibhuṃ daivataṃ gaṇanāyakam /
anuṣṭhānaṃ kuruṣva prāsāde dakṣanirmite /
vināyakaḥ prasannaste sarvānkāmān pradāsyati

dharmamarthaṃ tathā kāmaṃ mokṣamanyadapekṣitam /
gaccha vā svapuraṃ bhīma cintāṃ kāmapi mā kuru

brahmovāca //
ityuktaḥ sa tadā tena taṃ praṇamya yayau nṛpaḥ /
sapatnīko dadarśātha pattanaṃ svaṃ jaharṣa ca

amātyau senayā sārddhaṃ nāgarairīyaturnṛpam /
āliliṃgurnṛpaṃ kecinnemurdūrāttathāntike

praviveśa puraṃ rājā sarvaiḥ sākaṃ dhvajālimat/
siktamārgaṃ cārugaṃdhaṃ nānāvāditraśabditam

ūcuḥ parasparaṃ lokāḥ purīyaṃ śobhate'dhunā/
yathā nārī patiṃ prāpya yathā'ndho vāpi sadṛśam

iti śṛṇvannṛyānasthastathā sā cārūhāsinī /
vastrālaṃkāraśobhāḍhyau stūyamānau mudānvitau

ubhau viviśatū ramyaṃ puraṃ nānarddhisaṃkulam /
visṛjya sarvalokaṃ tau vastrālaṃkāra mauktikaiḥ

tāṃbūlaisteṣu yāteṣu bhavanaṃ svamagacchatām /
tataḥ śubhe dine rājā dakṣaprāsādamāgatam

yatkauṃḍinyapure'kāri purā dakṣeṇa dhīmatā/
tatrārcayāmāsa vibhuṃ sarvadā taṃ vināyakam /
upavāsaparo nityaṃ tanmaṃtramavaloḍayan

bhojane śayane yāne vacane śvasanepi ca /
tameva ciṃtayannityamananyamanasā nṛpaḥ

jale sthale nabhomārge svarge deve nare drume /
bhakṣye peye nṛpo'paśyadvināyakamanuttamam

yaṃ yaṃ paśyati taṃ nauti dṛḍhāliṃganatatparaḥ /
nagare taṃ janāḥ sarve piśāca iti menire

tato vināyako'bhyetya dhṛtvā pāṇitale nṛpam /
āha taṃ nṛpa mukto'si kiṃ vāṃchasi vadasva tat

tamuvāca nṛpo nānyaṃ jāne tvaccaraṇāmbujāt /
tato vināyakaḥ prāha putraste cārudarśanaḥ

bhavitā matprasādena guṇī svarṇatanurnṛpa/
vraja svaṃ bhavanaṃ devadvijapūjāparo bhava

sa gatvā bhavanaṃ rājā taccakāra tathaiva ca /
devānāṃ brāhmaṇānāṃ ca pūjanaṃ tarpaṇaṃ tathā

akarotsarvabhāvena gaṇeśaḥ prīyatāmiti /
alpenaiva tu kālena putrastasyābhavacchubhaḥ

dadau dānānyanekāni putrajanmanimittataḥ /
rukmāṃgadeti nāmāsya cakre dvijavaroditam

vavṛdhe bālako nityaṃ śuklapakṣe yathā śaśī /
cakāra gurusāttaṃ sa śikṣārthaṃ nṛpatiḥ sutam

sa ca śravaṇamātreṇa jagrāha guruṇoditam /
sarvavidyānidhānena dattaṃ yatkapilena ca

so'pi vidyānidhirabhūd gajakarṇa ivāparaḥ /
rūkmāṃgado'ti balavān sarvaśāstraviśāradaḥ

tasmai paṭṭābhiṣekaṃ sa cakāra guṇarāśaye/
dadau ca dvijamukhyebhyo dāsoratna dhanāni ca

tato'dhikāṃ mahābhaktiṃ so'pi cakre vināyake /
jajāpaikākṣaraṃ mantraṃ pituḥ prāptaṃ dine dine

ekasmindivase'raṇyaṃ yuvarājā viveśa ha /
mṛgayāṃ vyacaradbhūsti jaghāna navayānmṛgān

atiśrānto dadarśātha muneḥ kasyacidāśramam /
nānāvṛkṣalatājālaṃ tyaktavairamṛgānvitam

(१०५७)
iti śrī gaṇeśapurāṇe upāsanākhaṃḍe rukmāṃgadābhiṣekavarṇanaṃ nāma saptaviṃśo'dhyāyaḥ

brahmovāca //
tato rukmāṃgado'paśyadṛṣiṃ vācaknaviṃ śubham /
mukundāṃ tasya patnīṃ ca snigdha maṃjula bhāṣiṇīm

atiśrānto narapatirnamaścakre ubhāvapi /
tasminmunau gate snātuṃ yayāce nṛpasattamaḥ

māturmukunde me dehi śītalaṃ jalamuttamam /
vinā jalaṃ mama prāṇā gamiṣyanti yamakṣayam

ākarṇya tasya vācaṃ sā jagāda madanāturā /
tvādṛśaṃ purūṣaṃ kvāpi mārādapyati sundaram

na deveṣu na nāgeṣu yakṣagaṃdharva puṃjayoḥ /
paśyāmi cāru sarvāgaṃ mate me hṛdayaṃ tvayi

atyāsaktaṃ tvadadharāmṛtapāne ca dehi tat /
muniruvāca //
vyalīkaṃ sa tu śrutvaiva śrāntatvād bhṛśaduḥkhita

tilottamottamāṃ tāṃ sa jitendriya tayā jagau /
tyaja prauḍhiṃ na me cittaṃ pāradāryaṃ vigarhite

vināyaka prabhāveṇa saktaṃ naivātra karhicit /
na jalaṃ pātumicchāmi tvayā dattaṃ suduṣṭayā

ṛṣerāśrama ityevaṃ yāto yāsya ito'śubhe /
taṃ gantumudyataṃ pāṇiṃ dhṛtvā 'bravīvaddhadāturā

mukundovāca //
balātkāreṇa yo'nyasya striyaṃ dharṣitumicchati /
sa eva narakaṃ yāti na svayaṃ yātitāmapi

kṛte tretāyuge brahmā strīṇāṃ svātantryamabhyadhāt /
na karoṣi yadā vākyaṃ tadā bhasma bhaviṣyasi

athavā rājyavibhraṣṭaṃ kariṣye vanacāriṇam /
muniruvāca //
ityuktvā dhāvamānā sā kāmamārgaṇapīḍitā // १२ / /
rabhasā''liṃgayāmāsa cucumbe vadanaṃ haṭhāt /
tato rūkmāṃgadastāṃ tu balāccikṣepa dūrataḥ

mūrchitā patitā bhūmau rambheva marutā hatā /
utthitāṃ tāṃ tadā prāha paradāra viraktadhīḥ

rukmāṃgado mahābhāge munipatnyavivekini /
parapuṃsi mano yasyāḥ sā vai nirayabhāgbhavet

na me manaścalet kvāpi yadi śuṣyen mahodadhiḥ /
evaṃ nirākṛtā tena taṃ śaśāpa ruṣānvitā // १ ६//
yayā'haṃ kaṣṭamagamaṃ tathā tvaṃ kuṣṭhabhāgbhava /
yataste vajrāt sārabhūtaṃ na ca drutam

itthaṃ vadatīṃ tāṃ rājā nirbhartsya bahudhā tataḥ /
tvarayā nirgatastasmādāśramād bhṛśaduḥkhitaḥ // १ ८//
svaṃ dadarśa śarīraṃ sa śvetaṃ baka śarīravat /
kuṣṭharogayutaṃ kāntyā hīnaṃ ca bhṛśa kutsitam // १ ९//
cintārṇave tadā magna idamāha gajānanam /
kimaparāddhaṃ mayā te'dya kathamatrāgato' pyaham

prāptaḥ kathaṃ nu duṣṭāyā munipatnyā samāgamam /
tvayā nūnaṃ siddhipate duṣṭāḥ saṃvardhitā bhṛśam //२ १ //
avatārāśca sādhūnāṃ rakṣaṇāya bibharṣi hi /
iyaṃ na nāśitā duṣṭā svairiṇī rupagarvitā

kathaṃ mama śarīraṃ tat kāṃcanasparddhi suṃdaram /
ivāmavasthāṃ saṃprāptaḥ kena vā duṣṭakarmaṇā

tava bhakti yathā pūrvaṃ sadā kurve yathāvidhi /
tvadanyaṃ naiva śaraṇaṃ yāmi nātha gajānana

nedaṃ śarīraṃ vaktraṃ vā darśayiṣye janaṃ prati /
prāyopaveśanenedaṃ śoṣayiṣye kalevaram

niścityaivaṃ narapatirāsa nyagrodhasannidhau /
bhṛtyā itastato dhāvannekṣante sma ca taṃ nṛpam //२ ६//
pravṛttāyāṃ niśāyāṃ ca jagmuḥ svaṃ svaṃ niketanam /
svāmi sevakayorjātā gatiścakrāhvayoriva

( १०८४)
iti śrīgaṇeśapurāṇe upāsanākhaṃḍe prāyopaveśanaṃ nāmāṣṭāviṃśatitamo'dhyāyaḥ

muniruvāca //
tasminvaṭe samāsīnaḥ kasmiściddivase nṛpaḥ /
dūrāddadarśa devarṣi nāradaṃ munipuṃgavam

nanāma prārthayāmāsa kṣaṇaṃ viśrāmyatāmiti /
uttatāra nabhomārgānnāradaḥ karuṇānidhiḥ

pūjayitvā yathāśakti prapaccha munimādarāt /
ahaṃ rukmāṃgado nāma bhīmaputro mahābalaḥ

mṛgayāṃ vyacaranvācaknaverāśramamāgataḥ /
jalayāccā kṛtā tatra tṛṣitena mayā'nagha

tasya patnī bhṛśaṃ naṣṭā kāmārtā māmacuṃbata /
tasminmunau gate snātuṃ duṣṭabhāvena cetasā

uvāca māṃ bhajasveti kāmabāṇa prapīḍitā /
jitendriya tayā deva prasādātsā nirākṛtā

aśapad duḥkhitā'tyantaṃ sā māṃ niṣṭhura cetasā /
kuṣṭhī bhava mahāduṣṭa sakāmāṃ tyajase yataḥ

śrutvaivaṃ naṣṭavacanaṃ nirgato'haṃ tadāśramāt /
śvetakuṣṭhī tadā jāto vada me niṣkṛtiṃ mune

viyogānmama bhīmo'pi magnaḥ syād duḥkhasāgare /
śrutvetthaṃ vacanaṃ tasya nāradaḥ prāha viśvavit

upāyaṃ tasya kuṣṭhasya nāśāya karuṇāyutaḥ /
nārada uvāca //
āgacchatā mayā mārge dṛṣṭamāścaryamuttamam

vidarbhe nagaraṃ khyātaṃ kadambamiti saṃjñayā /
tatprāsāde mayā dṛṣṭā mūrti vaināyakī śubhā

ciṃtāmaṇiriti khyātā sarveṣāṃ sarvakāmadā /
tasyāgrato mahākuṃḍaṃ gaṇeśa padapūrvakam

kaścicchūdro mahākuṣṭhī jarājarjarito nṛpa /
tīrthayātrā prasaṃgena kadambapuramāgataḥ

gaṇeśakuṃḍe snātvaiva divyadehamavāpa saḥ /
vināyakasvarūpaistu gaṇairānatitambarāt

vimānavaramāruhya sa gataḥ sthānamuttamam /
yatra gatvā na śocanti na patanti punaḥ kvacit // १ ५//
dṛṣṭo mayaiva rājendra tatra snānāya sāṃpratam /
snātvā devaṃ samabhyarca cintitārthapradaṃ vibhum // १ ६//
dehi dānāni viprebhya sadyaḥ pūto bhaviṣyasi /
jīrṇāṃ tvacaṃ parityajya surūpī bhujago yathā

brahmovāca //
iti vāṇīṃ nāradoktāṃ niśamya nṛpasattama /
na kiṃciduktavān vākyaṃ magna ānaṃdasāgare

gaṃtuṃ samudyate tasminnārade munipuṃgave /
praṇipatya tato'pṛcchat prapūjya ca muniṃ punaḥ // १ ९//
rukmāṃgada uvāca //
tasminkṣetre purā kena siddhiḥ prāptā śubhānagha

mūrtiśca sthāpitā kena maṇiratnamayī śubhā /
vaināyakīti me śaṃsa paraṃ kautūhalaṃ mune //२ १ //
bhavādṛśānāṃ sādhūnāṃ paropakaraṇe matiḥ /
anyathā bhramaṇe kṛtyaṃ na lokeṣu pradṛśyate //२ २//
lokeṣu varṣate meghaḥ śeṣeṇa dhriyate dharā /
upakārāya sūryo'pi bhramate harniśaṃ dvija //२ ३ //
samasya sarvabhūteṣu sarvajñasya tavāgrataḥ /
anabhijñena mūḍhena kiṃ vaktavyaṃ dayānidhe

pṛcche tathāpi devarṣe saṃśayacchedanāya vai /
nārada uvāca //
sādhu pṛṣṭaṃ tvayā bhūpa lokānugrahakāraka

tṛptohaṃ tava vākyena sarvaṃ ca kathayāmi te

( १११०)
iti śrīgaṇeśapurāṇa upāsanākhaṃḍe nāradāgamanaṃ nāmaikonatriṃśo'dhyāyaḥ //२ ९//
adhyāya ३० prāraṃbhaḥ –
nārada uvāca //
kadācidamarāvatyāṃ śakraṃ dṛṣṭuṃ gato'smyaham /
sa māṃ saṃpūjya vidhivaduvācāvanato bhṛśam

indra uvāca //
kiṃcidāścaryabhūtaṃ me saṃtoṣāya mune vada/
bhramase sarvalokāṃstvaṃ viditaṃ sarvamasti te

nārada uvāca //
mṛtyuloke mayā dṛṣṭo gautamasyāśramo mahān /
nānā vṛkṣalatājālairnānākṣigaṇairyutaḥ

ahilyāsahitaṃ tatra gautamaṃ dṛṣṭavānaham /
rūpaṃ vilokya tasyāstu jāto'haṃ kāmavihvalaḥ

yasyā rūpeṇa sāvitrī śacī lakṣmī girīndrajā/
urvaśī menakā rambhā loke khyātā tilottamā

keśābālā yayā'kāri sā'nasūyā'pyarūndhatī/
chāyā saṃjñā raverbhāryā kaśyapasya ca yā'ditiḥ

sadṛśī naiva kā'pisyānnāgapatnīṣu vā kvacit /
na ca me rocate gānaṃ na pūjā na ca bhojanam

brahmacarya ca me svīyaṃ nidrāṃ ca na labhe kvacit /
tvarāvānahamāyāto dṛṣṭuṃ sādhvamarāvatīm

tucchāṃ paśya imāṃ devīṃ vinā tāmamarāvatīm /
nārada uvāca //
iti śakraṃ bruvannantarhito'haṃ nṛpate vara

antarhite mayi tadā madvākyaṃ manasā smaran /
jambhabhedī matsaketu viddho mūrchāmavāpa saḥ

paśye kadā munerbhāryāṃ gautamasyetya cintayat /
kadā'dharāmṛtaṃ prāpya mucyeyaṃ madanānalāt

jīvituṃ naiva paśye'nyaṃ tadāśleṣaṃ vinā śubham /
evaṃ niścitya saṃkalpaṃ gautamo'bhūtsa jambhahā

citayanneva tāṃ mārge munerāśramamāyayau/
dadarśa tāmahalyāṃ tu snātuṃ yāte sa gautame

abhyaṃtaragataḥ proce priye śayyāṃ śubhāṃ kuru /
sā covāca japaṃ tyaktvā kathamadyāgato gṛham

divaiva suratecchāṃ kiṃ kuruṣe'tivigarhitām /
gautama uvāca //
ahaṃ snātuṃ gato yāvattāvaddevā varāpsarāḥ

tatraiva snātumāyātā jātā nagnā'kṣigocarā /
bimbādharā sucārvaṃgī cārupīna payodharā

na lagnaṃ me mano devi jape kāmāstra pīḍitam/
tato'hamāśramaṃ yāto rati dehi priye'dhunā

nocetkāmāgninā dagdhaṃ mṛtaṃ māṃ kva nu paśyasi /
śape tvāṃ pravrajiṣye vā nigrahīṣye manobhṛśam

ahalyovāca /
svādhyāyaṃ devapūjāṃ ca tyaktvā kiṃ prārthyate ratiḥ /
nocitaṃ tava brahmarṣe tathā'pyājñāṃ karomyaham

bhartuḥ śuśrūṣaṇādanyo dharmo nāsti striyāḥ kvacit /
nārada uvāca /
svarākṛti svabhāvaiḥ sā jñātvā taṃ svāminaṃ nijam

viveśa śayane rantumahalyā saha vajriṇā/
niḥśaṃkaṃ cumbanāśleṣa nīvīvisraṃsanādibhiḥ

ākṛtyā gautamasyaivaṃ cikrīḍe jambhahā tayā/
divyāngandhānupāghrāya cakitā śaṃkitā bhṛśam

tarkayāmāsa manasi kimayaṃ kūṭarupavān /
kalaṃko'yaṃ mama bhṛśaṃ candrasyeva bhavennu kim

ubhe kule me naṣṭe kiṃ duṣṭasyāsya tu saṃgamāt /
darśayiṣye kathaṃ loke'yaśaḥśyāmaṃ mukhaṃ tvidam

nayiṣyati gatiṃ kāṃ me priyo bhartā tu māṃ muniḥ/
papraccha taṃ śaṭhaṃ kopāt ko'si tvaṃ kūṭarupadhṛk

viśvastā svāmirūpeṇa vada no cecchapāmi te /
ityuktaḥ śāpabhīto'sā āviścakre nijaṃ vapuḥ

divyābharaṇa saṃyuktaṃ kirīṭa kaṭakānvitam /
kuṃḍalādbhuta dīptābhirvilasanmukhapaṃkajam

uvāca sa tatastāṃ tu viddhi māṃ tvaṃ śacīpatim/
lāvaṇyadarśanātte'haṃ vihvalo madanāgninā

na lebhe kutraciccharma tata itthaṃ kṛtaṃ mayā/
ito'pi māṃ bhajasva tvaṃ trailokyeśvaramādarāt

śrutvetthaṃ vacanaṃ tasya munipatnī ruṣānvitā/
vamantīva mukhājjvālāṃ jagāda tridaśādhipam

asya te vapuṣo mūḍha madbhartari samāgate/
avasthā kā bhavenmanda na jāne'haṃ śatakrato

pātivratyaṃ tvayā bhagnaṃ duṣṭa pāpīyasā mama /
kāmavasthāṃ gamiṣyāmi śāpād gautamavāgbhavāt

(११४२)
iti śrīgaṇeśapurāṇa upāsanākhaṃḍe'halyādharṣaṇaṃ nāma triṃśatitamo'dhyāyaḥ