Bṛhatkathāślokasaṃgraha · Chapter 2
atha bibhrad durucchedaṃ śokaṃ bhrātṛviyogajam
utsṛṣṭapṛthivīcintaḥ pālakaḥ kālam akṣipat ||
taṃ purodhaḥprabhṛtayaḥ kadācid avadan prajāḥ
utsīdantīḥ prajā rājan nārhasi tvam upekṣitum ||
bhrātuḥ puraḥ pratijñāya dūrakṣāṃ rakṣituṃ kṣitim
kiṃ śocasi na śoko 'yam upāyaḥ kṣitirakṣaṇe ||
ṣaṣṭhaṃ pāpāṃśam ādatte rakṣann api nṛpaḥ prajāḥ
nikṣiptakṣitirakṣas tu sarvam eva na muñcati ||
tasmāj jighāṃsatā pāpaṃ puṇyaṃ copacicīṣatā
rājan dhanyāḥ prajāḥ kāryāḥ sukhaṃ cānububhūṣatā ||
na ced arthayamānānāṃ vacanaṃ naḥ kariṣyasi
dhruvaṃ drakṣyasi saṃkrāntā deśān rājanvataḥ prajāḥ ||
avṛttapūrvam asmābhir udāsīne tvayi śrutam
balād agnigṛhān nītaḥ puroḍāśaḥ śunā kila ||
baṭoś ca bhrāmyato bhikṣāṃ bhikṣāpātrād anāvṛtāt
baṭutvāt kṣiptacittasya hṛtaḥ kākena modakaḥ ||
iti śrutvā sasaṃtrāso rājā tāḍitadundubhiḥ
mṛgendrāsanam adhyāste sumeruṃ maghavān iva ||
tasmin nārūḍhamātre ca samaṃ vikasitāḥ prajāḥ
udayācalakūṭasthe nalinya iva bhāskare ||
athātīte kvacit kāle viprān papraccha pārthivaḥ
dharmam ācakṣatāṃ pūjyāḥ śuddham ity atha te 'bruvan ||
sarvavidyāvidā dharmaḥ kas tvayā nāvalokitaḥ
ācāro 'yam iti vyaktam anuyuktās tvayā vayam ||
rāgādimantaḥ puruṣās tair uktā hy apramāṇatā
sāṃkhyādīnām akāryatvād vedasyaiva pramāṇatā ||
tasmād vedeṣu vihitaṃ yat tad āsevyatām iti
śrutvedaṃ nṛpatir yajñair īje niḥsaṃkhyadakṣiṇaiḥ ||
athotsṛṣṭaprajākāryaṃ dīkṣāsantānasevayā
mantrinau jātasaṃtrāsau taṃ kadācid avocatām ||
uddhṛtaḥ śokapaṅkāt tvaṃ balibhir dvijakuñjaraiḥ
uddhāryaḥ sāṃprataṃ kena dīkṣāpaṅkād duruttarāt ||
kāmārthau yady api tyaktau sevyāv eva tathāpi tau
durlabho hi vinā tābhyāṃ dharmaḥ suddho nṛpair iti ||
upapannam idaṃ śrutvā pratiśrutya tatheti ca
devatāyācanavyagra strīkam antaḥpuraṃ yayau ||
pānābharaṇavāsaḥ srak priyavāgdānamānitāḥ
antaḥpuracarīḥ praiśyāś cacāra paritoṣitāḥ ||
anantaram anujyeṣṭhaṃ devīḥ saṃmānya bhūpatiḥ
vāsukinyā mahādevyā nināya saha yāminīm ||
sa tāmracūḍarutibhir bandivṛndair vibodhitaḥ
upāsiṣṭa puraḥsaṃdhyām ādivākaradarśanāt ||
tato dhavalavāsaḥ srag alaṃkārānulepanaḥ
stūyamāno jayāśīrbhir āsthānasthānam āgataḥ ||
purodhaḥprabhṛtīs tatra prakṛtīḥ prakṛtipriyaḥ
mānayitvā yathāyogyaṃ sopacāraṃ vyasarjayat ||
smayamānas tato rājā mantriṇāv idam abravīt
āpānabhūmir udyāne ramaṇīyā prakalpyatām ||
ko hi yuṣmadvidhasuhṛd vihitāpatpratikriyaḥ
viṣayān na niṣeveta dṛṣṭādṛṣṭāvirodhinaḥ ||
so 'haṃ paurajanaṃ bhṛtyān antaḥpuravicāriṇaḥ
ātmānaṃ ca bhavannāthaṃ yojayāmi sukhair iti ||
atha tau prahvamūrdhānau svāmyabhiprāyavedinau
pānopakaraṇaṃ sarvaṃ sajjam evety avocatām ||
vyāhārya sa tatas tatra sabālasthavirāṃ purīm
vastrābharaṇamālyānna dānaiḥ prītām akārayat ||
padmarāgādiśuktiṣṭham utpalādyadhivāsitam
kṛtajotkāram anyo 'nyaṃ pīyate sma tato madhu ||
madhupānāntarāleṣu savipañcīsvanaṃ muhuḥ
gīyate sma manohāri naṭādyair nṛtyate sma ca ||
vihṛtya dinam evaṃ ca śītaraśmau divākare
visṛjya prakṛtī rājā viveśāntaḥpuraṃ tataḥ ||
tatrāpi śrutasaṃgīto dṛṣṭastrīpātranāṭakaḥ
pāyitāśeṣabhāryaś ca paścān nidrām asevata ||
evam āsevamānasya sārtavaṃ viṣayān gatāḥ
vivṛddhasukharāgasya bahavas tasya vāsarāḥ ||
sa kadācid dvijādibhyaḥ saviṣādo nyavedayat
svapno mayādya yo dṛṣṭaḥ praśasyaiḥ śrūyatām asau ||
vāhyāvalokanāyāhaṃ nirgatas tatra dṛṣṭavān
mattaṃ mahāntam āyāntaṃ mātaṅgaṃ vanacāriṇam ||
tan madāmodam āghrāya rājyahasty api māmakaḥ
krodhād unmūlitālāno yātaḥ prati vanadvipam ||
vanyas tu hastam utkṣipya kiṃcid ākuñcitāṅguliḥ
āhūtavān iva yuddhaṃ sagarvaiḥ kaṇṭhagarjitaiḥ ||
madīyenātha nāgena vegenāpatya dūrataḥ
saṃnipāto mahān datto dantayor vanadantinaḥ ||
sphaṭikastambhaśubhrābhyāṃ dantābhyāṃ tena māmakaḥ
dūram utkṣipya nikṣiptas tato yātaḥ parāṅmukhaḥ ||
parājitaṃ pareṇātha dṛṣṭvā svaṃ rājyahastinam
nivarttayitukāmo 'ham āsannān idam uktavān ||
nivartayāmi rājyebhaṃ śīghram ānayatāṅkuśam
śikṣito vatsarājena hastiśikṣām ahaṃ nanu ||
iti mantrayamāṇo 'ham alabdhaprārthitāṅkuśaḥ
pratibuddhaḥ sasaṃtrāsaḥ kim etad iti cintayan ||
iti svapno mayā dṛṣṭaḥ kṣaṇadāyāḥ parikṣaye
phalam iṣṭam aniṣṭaṃ vā pūjyair atrocyatām iti ||
athāniṣṭaphalaṃ svapnaṃ jānanto 'pi dvijātayaḥ
rājopacāracaturāḥ sthāpayām āsur anyathā ||
yau 'sau rājan gajo vanyas taṃ budhyasva vināyakam
yaś cābhiṣekahastī taṃ rājyavighnaṃ śarīriṇam ||
tat te gaṇapatiḥ prītaḥ prasahyoddharati prabhuḥ
tvam apy unmūlitānarthaś ciraṃ pāhi mahīm iti ||
iti duḥśliṣṭam ākarṇya phalaṃ svapnasya kalpitam
sukhaṃ nālabhatāthainam abrūtāṃ mantriṇāv idam ||
śrūyatāṃ deva yad vṛttaṃ vṛddhasya jagatīpateḥ
āvābhyāṃ śrutam etac ca gṛhe kathayataḥ pituḥ ||
mṛgendrāsanam āroḍhuṃ pradyotena kilecchatā
yathāpradhānamilitāḥ pṛṣṭāḥ svapnaṃ dvijātayaḥ ||
mama siṃhāsanasthasya sthito mūrdhni vihaṃgamaḥ
vicitraiḥ saptabhiḥ pakṣaiḥ ko 'sau vyākriyatām iti ||
teṣu nirvacaneṣv eko dvijaḥ śāṇḍilyanāmakaḥ
sakampavacano 'vocan nīcai.ś cañcalabhīrukaḥ ||
rājñā svapnaphalaṃ pṛṣṭāḥ kiṃ tūṣṇīm āstha kathyatām
trasyadbhiḥ paruṣād vāpi mādṛk kasmān na yujyatām ||
aniṣṭam api vaktavyaṃ svanuṣṭhānapratikriyam
duṣkarapratikāre tu yuktam ittham udāsitum ||
iti śrutvā mahāsenaḥ saṃśayāmṛṣṭamānasaḥ
śāṇḍilyam idam aprākṣīd vivakṣuṃ sphuritādharam ||
brahman kathaya viśrabdham anujñāto dvijair api
yasmāt vyāhartum ārabdhaḥ pratiṣiddho na kenacit ||
ity uktaḥ kṣitipālena vyāhartum upacakrame
ahitādi hitāntaṃ ca śrūyatāṃ deva mā kupaḥ ||
yo 'sau saptacchadaḥ pakṣī so 'śanir duḥśravadhvaniḥ
sapta pakṣās tu ye tasya sapta pakṣān nibodha tān ||
sarvathā vistareṇālam alaṃ siṃhāsanena te
kaścid āropyatām etad yasya necchasi jīvitam ||
kañcid adyedam ārūḍham ardhamāseṣu saptāsu
atīteṣv aśanir hanti patitvā mūrdhani dhruvam ||
iti śrutvā sphuratkrodhaḥ prabhūr bharatarohakam
akṣiṇī mukharasyāsya khanyetām ity acodayat ||
yathājñāpayasīty uktvā badhnan parikaraṃ dvijān
mantrī sākṣinikocena grāhyavākyān asūcayat ||
mṛdupūrvaṃ tato viprā mahīpālam abodhayan
deva nonmattavākyāni gṛhyante paṭubuddhibhiḥ ||
na ca kevalam unmatto brāhmaṇaś caiṣa mūḍhakaḥ
tenāpi nayanoddhāraṃ naiva nigraham arhati ||
kiṃ tu tāvad ayaṃ baddhaḥ sthāpyatāṃ vidhavāsutaḥ
pakṣāḥ sapta gatā yāvat tataḥ prāpsyati nigraham ||
siṃhāsanam api kṣipram ārohatu narādhipaḥ
lagne 'sminn eva sauvarṇaḥ parīkṣārthaṃ dvijanmanaḥ ||
yadi satyaiva vāg asya tataḥ satkāram āpsyati
viparyaye khalīkāraṃ manvādiparibhāṣitam ||
devo 'pi divasān etān vidbhiḥ brāhmaṇaiḥ saha
kurvadbhiḥ śāntikarmāṇi mahākālaṃ niṣevatām ||
iti śrutvā dvijātibhyo yuktam ity avadhārya ca
bandhayitvā ca śāṇḍilyaṃ mahākālaṃ yayau nṛpaḥ ||
tatra sapta sthitaḥ pakṣān apaśyad divase 'ntime
madhyaṃdine payodālīm unnamantīṃ raviṃ prati ||
atha sā kṣaṇamātreṇa vyāptānantadigantarā
nīlakaṇṭhagalacchāyā pravṛṣṭā vṛṣṭim aśmanām ||
caṇḍaṃ caṭacaṭāghoṣam udghoṣyāśanir utkaṭaḥ
rājapratikṛtiṃ piṣṭvā tatraivāntardadhe tataḥ ||
atha śāṇḍilyam āhvāyya kṛtvā vigatabandhanam
kṣamayitvā ca vipulaiḥ saṃpradānair atoṣayat ||
rājñā cāsya kṛtaṃ nāma tac ca loke pratiṣṭhitam
so 'yaṃ mukharaśāṇḍilyaḥ siddhādeśo 'nuyujyatām ||
tena cāhūya pṛṣṭena niḥśaṅkena niveditam
śṛṇu rājan na kopaṃ ca pitṛvat kartum arhasi ||
yo 'sau vanyo gajaḥ so 'nyo rājā rājann upāgataḥ
bhavadīyo bhavān eva sarvathā śrūyatām idam ||
tvam anyena mahīpāla mahīpālena rājyataḥ
svataḥ pracyāvitas tasmād yuktam āsthīyatām iti ||
iti śrutvā mahīpāle viṣādānatamūrdhani
śanair mukharaśāṇḍilya pramukhā niryayur dvijāḥ ||
mantrimātrasahāyas tu rājā kṛtvā avaguṇṭhanam
kaḥ syād rājeti cintāvān niṣasāda nṛpāsane ||
siddhādeśasya tu vacaḥ śraddadhānaḥ surohakaḥ
viṣādād dīnayā vācā mahīpālam abhāṣata ||
mahāsenena duḥsvapnaḥ sa yathā vañcitas tathā
vañcaya tvam api kṣipram atyāsannaphalo hy asau ||
tiryagyonigataḥ kaścid adhyāstāṃ pārthivāsanam
devo 'pi divasān kāṃcid vanavāsī bhavatv iti ||
tuṣṇībhūtaṃ tu rājānam eva bruvati mantriṇi
gopālatanayas tatra viveśāvantivardhanaḥ ||
tasya saṃkrīḍamānasya dūram utpatya kandukaḥ
nipatyotpatya ca punaḥ siṃhāsanatalaṃ gataḥ ||
avantivardhanayaśā bhagini tena coditā
siṃhāsanatalād eva kandukaḥ kṛṣyatām iti ||
tayoktaṃ svayam eva tvaṃ kiṃ na karṣasi kandukam
kiṃ cāhaṃ bhavataḥ praiṣyā yenādiśasi mām iti ||
tataḥ paśyeti tām uktvā tad utkṣipya nṛpāsanam
avantivardhano 'nyatra sthāpayām āsa nirvyathaḥ ||
sa tu kandukam ādātum ārabdhaś ca nṛpeṇa tu
siṃhāsanād avaplutya pariṣvaktas trapānataḥ ||
athānantaram āhūya rājā prakṛtimaṇḍalam
uvāca rājaputro 'yam adya rajye 'bhiṣicyatām ||
yuṣmatsamakṣam ukto ahaṃ bhrātrā jyeṣṭhena gacchatā
avantivardhanaṃ putraṃ matprītyā pālayer iti ||
tadādeśāt sutatvāc ca so 'yaṃ saṃvardhito 'dhunā
pitryam āsanam adhyāstāṃ nyāsaṃ pratyarpitaṃ mayā ||
athāsmin saṃkaṭe kārye pālakena pradarśite
sabhāyām ānatāṅgāyāṃ na kaścid kiṃcid uktavān ||
tato dharmārthakāmānāṃ mātrām ākhyāya pālakaḥ
putram āropayām āsa siṃhāsanam avantiyam ||
kṛṣṇājināmbaradharaḥ kṛtakeśanāśaḥ skandhāvasaktakarako nṛpatiḥ purāṇaḥ
adhyāsita munivaraiḥ saha kāśyapena mandaspṛho 'sitagiriṃ tapase jagāma ||
Original text: Bṛhatkathāślokasaṃgraha · Edition: the text edited by Felix Lacote (Paris, 1908). It was · Data entry Andreas Bigger · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0