Dvāviṃśatyavadānakathā · Verses 37-16.2

bhagavān āha //
viśeṣaṃ lakṣapuṣpāṇāṃ rohaṇena phalāphalam /
uccanīcādikaṃ sarva ṃ pravakṣyāmi samāsataḥ

māghyapuṣpaviśiṣṭaṃ vai dharmadhāto viśeṣataḥ /
{kṛṣṇāparājitā paścāt} suvarṇayūthikāpuṣpaṃ karavīraṃ tadantataḥ

damanapuṣpāṇi tatpaścāt yaṃ ca puṣpāṇi sarvataḥ /
viśiṣṭaṃ yaṃ ca buddhānāṃ satataṃ jinabhāṣitam

campakajātipuṣpāṇi pārijātas tathaiva ca /
ketakīnavamālī ca padmakumuda-utpalam

aśoka-arkapuṣpāṇi kahlāranāgapuṣpam /
bilvapattrāṇi dhattūraṃ javāpuṣpani tathaiva ca

bhrṅgarājāni puṣpāṇi lakṣmīpuṣpaṃ tataḥ kramāt /
tamāranirgranthīyūthī mallikāmādhavī tathā

vanamālākundabandhūka na mlānaṃ kuvalakas tathā /
saireyakroraṇaś caiva madhurīkusumāvatī

evaṃ krama ṃ viśiṣṭaṃ ca anyeṣāṃ ca pṛthak pṛthak /
nānāvidhāni puṣpāṇi anekajātair udbhavam

nānyoktaṃ ca mayā ke cit sāmānyapuṣpakasya ca /
kathitaṃ jinanāthaiś ca puṣpāṇāṃ sarvataḥ kila

sarvapuṣpādinā caitye rohaṇāt phalam uttamam /
pṛthak pṛthak phalaṃ tasmāt puṣpāṇāṃ kathitā jināḥ

ānanda uvāca //
caityānāṃ ca śrutaṃ nātha lakṣapuṣpaviśeṣataḥ /
tathāgatānām anyeṣāṃ vada me vādipuṃgava

bhagavān āha //
pūrvoktāni ca puṣpāṇāṃ caityānām abhavat tadā /
pravakṣyāmi yathānanda sāṃnidhyaṃ śṛṇu sarvataḥ

tathāgateṣu aneyeṣu devatāyāṃ viśeṣataḥ /
pūrvoktāni ca puṣpāṇāṃ yathāyogya ṃ yathecchayā /
devatā varṇabhedena puṣpāṇāṃ ca tathaiva ca

evam ānanda jñātavya ṃ naraḥ puṣpāṇi rohayet /
pūrvoktaphalam āpnoti nityam eva na saṃśayaḥ

mahānuśaṃsā puṣpāṇām ārohaṇād dhi phalaṃ tathoktam /
buddheṣu bimbeṣu tathā ca stūpe anyeṣu deveṣu phalaṃ tad eva

punaśca //
śakrādhikāḥ pravarabhogasamanvitās te padmendukāntivapuṣo varakīrtiyuktāḥ / śakrān vijitya rabhasā satataṃ bhavanti buddhasya ye sukusumaiḥ prakiranti pūjām

nīlotpalapracayatulyaśarīragandhā vikhyātakīrtivimalāyatacārunetrāḥ /
ratnopamā bhuvi caranti manuṣyabhūtā dattvā jine pravaradhūpam udāragandham

vaiḍūryamuktāmaṇibhūṣitāṅgāḥ kauśeyavastrāvṛtasarvakāyāḥ /
narottamāḥ sarvajanair upetā bhavanti buddhe surabhipradānāt