Language

ENहिગુ
Scripture Library

Dvāviṃśatyavadānakathā · Chapter 20

20.1

mahānuśaṃsā vihāradānasya mahāphalānuśaṃsā / ity evaṃ bhikṣavaḥ śikṣitavyam iti //
iti dvāviṃśatyavadānakathāyaṃ vihārakathā ūnaviṃśatitama ḥ paricchedaḥ //
XX. suvarṇābhāvadāna
atha khalu maitreyo bodhisattvo mahāsattvo bhagavantam etad avocat //
bhagavaṃś caityabimbasya bhajanodbhava kiṃ phalam /
tat sarvaṃ brūhi vādīndra sarvalokābhibodhane

20.2

bhagavān āha // śṛṇv ajita sādhu suṣṭhu manasikuru bhāṣiṣye 'haṃ stūpasatkārajaṃ puṇyaṃ mahattaram //
tadyathānuśrūyate //
bhūtapūrvaṃ maitreyaikasmin samaye kapilavastuni mahānagaryāṃ nyagrodhārāme mahatā saṃghena sārdha ṃ viharati sma / tasminn avasare tatra kapilavastuny anyatamaḥ śākya āḍhyo mahādhano mahābhogo vistīrṇaviśālaparigraho vaiśravaṇadhanasamudito vaiśravaṇadhanapratispardhī / tena sadṛśāt kulāt kalatram ānītam / sa tayā sārdhaṃ krīḍati ramati paricārayati / tasya krīḍato ramataḥ paricārayataḥ patnī āpannasattvā saṃvṛttā / sā aṣṭānāṃ vā navānāṃ vā māsānām atyayāt prasūtā / dārako jāto 'bhirūpo darśanīyaḥ prāsādiko 'tikrāntamānuṣyavarṇaḥ saṃprāptaś ca divyaṃ suvarṇa ṃ jāmbūnadaniṣkasadṛśaḥ / suvarṇavarṇayā cānena prabhayā sarvaṃ kapilavastu nagaram avabhāsitam / taddarśanān ( Dak: 203 ) mātāpitarāv anye ca kutūhalābhyāgatāḥ sattvā ḥ paraṃ vismayam āgatāś cintayanti ca kuto ' yam īdṛśaḥ sattvaviśeṣa iti // tasya jātau jātimahaṃ kṛtvā nāmadheyaṃ vyavasthāpyate / kiṃ bhavatu dārakasya nāmeti // jñātaya ūcuḥ // yasmād anena jātena suvarṇavarṇayā prabhayā sarvaṃ kapilavastu nagaram avabhāsitam, tasmād bhavatu dārakasya suvarṇābha iti nāma // tataḥ suvarṇābho dāraka aṣṭābhyo dhātrībhyo 'nupradattaḥ / dvābhyām aṃsadhātrībhyāṃ dvābhyāṃ kṣīradhātrībhyāṃ dvābhyāṃ maladhātrībhyāṃ dvābhyāṃ krīḍanikābhyāṃ / so 'ṣṭābhir dhātrībhir unnīyate vardhyate kṣīreṇa dadhnā navanītena sarpiṣā sarpimaṇḍenānyaiś cottaptair upakaraṇaviśeṣair āśu vardhate hradastham iva paṅkajam / sa ca paṇḍito vyakto medhāvī śrāddho bhadraḥ kalyāṇāśaya ātmahitaparahitapratipannaḥ kāruṇiko mahātmā dharmakāmaḥ // yāvad apareṇa samayena rūpamadamatto bahir adhiṣṭhānasya krīḍati / tatas tasyaiva mārgāt saṃbahulāś ca śākyā nyagrodhārāmaṃ gacchanti / tatas tena suvarṇābhena dṛṣṭāḥ pṛṣṭāś ca kva bhavanto gacchantīti / tair uktaṃ nyagrodhārāmaṃ gacchāmo buddhaṃ bhagavantaṃ draṣṭum iti / suvarṇābhasya ( Dak: 204 ) buddha iti śrutvāśrutapūrvaṃ nāma śrutvā sarvaromakūpāny āhṛṣṭāni paramaṃ ca kutūhalam utpannam / tasyaitad abhavat / yan nv aham api bhagavantaṃ darśanāyopasaṃkrameyam iti / so 'pi nyagrodhārāmaṃ gacchati / tataḥ sa dadarśa suvarṇābhakumāro buddhaṃ bhagavantaṃ dvātriṃśatā mahāpuruṣalakṣaṇaiḥ samalaṃkṛtam aśītyā cānuvyañjanair virājitagātraṃ vyāmaprabhālaṃkṛtaṃ sūryasahasrātirekaprabhaṃ jaṅgamam iva ratnaparvataṃ samantato bhadrakam / sahadarśanāc cāsya bhagavataḥ pādābhivandanaṃ kṛtvā purastān niṣaṇṇo dharmaśravaṇāya / tasya bhagavatā dharmo deśitaḥ / sa taṃ dharmaṃ śrutvā pravrajyābhilāṣī saṃvṛttaḥ / yāvan mātāpitarāv anujñāpya bhagavatsakāśam upasaṃkrānta upasaṃkramya bhagavataḥ pādau śirasā vanditvā yena bhagavāṃs tenāñjaliṃ praṇaṃya bhagavantam idam avocat / labheyāhaṃ bhadanta svākhyāte dharmavinaye pravrajyam upasaṃpadā ṃ bhikṣubhāvaṃ careyam ahaṃ bhagavato 'ntike brahmacaryam iti // tato bhagavān gajabhujasadṛśaṃ suvarṇavarṇabāhuṃ prasārya suvarṇābhadārakam idam avocat / ehi kumāra cara brahmacaryam iti //
ehīti coktaḥ sa tathāgatena muṇḍaś ca saṃghāṭiparītadehaḥ /
sadyaḥ praśāntendriya eva sthāne yathā sthito buddhamanorathena

20.3

yāvat saptāhāvaropitakeśaśmaśru r dvādaśavarṣopasaṃpanneryāpathaḥ pātrakaravyagrahasto bhagavataḥ purastāt sthitaḥ / tasya bhagavatā manasikāro dattaḥ / tena yujyamānena vyāyacchamānena ghaṭamānena idam eva pañcagaṇḍakaṃ saṃsāracakraṃ calācalaṃ viditvā sarvasaṃskāragatiṃ śatanapatanavikaraṇavidhvaṃsanadharmatayā parāhatya sarvakleśaprahāṇād arhattvaṃ sākṣātkṛtam / arhan saṃvṛttas tejodhātuvītarāgaḥ samaloṣṭakāñcana ākāśapāṇitalasamacitto vāsīcandanakalpo vidyāvidāritāṇḍakośo vidyābhijñāpratisaṃvitprāpto bhavalābhalobhasatkāraparāṅmukhas sendropendrāṇāṃ devānāṃ pūjyo mānyo 'bhivādyaś ca saṃvṛttaḥ //
bhikṣavaḥ saṃśayajātāḥ sarvasaṃśayacchettāraṃ buddhaṃ bhagavantaṃ papracchuḥ /
kāni bhadanta suvarṇābhena puṇyāni kṛtāni yenaivaṃvidhaṃ mahottamaphalaṃ prāptam iti // bhagavān āha /
suvarṇābhenaiva karmāṇi kṛtāni labdhasaṃbhārāṇi pariṇatapratyayāny oghavatpratyupasthitāny avaśyaṃbhāvīni / suvarṇābhena karmāṇi kṛtāny upacitāni ko 'nyaḥ pratyanubhaviṣyati / na bhikṣavaḥ karmāṇi kṛtāny upacitāni bāhyadhātau
pṛthivīdhātau vipacyante nābdhātau na tejodhātau na vāyudhātāv api tūpātteṣv eva skandhadhātvāyataneṣu karmāṇi kṛtāni vipacyante śubhāny aśubhāni ca /
na praṇaśyanti karmāṇi kalpakoṭiśatair api /
sāmagrīṃ prāpya kālaṃ ca phalanti khalu dehinām

Original text: Dvāviṃśatyavadānakathā · Edition: Mamiko Okada: Dvāviṃśatyavadānakathā. Ein mittelalterlicher buddhistische Text zur Spendenfrömmigkeit (Indica et Tibetica 24). Bonn : 1993 · Data entry Klaus Wille · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc