Bṛhatkathāślokasaṃgraha · Chapter 18
gandharvadattayā sārdhaṃ divasān dattakena ca
yathā rativasantābhyāṃ smaraḥ sukham ayāpayam ||
atha gandharvadattāyāṃ gatāyāṃ vandituṃ gurūn
sānudāso namaskṛtya vadati sma kṛtāsanaḥ ||
yuṣmākaṃ hi savarṇeyam utkṛṣtā veti yan mayā
yūyaṃ vijñāpitāḥ pūrvaṃ tad etad avadhīyatām ||
āsīd ihaiva campāyāṃ mitravarmeti vāṇijaḥ
nāmitro nāpi madhyasthaḥ sādhor yasyābhavad bhuvi ||
tasya mitravatī nāma nāmnā susadṛśī priyā
bhāryā maitrīva sādhor yā śatror api hitaiṣiṇī ||
tayor guṇavatoḥ putraṃ guṇavantam avindatoḥ
aputrān ātmanaḥ paurāḥ saputrān api menire ||
ekadā piṇḍapātāya sānur nāma digambaraḥ
trirātrakṣapaṇakṣamo vardhamāna ivāgataḥ ||
daṃpatibhyām asau tābhyāṃ krītābhyāṃ prīṇitas tathā
apṛṣṭo 'pi yathācaṣṭa dharmān ṛṣabhabhāṣitān ||
praśnādigranthasārajñaś cittaṃ buddhvā tayor asau
ādideśa sphuṭadeśo bhāvinaṃ guṇinaṃ sutam ||
yaś ca putras tayor jātas tasya nāmākarot pitā
ādiṣṭaḥ sānunā yat tat sānudāso bhavatv iti ||
ekaputro 'py asau pitrā durlabhatvāc ca vallabhaḥ
vidyāḥ śikṣayatā nīto bālalīlānabhijñātām ||
upādhyāyai.ś ca sotsāhair vinītaḥ sa tathā yathā
svadārān eva savrīḍaḥ paradārān amanyata ||
tenātivinayenāsya lokabāhyena pārthivaḥ
pitarau suhṛdo dārā na kaścin nākulīkṛtaḥ ||
ādiṣṭaḥ sānunā yo 'sau tayoḥ putraḥ suvṛttayoḥ
aham eva sa vo dāsaḥ sānudāsas tathāguṇaḥ ||
mama tu dhruvako nāma dhruvamaitrīsukhaḥ sakhā
sa ca mām abravīn mitra kriyatāṃ tad bravīmi yat ||
udyānanalinīkūle sadārāḥ suhṛdas tava
anubhūtajalakrīḍāḥ khādanti ca pibanti ca ||
bhavatāpi sadāreṇa tatra gatvā mayā saha
sāphalyaṃ kriyatām adya rūpayauvanajanmanām ||
dharmārthayoḥ phalaṃ yena sukham eva nirākṛtam
viphalīkṛtadharmārthāt pāpakarmā kutas tataḥ ||
janmāntarasukhaprāptyai yaś ca dharmaṃ niṣevate
tyaktadṛṣṭasukhaḥ so 'pi vada ko nāma paṇḍitaḥ ||
na cāpi svārthasiddhyarthaṃ mayā tvaṃ vipralabhyase
tathā hi bhīmasenasya vākyam ākarṇyatāṃ yathā ||
pratyupasthitakālasya sukhasya parivarjanam
anāgatasukhāśā ca naiṣa buddhimatāṃ nayaḥ ||
mayā tu sa vihasyoktas tucchae eva prayojane
idaṃ saṃrambhagāmbhīryaṃ śaṅkām iva karoti saḥ ||
yadi pītaṃ na vā pītaṃ svadārasahitair madhu
lābhaḥ kas tatra hānir vā rāgo 'yam abhivāsitaḥ ||
rāgāgniḥ prāṇināṃ prāyaḥ prakṛtyaiva pradīpyate
tam indhayati yan mitra tatra kiṃ nāma pauruṣam ||
yas taṃ viṣayasaṃkalpa sarpirindhanam uddhatam
vairāgyavacanāmbhobhir nirvāpayati sa kṣamaḥ ||
phalaṃ yadi ca dharmasya sukham īdṛśam iṣyate
dharmasyābhavanirbhūyāt tatphalasya sukhasya ca ||
yāṃ yathāsukham āsīnām aśnantīṃ ca striyaṃ prati
nekṣyate pratiṣedhāt sā katham evaṃ viḍambyate ||
goṣṭhīmaṇḍalamadhyasthā madopahatacetanā
viṣamūrcchāparīteva bhartur bhāryā viḍambanā ||
atha vā gacchatu bhavān yathāsukham ahaṃ punaḥ
na yāsyāmi na dhāsyāmi dāraiḥ saha sabhām iti ||
sa tataḥ sthirasaṃkalpaṃ māṃ dṛṣṭvā pratyavasthitam
haste sasmitam ālambya saviṣāda ivāvadat ||
suhṛdām agrataḥ kṛtvā pratijñām aham āgataḥ
sānudāso 'yam ānītaḥ sadāro dṛśyatām iti ||
tenopahasitasyoccaiḥ suhṛdbhir vadanaṃ mama
pratijñākhaṇḍanamlānaṃ kathaṃ śakṣyasi vīkṣitum ||
tat prasīdāsatāṃ nāma dārā yadi virudhyate
tvayaikena pratijñāyāḥ sāphalyam upapādyatām ||
sadoṣaṃ yadi pānaṃ ca svayaṃ mā sma pibas tataḥ
suhṛdaḥ pibataḥ paśya sadāratanayān iti ||
tatas tatsahito gatvā puropavanapadminīm
tāṃ tadā dṛṣṭavān asmi sakalatrāṃ suhṛtsabhām ||
ninditendrāyudhacchāyaiḥ kusumābharaṇāmbaraiḥ
kṣiptāmbhaḥpadminīcchāyāṃ sthalīkamalinīm iva ||
tataḥ samañjarījālair mādhavīcūtapallavaiḥ
kalpitaṃ dhruvako mahyam uccam āharad āsanam ||
apaśyaṃ tatra cāsīnaḥ suhṛdaḥ pāyitapriyān
pibataś ca madhu prīta priyākaratalārpitam ||
kvacid vasantarāgaṃ ca veṇutantrīrutānvitam
gīyamānaṃ śṛṇomi sma rudantāś cālikokilāḥ ||
hitvā kurabakāgrāṇi varṇasaṃsthānacāruṣu
patitāḥ karṇikāreṣu lūnanāsā ivālinaḥ ||
āmūlaśikharaṃ phullās tilakāśokakiṃśukāḥ
asārasya hi jāyante naṭasyātyutkaṭā rasāḥ ||
atha kardamadigdhāṅgaḥ śaivalāvilaśāṭakaḥ
utthitaḥ puruṣaḥ ko 'pi sarasaḥ sarasas tataḥ ||
ādāya nalinīpatra puṭaṃ kenāpi pūritam
bhoḥ puṣkaramadhu prāptaṃ mayeti ca mudāvadat ||
pratiṣiddhaḥ sa caikena mūrkha mā caṇḍam āraṭīḥ
na puṣkaramadhu prāptaṃ tvayānartho 'yam arjitaḥ ||
yadi tāvad idaṃ sarve pibanti suhṛdas tataḥ
paramāṇupramāṇo 'pi bindur aṃśo na jāyate ||
dīyate yadi vā rājñe durlabhaṃ pārthivair api
aparaṃ so 'pi yāceta ratnagṛddhā hi pārthivāḥ ||
taṃ ca karṇejapāḥ kecid vakṣyanti priyavādinaḥ
rājann aparam apy asti tatra prāptam idaṃ yataḥ ||
etāvad eva tatrāsīn nātiriktam iti bruvan
abhāvam atiriktasya kenopāyena sādhayet ||
iti protsāhitaḥ pāpair labdhāsvādaś ca pārthivaḥ
haret sarvasvam asmākaṃ tasmāt tasmai na dīyate ||
kiṃ tu rasyatarāsvādaṃ na ca madyaṃ yatas tataḥ
idaṃ puṣkaramadhv eṣa sānudāsaḥ pibatv iti ||
durlabhatvāt tatas tasya suhṛdabhyarthanena ca
na ca madyam iti śrutvā pītavān asmi tan madhu ||
āsīc ca mama ko nāma ṣaṇṇām eṣa raso bhavet
lakṣyate na hi sādṛśyam etasya madhurādibhiḥ ||
na cāhaṃ ṣaḍbhir ārabdhaḥ saṃhatya madhurādibhiḥ
sarvajñair api durjñānā yenāsminn ekaśo rasāḥ ||
tena manyatae evāyaṃ saptamaḥ suraso rasaḥ
rasite 'mṛtam apy asmin gacched virasatām iti ||
tatas tadrasagandhena tṛṣā ca gamitatrapaḥ
bādhate māṃ pipāseti śanair dhruvakam abruvam ||
tena dattaṃ tu tat pītvā svabhāvāpoḍhamānasaḥ
tat puropavanaṃ vegāc cakravad bhramad abhramam ||
tataś ca tāramadhuraṃ dīrghaveṇor ivoṣasi
dīnamantharam aśrauṣaṃ pramadākranditadhvanim ||
atha gatvā tam uddeśam apaśyaṃ mādhavīgṛhe
striyaṃ sākṣād ivāsīnāṃ mādhavīvanadevatām ||
ākhyāyikākathākāvya nāṭakeṣv api tādṛśī
varṇyamānāpi nāsmābhiḥ kadācit pramadā śrutā ||
tatas tām abravaṃ sāmnā bhadre yadi na duṣyati
duḥkhasyāsya tato hetur mahyam ākhyāyatām iti ||
tato ruditasaṃbhinnaṃ nīcakair uditaṃ tayā
duḥsahasyāsya duḥkhasya nanu hetur bhavān iti ||
lajjāprahvaśiraskena tato nīcair mayoditam
yadīdaṃ matkṛtaṃ duḥkhaṃ bhīru mā tvaṃ rudas tataḥ ||
yad anantam anantārghaṃ tan manye draviṇaṃ tṛṇam
śarīrakam apīdaṃ me kvacid vyāpāryatām iti ||
athāvocad asau smitvā harṣāśrukaluṣekṣaṇā
anenaiva tvadīyena śarīreṇāham arthinī ||
ahaṃ hi gaṅgadatteti yakṣakanyā nabhaścarī
saṃkalpajanmanānalpaṃ saṃkalpaṃ kāritā tvayi ||
tad ehi gṛham asmākaṃ satyaṃ mantrayase yadi
śarīrasyāsya te tatra viniyogo bhavatv iti ||
kṛṣyamāṇas tayā cāhaṃ pāṇāv ādāya mantharam
asurāntaḥpurākāraṃ prāviśaṃ bhavaneśvaram ||
tatrāpaśyaṃ striyaṃ gaurīṃ sitāsitaśiroruhām
sthūlodaravalīlekhāṃ śuddhasūkṣmāmbarāvṛtām ||
sā mām arghyeṇa saṃbhāvya mūrddhni cāghrāya sādaram
abravīd adhvakhinno 'si putra viśramyatām iti ||
ādṛtā cādiśat preṣyāḥ sānudāsaḥ pipāsitaḥ
tat puṣkaramadhu svādu śīghram ānīyatām iti ||
mama tv āsīd dhruvaṃ yakṣī gaṅgadattānyathā kutaḥ
gṛhe puṣkaramadhv asyā duṣprāpaṃ mānuṣair iti ||
gandhena puṣkaramadhu prabhaveṇādhivāsitam
vasantakusumākīrṇaṃ prāviśaṃ vāsamandiram ||
pītvā ca puṣkaramadhu prītayā sahitas tayā
asyai pūrvapratijñātaṃ svaśarīram upāharam ||
svaśarīrapradānena mahyaṃ pūrvopakāriṇe
sāpi pratyupakārāya svaśarīraṃ nyavedayat ||
āsīn me yan mayā dattvā śarīraṃ puṇyam arjitam
tasya kanyāśarīrāptyā sadyaḥ pariṇataṃ phalam ||
iti tatra ciraṃ sthitvā pṛcchāmi sma priyāṃ priye
kim idānīṃ suhṛdgoṣṭhī karītīty atha sābravīt ||
yadi te draṣṭum icchāsti mayaiva sahitas tataḥ
gatvā paśya suhṛdgoṣṭhīṃ madātiśayavihvalām ||
mayālambitahastaṃ tvāṃ na kaścid api paśyati
tenādṛṣṭaḥ suhṛdgoṣṭhyā viśrabdhaḥ paśyatām iti ||
gatvā tatas tad udyānaṃ gaṅgadattāvalambitaḥ
paśyāmi sma suhṛdgoṣṭhīṃ smitavyāvartitānanām ||
atha svābhāvikamukhaḥ suhṛt kaścid abhāṣata
na dṛśyate sānudāsaḥ kva nu yāto bhaved iti ||
apareṇoktam āścaryam adṛṣṭaṃ kiṃ na paśyasi
sānudāsena duḥsādhyā sādhitā yakṣakanyakā ||
yakṣyāvalambitaḥ pāṇāv adṛśyo dṛśyatām ayam
sānudāsaḥ suhṛnmadhye vicaran puṇyavān iti ||
gaṅgadattām athāvocam adṛśyo yady ahaṃ tataḥ
bhadre katham anenoktam adṛśyo dṛśyatām iti ||
tataḥ saṃrudhyamāno 'pi yatnena janasaṃsadā
pravṛttaḥ sahasā hāsaḥ salilaugha ivolbaṇaḥ ||
teṣām anyatamo nṛtyan satālahasitadhvaniḥ
mām avocad adṛśyāya yakṣībhartre namo 'stu te ||
kva puṣkaramadhu kvātra durlabhā yakṣakanyakā
drākṣāmadhu tvayā pītaṃ sādhitā ca vilāsinī ||
sarvathā duścikitso 'yaṃ bhavato vinayāmayaḥ
suhṛdvaidyagaṇenādya kuśalena cikitsitaḥ ||
sa bhavān gaṅgadattāyā gṛhaṃ yātu nirāmayaḥ
suhṛdo 'pi kṛtasvārthāḥ sarve yāntu yathāyatham ||
ahaṃ tu puṣkaramadhu cchadmanā chalito 'pi taiḥ
jñātakāntāsavasvādo na tebhyaḥ kupito 'bhavam ||
āsīc ca mama te dhīrā ye svabhyastamadhupriyāḥ
vidūṣitamadhusparśāḥ pravrajanti mumukṣavaḥ ||
ahaṃ tu sakṛd āsvādya pramadāmadirārasam
na prāṇimi vinā tasmād dhiṅ nikṛṣṭaṃ ca mām iti ||
atha gacchati sma ravir astabhūdharaṃ vasitadrumān adhi śakuntapaṅktayaḥ
madamandam ātmabhavanāni nāgarāḥ priyayā sahāham api tanniveśanam ||
tatra prasannayā kālaṃ priyayā ca prasannayā
prasanno dhruvakādīnāṃ suhṛdām atyavāhayam ||
daśabhir daśabhir yāti sahasrair divasavyaye
dhanarāśiḥ parikṣīṇaḥ kālena mahatā mahān ||
kadācic cāham āhūya nīto dārikayā gṛham
duḥśravaṃ śrāvito mātrā pituḥ svargādhirohaṇam ||
guruṇā guruśokena pīḍyamānaṃ ca māṃ nṛpaḥ
samāhvāyyāvadat putra mitravarmāham eva te ||
kulaputrakavṛttena sthātavyam adhunā tvayā
sa hīha paraloke ca sukhāya prāṇinām iti ||
alaṃkṛtāya sa ca me bhūṣaṇāmbaracandanaiḥ
pitryaṃ śreṣṭhipadaṃ kṛtvā gṛhaṃ yāhīty abhāṣata ||
kālastoke prayāte ca sadainyo dhruvako 'bravīt
saśokā gaṅgadattāpi sā samāśvasyatām iti ||
mayā tūktam idānīṃ me bālakālaś calo gataḥ
anya evāyam āyātaḥ kuṭumbabharadāruṇam ||
kva veśavanitāsaktiḥ kva kuṭumbaparigrahaḥ
na hi vānaraśāvasya yuktā syandanadhuryatā ||
adhunā gaṅgadattāyā bālatā lolatāṃ gatā
mārgam āsevatāṃ sāpi mātṛmātāmahīgatam ||
durācāraiva sā veśyā ciraṃ yasyāḥ satīvratam
na hi vedam adhīyānaḥ śūdraḥ sadbhiḥ praśasyate ||
sadoṣam api na tyājyaṃ sahajaṃ karma sādhubhiḥ
itīdaṃ vacanaṃ viṣṇoḥ sāpi saṃmānayatv iti ||
tenoktaṃ gaṇikāsaktiḥ pratiṣiddhā kuṭumbinām
na tu śokopataptāyā gaṇikāyāḥ sabhājanam ||
tad bravīmi samāśvasya gaṅgadattāṃ samātṛkām
ayam āgata evāsi tyaja niṣṭhuratām iti ||
tasyām udbhūtarāgatvād dhruvakābhyarthitena ca
doṣam utprekṣamāṇo 'pi gata evāsmi tadgṛham ||
atha sā madviyogena madduḥkhena ca karśitā
krandatparijanā kṛcchrāt parisaṃsthāpitā mayā ||
mayaiva ca saha snātā niruptasalilāñjaliḥ
śarāvaṃ madirāpūrṇaṃ nyasyati sma gṛhāṅgaṇe ||
mātā tu gaṅgadattāyā gṛhītacaṣakāvadat
putra duḥkhavinodārthaṃ tarpaṇaṃ kriyatām iti ||
mama tv āsīt prapañco 'yaṃ viṣamaḥ prastuto 'nayā
nūnam asmān iyaṃ vṛddhā mugdhān ākṛṣṭum icchati ||
īdṛśī ca vacodakṣā sadākṣiṇyaś ca mādṛśaḥ
nirdākṣiṇyā ca devī śrīr iti jāto 'smi śaṅkitaḥ ||
avaśyaṃ ca madīyā śrīr gaṅgadattāṃ gamiṣyati
prāyaḥ samānaśīleṣu sakhyaṃ badhnanti jantavaḥ ||
atha vā gaṅgadattaiva kṣetraṃ dānasya pūjitam
dānaṃ hi tatra dātavyaṃ yatra cittaṃ prasīdati ||
iti ceti ca niścitya trāsāsvāditacetasā
triphalāvirasāsvādaṃ pānam āsevitaṃ mayā ||
na vartate sakṛt pātum atas triḥ pīyatām iti
gaṇikāmātur ādeśam om iti pratyapūjayam ||
yathā yathā ca māṃ mandam ārohan madirāmadaḥ
pitṛśoko 'pi balavān avārohat tathā tathā ||
ataḥ paraṃ madādeśān madīyāḥ paricārikāḥ
madirāmandirān madyam āharanti sma saṃtatam ||
tadīyāś ca madīyāś ca gataśokam avekṣya mām
gāyanti sma hasanti sma kecit tatrārudann api ||
iti vismāritas tābhiḥ pitṛśokam ahaṃ tadā
divasān gamayāmi sma surāsmaraparāyaṇaḥ ||
ekadā gaṇikāmātrā preṣitā gaṇikāvadat
śvaśrūs tvām āha rūkṣo 'si gātram abhyajyatāṃ tava ||
gaṅgadattāpi paruṣā jātā snehavivarjanāt
tasmād iyam api sneham aṅgeṣu nidadhātv iti ||
śāṭakaṃ cāharan mahyaṃ sthūlaṃ tailamalīmasam
skandhaḥ kaṭukatailena mrakṣitaś ca tayā mama ||
uktaś cāsmi punar yāvad dārikāyā muhūrtakam
abhyaṅgaḥ kriyate tāvad bhavān avataratv iti ||
athoparipurāt ṣaṣṭham anantaram avātaram
śilpinas tatra cāpaśyaṃ ratnasaṃskārakārakān ||
sasaṃbhramaiś ca tair uktaḥ kṛtāñjaliputair aham
śreṣṭhiputra pravīṇo 'si tvatto lajjāmahe vayam ||
sarvavidyākalāśilpa kovidasya puras tava
sarvajñānām api trāsāt prasaranti na pāṇayaḥ ||
tasmād avataratv asmād dīrghāyuḥ pañcamaṃ puram
alaṃkaraṇakarmedam āśu niṣṭhāṃ vrajatv iti ||
evaṃ ca pariśeṣebhyaḥ kramāc citrakarādibhiḥ
pañcebhyo 'pi purebhyo 'ham upāyair avatāritaḥ ||
sāntaḥkarmārikābhiś ca ghaṭadāsībhir aṅgaṇāt
sicyase gomayāmbhobhir iti nirdhārito bahiḥ ||
śrūyate sma ca tasyaiva prāsādasyopari dhvaniḥ
bandinaḥ paṭhataḥ ślokam uccakair uccarann iti ||
jaya rājasiṃha paradantimaṇḍalaṃ vijitaiva vādimṛgasaṃhatis tvayā
parimaṇḍalagrahapatiprabhāprabhair guṇakesarāṃśuvisaraś ca rājase ||
cintitaṃ ca mayā manye praviṣṭaḥ ko 'pyayaṃ viṭaḥ
raṇḍāputrasya yasyaite śrūyante bandibhir guṇāḥ ||
kuto 'sya guṇagandho 'pi yena lajjaiva khāditā
veśanārīgrahasthena svayaṃ khyāpayatā guṇān ||
ity asūyann ahaṃ tasmai lajjāvarjitakaṃdharaḥ
svagṛhābhimukhaṃ prāyāṃ pauradhikkārakāritaḥ ||
ya eva māṃ suhṛt kaścid apaśyat saṃmukhāgatam
sa evāmīlayad dṛṣṭiṃ hā kiṃ dṛṣṭam iti bruvan ||
yenāṅgaṇena yāmi sma saṃstutasyaitarasya vā
tatra gomayapānīyaṃ pātayanti sma nāgarāḥ ||
evaṃprāyaprapañcābhir janatābhir jugupsitaḥ
apūrvapuruṣākrāntaṃ svagṛhadvāram āgamam ||
tena ca praviśann eva pūrvābhyāsād aśaṅkitaḥ
tiṣṭha tiṣṭheti ruṣṭena dvārapālena vāritaḥ ||
tatas taṃ pṛṣṭavān asmi śaṅkāmandīkṛtatrapaḥ
bhadra sarvaṃ na jānāmi tat tvam ākhyāyatām iti ||
tenoktam īdṛśaṃ tattvaṃ na tvaṃ paragṛhaṃ punaḥ
tiṣṭhaddauvārikadvāram aśaṅkaḥ praviśer iti ||
mayoktam atha sāsūyaṃ kiṃ ca mitravatī mṛtā
tenoktaṃ kaccid āyuṣmān sānudāso bhavān iti ||
ahaṃ tu kaṭukālāpas tasmān madhurabhāṣiṇaḥ
lajjamānaḥ sthitas tūṣṇīm atha tenoditaṃ punaḥ ||
jīvaty eva mṛtā tāta mātā mitravatī tava
spṛhayaty anapatyābhyo yā strībhyaḥ putravaty api ||
ekenaiva pravṛddhena kāmenāgantunā tava
saṃhatāv api dharmārthāv ucchinnau svakulocitau ||
gṛhaṃ vikrīya niḥsāram anāthā jananī tava
saha pautreṇa vadhvā ca kutrāpy anyatra tiṣṭhati ||
yo 'yaṃ prathamakakṣāyāṃ kurute karma vardhakiḥ
āste mitravatī yatra tad ayaṃ pṛcchyatām iti ||
sa ca gatvā mayā dṛṣṭaḥ pratyabhijñāya māṃ cirāt
hā kaṣṭam iti kṛtvoccair duḥkhaskhalitam abravīt ||
hṛtārthajanadāridryāt tvatprasādāt saha snuṣā
daridravāṭake tāta jananī tava tiṣṭhati ||
daridravāṭakaṃ pṛṣṭaḥ kutreti sa mayā punaḥ
caṇḍālavāṭakādūraṃ dakṣiṇenety abhāṣata ||
śanaiḥ saṃcaramāṇaś ca daridragrāmarathyayā
daridrān dṛṣṭavān asmi kṣayakṣīṇān mṛtākṛtīn ||
atha nimbataror mūle dattakaṃ nāma putrakam
dṛṣṭavān asmi bahubhir bālakaiḥ parivāritam ||
bālakānām ayaṃ rājā te 'nye mantryādayaḥ kila
dadāti sma tatas tebhyaḥ svāḥ sa kulmāṣapiṇḍikāḥ ||
yas tu teṣāṃ pratīhāraḥ sa rājāṃśaṃ prakalpitām
kulmāṣapiṇḍikāṃ hṛtvā kṣudhitatvād abhakṣayat ||
dattako 'pi hṛtasvāṃśas tāraṃ mātaram āhvayan
agacchat kuṭikām ekāṃ saṃkārasthagitājirām ||
kaṭaiḥ kṛtaparikṣepāṃ jaradviralavīraṇaiḥ
anantapaṭalacchidra praviṣṭātapacandrikām ||
pṛṣṭato dattakasyāhaṃ gatas tat kuṭikāṅgaṇam
dāsyā ca pratyabhijñāya mitravatyai niveditam ||
sā tu niṣkramya saṃbhrāntā mām āliṅgya tathāvidham
gāḍhanidrāprasupteva nākampata na cāśvasīt ||
sadyaḥ putreṇa saṃyuktā svāminā ca vinākṛtā
anuṣṇāśītasaṃsparśair mām asnāpayad aśrubhiḥ ||
nilīnāṃ ca kuṭīkoṇe paśyāmi sma kuṭumbinīm
alaṃ vā vistaraṃ kṛtvā mūrtām iva daridratām ||
satuṣaiḥ kodravakaṇair apanītaṃ mamāṅgataḥ
tadduṣṭaceṭikādattam ādarāt svayam ambayā ||
lākṣāvṛtabahucchidrā khaṇḍauṣṭhī śīrṇatālukā
ānītoṣṇodakaṃ dātum ālukā paragehataḥ ||
snapayantyā ca māṃ bhagnā karmakaryā pramattayā
athāsyāḥ svāminī caṇḍam ākrandat taḍitodarī ||
ayi tvayi vipannāyām ālukādevi gomini
śūnyam adya jagajjātam adya mātā mṛtā mama ||
mama mātur vivāhe tvaṃ labdhā jñātikulāt kila
tena tvām anuśocāmi dvitīyāṃ jananīm iva ||
vilapatyai tathā dīnaṃ karuṇārdrīkṛtāśayaḥ
śāṭakaṃ pāṭayitvāham ardhaṃ tasyai vitīrṇavān ||
puṣkariṇyāṃ tataḥ snātvā pibantīva viṣāṇakāḥ
kāñjikavyañjanaṃ kṛcchrād bhuñje kodravaudanam ||
atha vālam idaṃ śrutvā daridracaritaṃ ciram
śrūyamāṇam api hy etad duḥkhāyaiva bhavādṛśām ||
so 'haṃ katham api kṣiptvā varṣalakṣāyatāṃ kṣapām
jātadurvāravairāgyaḥ prātar mātaram abravam ||
tataḥ prakṣapitād dravyād upādāya caturguṇam
gṛham mayā praveṣṭavyaṃ na praveṣṭavyam anyathā ||
tasmād ajātaputreva mātar mṛtasuteva vā
duḥkhakarmavinodena gamayer divasān iti ||
tayoktaṃ mā gamaḥ putra tvāṃ sadāraṃ sadārakam
jīvayāmi sukhāsīnaṃ karmabhir garhitair iti ||
mayoktaṃ vṛddhayā mātrā jīvyate duḥkhakarmabhiḥ
yaḥ śaktaḥ puruṣas tasya ślāghyam ekasya jīvitam ||
tenālam avalambyemām amba kātaratāṃ tava
nanu tātasya dārāḥ stha sumerugurucetasaḥ ||
ity avasthitanirbandhaḥ praṇamya jananīm aham
daridravāṭakād ghorān nirayāṃ nirayād iva ||
ambā dūram anuvrajya hitaṃ mahyam upādiśat
tāmraliptīṃ vraje putra yatrāste mātulas tava ||
narāṇāṃ hi vipannānāṃ śaraṇaṃ mātṛbāndhavāḥ
tyājyās tu nijaśatrutvāt prājñena pitṛbāndhavāḥ ||
evamādi samādiśya dattvā caudanamallakam
sā nivṛttā pravṛtto 'haṃ pathā prāgdeśagāminā ||
paśyāmi sma ca vaideśāñ jarjaracchattrapādukān
skandhāsaktajaraccarma sthagikāpacanālikān ||
evamādiprakārās te tat prakāraṃ nirīkṣya mām
karuṇāgocarībhūtam abhāṣanta parasparam ||
aho kaṣṭam idaṃ dṛṣṭam asmābhiś ceṣṭitaṃ vidheḥ
kva sādhuḥ sānudāso 'yaṃ kveyam etādṛśī daśā ||
atha vā naiva śocyo 'yam avipannamahādhanaḥ
avipannaguṇānāṃ hi kiṃ vipannaṃ mahātmanām ||
māṃ cāvocan vayaṃ sarve bhavataḥ paricārakāḥ
etasmād asahāyatvān mā sma śaṅkāṃ karor iti ||
atha māṃ ramayantas te ramaṇīyakathāḥ pathi
agacchan kaṃcid adhvānam acetitapathaklamam ||
saṃkocitajagacchāye pratāpena visāriṇā
sarvopari sthite bhānau saṃprāpaṃ sumahatsaraḥ ||
vañcayitvā tu taddṛṣṭiṃ dūre snātvāmṛtopamam
tat kodravānnam asneha lavaṇaṃ bhuktavān aham ||
te 'pi plutair udāttaiś ca vyāhāraiḥ parito diśam
sānudāsā kva yāsīti vyāharan māṃ sasaṃbhramāḥ ||
uktavantaś ca māṃ dṛṣṭvā nivṛttasnānabhojanam
dhik pramādahatān asmān bhavatā chalitā vayam ||
asmābhiḥ kāritaṃ kandau khāditavyam anekadhā
bhavatā ca na saṃbhuktam etad asmād anarthakam ||
idānīm api yat kiṃcit tvayā tatropayujyatām
anyathāsmābhir apy adya sthātavyaṃ kṣudhitair iti ||
tatas tadarthitaḥ kiṃcid bhakṣayitvā sahaiva taiḥ
sāyāhne prasthito grāmam agacchaṃ siddhakacchapam ||
tatra māṃ rathyayāyāntaṃ kaścid dṛṣṭvā kuṭumbikaḥ
praṇipatyābravīd ehi svagṛhaṃ gamyatām iti ||
anujñātasya pathikaiḥ praviṣṭasya gṛhaṃ mama
svayaṃ prakṣālayat pādau vārito 'pi kuṭumbikaḥ ||
abhyaṅgocchādanasnāna gamitāṅgaśramāya me
dhāturaktam adāt sthūlaṃ prakṣālaṃ paṭaśāṭakam ||
tataḥ kṣīraudanaprāyaṃ bhuktvā navatakājjhake
śayanīye niṣaṇṇaṃ mām avocat sa kuṭumbikaḥ ||
tvadīyas tāta vṛttāntaḥ sarvaḥ saṃvidito mama
bhānoḥ svarbhānunā grāsaḥ kasya nekṣaṇagocaraḥ ||
merusāgarasārasya prasādān mitravarmanaḥ
sahasrāṇi samṛddhāni mādṛśām anujīvinām ||
ahaṃ siddhārthako nāma vaṇigbhṛtyaḥ pitus tava
tena tvadīyam evedaṃ yat kiṃcid draviṇaṃ mama ||
mūlam etad upādāya vardhantāṃ te vibhūtayaḥ
bahusattvopakāriṇyaḥ śākhā iva vanaspateḥ ||
dinastokeṣu yāteṣu sārthena sahito mayā
tāmraliptīṃ prayātāsi tāvad viśramyatām iti ||
athopapannam āheti vicārya saha cetasā
prātiṣṭhe saha sārthena tena siddharthakena ca ||
tato vicitraśastrāṇāṃ harṣeṇa sphuṭatām iva
śṛṇomi sma pracaṇḍānāṃ ḍiṇḍikānāṃ vikatthitām ||
śrūyatāṃ dhātakībhaṅga pratijñāparvatasthirāḥ
khaṇḍacarmeti me nāma muṇḍāḥ pāśupatā vayam ||
sahasram api caurāṇāṃ śūrāṇāṃ yuddhamūrdhani
na nayeyaṃ yadi svargaṃ gaccheyaṃ nirayaṃ tataḥ ||
taskarān yadi paśyāmas tatas tvāṃ devi caṇḍike
pratyagrais tarpayiṣyāmo mahiṣacchāgaśoṇitaiḥ ||
iti gatvāṭavīmadhye nadīṃ gambhīrakandarām
āvasāma kṛtāpuṇyāś caṇḍāṃ vaitaraṇīm iva ||
kṛṣṇapakṣakṣapākālī praṇādaparihāriṇī
kālarātrir ivāsahyā pulindapṛtanāpatat ||
tathā kathitavantas te tām ālokyaiva ḍiṇḍikāḥ
apākrāman parityakta śastralajjāyaśodhanāḥ ||
luṇṭhyamānāt tv ahaṃ sārthāt prāṇatrāṇaparāyaṇaḥ
saṃbhramabhrāntadigbhāgaḥ kāndiśīkaḥ palāyitaḥ ||
taskaro 'yam iti bhraṣṭaḥ sārthikād api dhāvataḥ
gahanāntaṃ dināntena vanāntagrāmam āsadam ||
tasya madhena gacchantaṃ māṃ pariṣvajya vṛddhikā
iti roditum ārabdhā vṛddhatāghargharadhvaniḥ ||
putra niṣṭhuracitto 'si yo mām utsannabāndhavām
vṛddhāṃ duḥkhitakām asvāṃ tyaktvā deśāntaraṃ gataḥ ||
mādṛśīṃ mātaraṃ dīnāṃ tyaktvā yad upacīyate
tat prayāgagatenāpi na pāpam apacīyate ||
tīrthayātrākṛtaṃ pāpam ataḥ kṣapayatā tvayā
mām ārādhayamānena svagṛhe sthīyatām iti ||
mama tv āsīd aho kaṣṭam aparo 'yam upadravaḥ
manye mūrtimatī kāpi vipattir iyam āgatā ||
mādṛśāṃ hi pramattānām apramattā vipattayaḥ
saṃtatāḥ saṃnidhīyante prājñānām iva saṃpadaḥ ||
atha māṃ ciram īkṣitvā tayoktaṃ lajjamānayā
putra svaputrasādṛśyāt tvaṃ mayetthaṃ kadarthitaḥ ||
atha vā putra evāsi mamety uktvānayad gṛham
tatrākarod akhedaṃ māṃ aṅgābhyaṅgāśanādibhiḥ ||
prabhāte prasthitaś cainām abhivādyāham abravam
campāyāṃ sānudāsasya gṛham amba vrajer iti ||
śrāntaśrāntaś ca viśrāntaḥ pṛṣṭvā panthānam antare
tāmraliptīṃ vrajāmi sma paribhūtāmarāvatīm ||
bhoḥ sādho gaṅgasattasya gṛham ākhyāyatām iti
yaṃ yam eva sma pṛcchāmi sa sa evaivam abravīt ||
tāmraliptyāṃ pure bhrāntas tvatto dhūrtataro janaḥ
durvidagdhajanālāpo grāmyanāgarako bhavān ||
iti saṃpṛcchamānāya yadā mahyaṃ na kaś ca na
ācaṣṭe sma tadā khinnaḥ sann upāviśam āpaṇe ||
tatra māṃ pṛṣṭavān eko vaṇik pāṇḍaramastakaḥ
udvigna iva vicchāyaḥ kiṃ nimittaṃ bhavān iti ||
mayāpi kathitaṃ tasmai sānukampāya pṛcchate
udvegasya nimittaṃ tat tenāpi hasitoditam ||
tvām amī kuṭilālāpaṃ manyante tāmraliptikāḥ
gṛhaṃ hi gaṅgadattasya na pṛcchanti yathāsthitāḥ ||
paurṇamāsīśaśāṅkasya yo na jānāti maṇḍalam
na sa jānāti dhūrto vā gaṅgadattasya mandiram ||
atha vā dharmakāmārthān kūṭasthān atra paśyasi
pravṛddhāṃś ca viśuddhā:mśu gaṅgadattasya tad gṛham ||
atha vā gaccha mugdheti mām uktvā svayam eva saḥ
gaṅgadattagṛhadvāram anayat prītayācakam ||
tasmān mām āgataṃ śrutvā dauvārikaparaṃparā
antaḥkakṣāntarasthāya mātulāya nyavedayat ||
gaṅgaughasyeva patatas tuṣāragirigahvare
athāntastāragambhīraḥ pravṛttaḥ kranditadhvaniḥ ||
tataḥ sadārabhṛtyena tasmān niryāya mandirāt
gaṅgāyāṃ gaṅgadattena pitre dattaṃ jalaṃ mama ||
tatrāham upabhuñjānaḥ sāntarduḥkhaṃ mahatsukham
kālastokaṃ nayāmi sma viṣabhinnam ivāmṛtam ||
ekadā labdhaviśramaṃ mām abhāṣata mātulaḥ
bhāgineyārthaye yat tvāṃ tad anuṣṭhātum arhasi ||
yad anantam akupyaṃ ca draviṇaṃ mama paśyasi
guṇadraviṇarāśes tad utpannaṃ mitravarmaṇaḥ ||
svasmāt svasmāt tad ādāya pratijñātāc caturguṇam
draṣṭuṃ tvadvirahamlānāṃ mātaraṃ parigamyatām ||
tasmiṃś ca kṣīṇae evānyā gantrī te dravyasaṃhatiḥ
akṣayaprabhavo hy asyā gaṅgāyā himavān iva ||
sve svasmin sati cānante lipsānyasmin vigarhitā
vijñātasāṅgavedārthaḥ kaḥ paṭhen mātṛkām iti ||
anuśāsatam ityādi gaṅgadattam athāvadam
sāre 'rthe dṛḍhanirbandhaṃ mā māṃ vyāhata mātula ||
pravartyo gurubhiḥ kārye yatra bālo balād api
svayam eva pravṛttas tair nivartyeta kathaṃ tataḥ ||
yac coktaṃ māmakair arthaiḥ kuṭumbaṃ jīvyatām iti
etat sahastapādāya mādṛśe nopadiśyate ||
mātulād dhanam ādāya yo jīvati samātṛkaḥ
nanu mātulamātraiva klībasattvaḥ sa jīvyate ||
sthirasattvaṃ sa buddhvā mām ālāpair evamādibhiḥ
āptair akārayad bhṛtyaiś cakṣūrakṣitam ādṛtaiḥ ||
palāyamānaṃ kaḥ śakto mriyamāṇaṃ ca rakṣitum
iti lokād idaṃ śrutvā palāynaparo 'bhavam ||
atha sāṃyātrikaṃ kaṃcid gamiṣyantaṃ mahodadhim
adṛṣṭaḥ kenacid gatvā vinayenābhyavādayam ||
tasmai ca kathayāmi sma prakṛṣṭān ātmano guṇān
tṛṣṇādāsīvidheyā hi kiṃ na kurvanti pātakam ||
ahaṃ campāniveśasya tanayo mitravarmaṇaḥ
sarvaratnaparīkṣādi kalākulaviśāradaḥ ||
yuṣmābhiś ca sanāthatvam aham icchāmi sādhubhiḥ
tvādṛṅnātho hy anatho 'pi mukhyo nāthavatām iti ||
sa mitravarmaṇo nāma śrutvaivānandavihvalaḥ
śraddadhāti sma duḥsādhyāṃ mayi sarvajñatām api ||
avocac ca purābhūma sanāthā mitravarmaṇā
adhunā bhavatā tāta tataḥ prasthīyatām iti ||
atha devadvijagurūn arcitvā maṅgalojjvale
praśaste tithinakṣatre bohittham amucad vaṇik ||
taraṅgajaladālayaṃ makaranakracakragrahaṃ pinākadharakaṃdharaprabham anantam aprakṣayam
mahārṇavanabhastalaṃ lavaṇasindhunauchadmanā viyatpatharathena tena vaṇijas tataḥ prasthitāḥ ||
kathaṃ vā na vimānaṃ tad yena mānasaraṃhasā
locanonmeṣamātrena yojanānāṃ śataṃ gatam ||
tato jalagajendreṇa jalād unmajjatāhataḥ
viśīrṇabandhanaḥ potaḥ paṭṭaśaḥ sphutati sma saḥ ||
yasya keśeṣu jīmūtā iti gītām anusmaran
daivāt phalakam ālambya prāpaṃ toyanidhes taṭam ||
kṣaṇaṃ viśramya tatrāhaṃ hā kiṃ vṛttam iti bruvan
udbhrāntodbhrāntadikkatvād bhrāntavān sindhurodhasi ||
candanāgarukarpūra lavaṅgalavalīvanaiḥ
yatrākrāntāḥ saritvantaḥ śailopāntāḥ samantataḥ ||
kadalīnārikerādi phalinadrumasaṃkaṭāḥ
āraṇyakair araṇyānyo bhajyante yatra kuñjaraiḥ ||
śilāpihitapūrvārdhe darīdvāre tataḥ kvacit
śilāpihitapūrvāṅgīm aṅganām asmi dṛṣṭavān ||
tato yathāpramāṇena nirnimeṣ.eṇa cakṣuṣā
ṛjutānirvikāratvān mām asau trastam aikṣata ||
āsīc ca mama kāpy eṣā dānavī devatāpi vā
na hi rūpaṃ mayā dṛṣṭaṃ nāryāḥ kasyāścid īdṛśam ||
atha vā kṣudhitā kāpi devatārūpakañcukā
mām ihaikākinaṃ dṛṣṭvā prāptā naktaṃcarāṅganā ||
rākṣasyo hy apsarorūpā mādṛśeṣu pramādiṣu
randhreṣu praharantīti yat tan mām idam āgatam ||
tasmād asmād ahaṃ deśāt palāye sabhayād iti
prasthitaś cintayitvā ca sā ca mām ity abhāṣata ||
bhoḥ sādho mā bhavat te bhīr nāhaṃ naktaṃcarāṅganā
bohitthavyasanabhraṣṭāṃ viddhi māṃ mānuṣīm iti ||
atha śrutvedam utkṛṣṭāt sādhvāsād ūrdhvamūrdhajaḥ
trātārau jagato vande pārvatīparameśvarau ||
āsīc ca mama divyeyam iti saṃprati niścitam
nirnimeṣā yato yac ca paricittajñamānasā ||
yady eṣā rākṣasī tasmāt kva gataḥ syāṃ palāyitaḥ
niścityeti parāvṛtya bibhyantīm idam abravam ||
yadi tvaṃ mānuṣī satyaṃ darīdvārād itas tataḥ
nirgatyātmānam ācakṣva divyā cet pāhi mām iti ||
atha hrīteva sā kiṃcin netre saṃmīly sāśruṇī
śilānuṣṭhitavastrārdhe pūrvakāye nyapātayat ||
tataḥ saṃmīlite dṛṣṭvā tayā netre mamābhavat
nanu mānuṣayoṣaiva varāky eṣā nirambarā ||
tataḥ parāṅmukhībhūya svaśātakam apāṭayam
idaṃ vassveti tām uktvā tasyai tasyārdham akṣipam ||
chāditacchādanīyāṅgī bāhuvastrārdhamūrdhajaiḥ
tataḥ svajaghanasphītām adhyaśeta śilām asau ||
atha nātisamīpasthaḥ paritrastaḥ parastriyāḥ
bhadre kasyāsi kā veti tām apṛccham avāṅmukhaḥ ||
mānuṣī mānuṣaṃ dṛṣṭvā deśe durlabhamānuṣe
labdhabandhur ivāraṇye viśrabdhārabdha bhāṣitum ||
sādhudharmārthasarvārthaḥ sārthavāho 'sti sāgaraḥ
rājarājagṛhākāra gṛhe rājagṛhe pure ||
yāvanīnāmikā yasya jāyā yavanadeśajā
yā prakṛṣṭe 'pi saubhāgye patiṃ devam ivārcati ||
tayoḥ sāgaradinnākhyaḥ putraḥ pitror guṇaiḥ samaḥ
jyeṣṭhaḥ samudradinnaś ca tatsanāmā ca kanyakā ||
campābhūṣaṇabhūtasya satpater mitravarmaṇaḥ
sutāya sānudāsāya sā ca pitrā pratiśrutā ||
sānudāsaś ca rūpeṇa smareṇa sadṛśaḥ kila
sakalaṃ ca kalājālaṃ vedeti jagati śrutiḥ ||
atha vā na kalājālaṃ jālaṃ veda sa kevalam
ko hi nāma kalāśālī karma tādṛśam ācaret ||
sa hi veśyāhṛtāśeṣa guṇadraviṇasaṃcayaḥ
samabrāhmaṇacaṇḍālaiś cauraiḥ sārthavadhe hataḥ ||
tac ca vaiśasam ākarṇya sānudāsasya duḥśravam
sāgarasya kuṭumbaṃ tat prasthitaṃ yavanīṃ prati ||
yānapātravipattau ca vipannaṃ lavaṇāmbhasi
medinīmaṇḍaladhvaṃse jantūnām iva maṇḍalam ||
yāsau samudradinneti kanyā ninditalakṣaṇā
na tasyai nirdayenāpi sindhunā dattam antaram ||
sāgareṇa ca yā kanyā sānudāsāya kalpitā
sāgareṇa nirastā ca mandabhāgyāham eva sā ||
kiṃ kartavyaṃ kva gantavyaṃ kiṃ vṛttaṃ kiṃ nu vartate
iti cintāvinodāham ihāse priyajīvitā ||
śuktīnāṃ taṭabhinnānāṃ māṃsair dāvāgnisādhitaiḥ
prajñātaiḥ phalamūlaiś ca puṣṇāmi viphalāṃ tanum ||
lubdhatvāc ca vaṇigjāter āhṛtyāhṛtya saikatāt
mauktikasya guhākoṇe rāśiḥ prāṃśur mayā kṛtaḥ ||
mama tāvad iyaṃ vārttā tvadīyākhyāyatām iti
iti pṛṣṭasya me cittam iti cittam abhūt tayā ||
sādudāso 'ham eveti yady asyai kathayāmy aham
anyad eva kim apy eṣā mayi saṃbhāvayiṣyati ||
saṃbhāvayatu nāmeyam ahaṃ punar imāṃ katham
vipanmagnām upekṣeyaṃ puruṣaḥ san striyam satīm ||
api cedaṃ smarāmy eva tātapādair yathā vṛtā
pitrā ceyaṃ pratijñātā tena vyarthā vicāraṇā ||
athetthaṃ kathayāmi sma campāyām abhavad vaṇik
mitravarmeti yaḥ svastho yaśasādyāpi tiṣṭhati ||
yasya mitravatī jāyā sānudāsaḥ sutas tayoḥ
sa tābhyām ekaputratvāj jñāpitaḥ sakalāḥ kalāḥ ||
asau cālīkapāṇḍityāl lokavṛttaparāṅmukhaḥ
suhṛdbhir dhūrtacittajñair dāsyā saṃgamitaḥ saha ||
sānudāsaḥ sa evāhaṃ sarvasvaṃ me tayā hṛtam
sātha mānarthakaṃ jñātvā nirvāsayitum aihata ||
athāsminn antare sā māṃ bhāṣamāṇam abhāṣata
kiṃcit pṛcchāmi yat tan me yūyam ākhyātum arhatha ||
snānaśāṭakam ānīya sthūlaṃ tailamalīmasam
prāsādāgre yad uktāḥ stha dāsyā tat kathyatām iti ||
mayā tūktaṃ tayokto 'haṃ dārikāyā muhūrtakam
abhyaṅgaḥ kriyate tasmād bhavān avataratv iti ||
sāthāpṛcchat pure ṣaṣṭhe ratnasaṃskārakārakaiḥ
kim uktāḥ śilpibhir yūyam iti pratyabruvaṃ tataḥ ||
tair ukto 'haṃ pravīno 'si tvatto lajjāmahe vayam
tasmād asmāt purāt ṣaṣṭhat pañcamaṃ gamyatām iti ||
ityādi yat tayā pṛṣṭaṃ vṛttaṃ vṛttaṃ mayākhilam
sārthadhvaṃsāvasānāntaṃ pratyuktaṃ sakalaṃ mayā ||
atha kūrmāṅganevāṅgair aṅge 'līnāpi lajjayā
mām āliṅgad apāṅgena sānaṅgābhyaṅgacāruṇā ||
tatas tāṃ pṛṣṭavān asmi bhīru kiṃ kriyatām iti
sātha prasārayat svinnaṃ sphurantaṃ dakṣiṇaṃ karam ||
gambhīraṃ dhvanati tataḥ samudratūrye gāyatsu śrutimadhuraṃ śilīmukheṣu
nṛtyatsu sphuṭaraṭiteṣu nīlakaṇṭheṣv ālambe karam ibhatālutāmram asyāḥ ||
tatas tat tādṛśaṃ duḥkhaṃ potabhaṅgādihetukam
sarvam ekapade naṣṭaṃ sādhāv apakṛtaṃ yathā ||
pāṣaṇḍino gṛhasthāṃś ca mokṣasvargābhikāṅkṣiṇaḥ
cintitāṃs tān hasāmi sma pratyutpannamahāsukhaḥ ||
mīnakūrmakulīrādi vṛṣyavāricarāmiṣaiḥ
nārikelādibhiś cāṅgam apuṣāvopabṛmhibhiḥ ||
pulinaiḥ sindhurājasya muktāvidrumasaṃkaṭaiḥ
rājahaṃsāv ivotkaṇṭhau prītau samacarāvahi ||
kadācit kuñjaśikharair acalānāṃ sanirjharaiḥ
saphaladrumasaṃnāhaiḥ kareṇukalabhāv iva ||
lavaṅgapūgakarpūra tāmbūlādyair adurlabhaiḥ
nityam aṅgam anaṅgāṅgaiḥ samaskurva sacandanaiḥ ||
guhālatāgṛhāvāsau vasitadrumavalkalau
devam ātmabhuvaṃ dhyāntau jātau svaḥ kāmayoginau ||
tataḥ samudradinnā mām ity avocat kadācana
bhinnapotavaṇigvṛttam aryaputra samācara ||
divā prāṃśos taror agre prāṃśur ucchrīyatāṃ dhvajaḥ
jvalano jyālyatāṃ rātrau tuṅge sāgararodhasi ||
kadācin nāvikaḥ kaścid ālokyāvāntaraṃ dvayoḥ
svadeśam ānayed āvāṃ dharmo 'yaṃ vaṇijām iti ||
yuktam āheti nirdhārya tathaiva kṛtavān aham
āptānām upadeśo hi pramāṇaṃ yoṣitām api ||
tatas tuṅgeṣu raṃhantī bhaṅgaśṛṅgṣu bhaṅgiṣu
madgupaṅktir ivāgacchad upanaukāruṇodaye ||
tāṃ dviniryāmakārūḍhām ārūḍhaḥ paṭuraṃhasam
prāgvātālīm ivāmbhodaḥ prātiṣṭhaṃ dūram antaram ||
paśyāmi sma tataḥ sindhau bohitthaṃ sthiram asthire
kātarāṇām iva vrāte sthirasattvam avasthitam ||
tatra vāṇijam adrākṣaṃ mahādraviṇabhājanam
kailāsae iva śubhāgraṃ mahāpadmamahānidhim ||
abhivādayamānaṃ ca māṃ dṛṣṭvā tena saspṛham
bāṣpavaddṛṣṭikaṇṭhena bhāṣitaṃ praskhaladgirā ||
kiṃ jātiḥ kasya putro 'si kiṃ vā māteti sarvathā
kiṃ tvayā tāta pṛṣṭena mitravarmasuto bhavān ||
kathaṃ punar amuṃ deśam āgato 'sīti pṛcchate
vistareṇa mayā tasmai sarvapūrvaṃ niveditam ||
tenoktam asi dīrghāyur jāmātā tanayaś ca me
ātmā sāgaradattaś ca mitravarmā ca me yataḥ ||
gaccha sāgaradattasya tanayāṃ tac ca mauktikam
bahunāvikayā nāvā taṭād ānīyatām iha ||
anyac cāsiddharātro 'haṃ kiṃ ca potaṃ na paśyasi
avagrahahṛtāmbhaskaṃ taḍāgam iva riktakam ||
mamedaṃ vahanaṃ riktaṃ voḍhavyaṃ sāravat tava
naṣṭāśvadagdharathavad yogaḥ ślāghyo 'yam āvayoḥ ||
mūlyaṃ tasya ca yat tan nau samabhāgaṃ bhaviṣyati
pūrvaṃ saṃmantritārghas tvaṃ dharmo 'yaṃ vaṇijām iti ||
tac ca mauktikam ānīya potas tena prapūritaḥ
samudradinnayā pādau vāṇijasya ca vanditau ||
tasyai daśasahasrāṇi vastrāṇy ābharaṇāni ca
tena dattāni vadatā vadhūs tvaṃ me suteti ca ||
kṛtaṃ cātiprasaṅgena saṃkṣepaḥ śrūyatām ayam
preritaṃ yānapātraṃ ca tad vipannaṃ ca pūrvavat ||
jīvite 'pi nirāśena yānapātre nimajjati
nigṛhītāḥ śikhāmadhye muktāḥ katipayā mayā ||
tāś ca vijñāpayāmi sma parasmin mama janmani
bhagavatyaḥ sadā bhaktam upatiṣṭhata mām iti ||
evaṃprāye ca vṛttānte taraṃgāntaratāraṇī
paṭṭaśliṣṭā mayā dṛṣṭā saṃnikṛṣṭāgatā priyā ||
mām upāhūyamānaiva sā prasāritapāṇikā
capalena taraṃgeṇa balād apahṛtābalā ||
tasmai kruddhas taraṃgāya mahāmoham ahaṃ gataḥ
cetaye yāvad ātmānaṃ loṭantam udadhes taṭe ||
kāntāṃ muktvā vimuktatvāt privāviśleṣaviklavaḥ
prakrāman vilapāmi sma nirjane niravagrahaḥ ||
namas te bhagavan moha nirvāṇaprītidāyine
kālākālavidāśūnyaṃ cetanāṃ dhig acetanām ||
mauktikaṃ gṛhyatāṃ nāma tat te svaṃ svaṃ mahodadhe
sādho sādhvī vipadbandhuḥ priyā me mucyatām iti ||
yāś ca tāḥ śirasi nyastā muktāḥ pote nimajjati
siraḥ kaṇḍūyamānena tāḥ spṛṣṭāḥ pāṇinā mayā ||
tāḥ parīkṣitavān asmi tanmātradraviṇas tadā
tat kiṃ parīkṣitaṃ tāsāṃ yā na dṛṣṭāḥ parīkṣakaiḥ ||
sa śokas tāsu dṛṣṭāsu yat satyam abhavat tanuḥ
yad etad draviṇaṃ nāma prāṇā hy ete bahiścarāḥ ||
śāṭakānte ca tā buddhvā dṛḍhayā granthimālayā
velākulena yāmi sma dhīradhīr draviṇoṣmaṇā ||
kadalīphalacikkhalla praskhalaccaraṇaḥ kvacit
nārikelajalocchinna pipāsāvedanaḥ kvacit ||
elāmaricatāmbūla vallīvellitapallavaiḥ
panasakramūkārāmair nītadṛk phalabandhuraiḥ ||
golāṅgūlādivikrānta viśīrṇakususmeṣu ca
kvacic campakaṣaṇḍeṣu gamayan gamanaśramam ||
dināntakapiśāṅge ca divasāntadivākare
dhāvaddhenudhanoddhūta dhūlīkaṃ grāmam āsadam ||
tatas tatra vasaty arthaṃ yaṃ yaṃ yāce sma kaṃcana
dhanninuṃ colliditi ca bravīti sma hasan sa saḥ ||
athaikena dvibhāṣeṇa gṛhaṃ nītvā kuṭumbinā
jāmāteva cirāt prāptaḥ priyaḥ prītyāsmi satkṛtaḥ ||
taṃ ca svaśayanāsannam apṛcchaṃ rajanīmukhe
deśo 'yaṃ katamaḥ sādho katamad vātra pattanam ||
tenoktaṃ pāṇḍyadeśo 'yam anudakṣiṇasāgaram
mahāpadmanidhiprāpti ramyaṃ yatrārthidarśanam ||
itaś ca pāṇḍyamathurā grāmān mṛduni yojane
viśramya rajanīm atra prātar gantāsi tām iti ||
suptena priyayā sārdham asuptenārthacintayā
saṃkṣiptā ca nirastā ca yāpitā yāminī mayā ||
prātaḥ krośadvayātītaḥ kadalīṣaṇḍasaṃvṛtam
pānthasaṃhātasaṃbādham apaśyaṃ sattramaṇḍapam ||
paśyāmi sma ca vaideśān kriyamāṇakṣurakriyān
abhyaṅgocchādanācchāda bhojanādyaiś ca satkṛtān ||
kṛtakṣaurādikarmā tu labdhavastrottamāśanaḥ
pṛṣṭo 'smi sattrapatinā śayyāsthaḥ śarvarīmukhe ||
kvacit kaścit tvayā dṛṣṭaḥ prājño vāṇijadārakaḥ
sānudāsa iti prāṃśuḥ śyāmas tāmrāntalocanaḥ ||
tatas taṃ pṛṣṭavān asmi sānudāsena kiṃ tava
kasya vā sānudāso 'sāv iti tenoditaṃ tataḥ ||
gaṅgadattābhidhānasya tāmraliptīvibhūṣaṇaḥ
guṇavān bhāgineyo 'sau gataḥ potena sāgaram ||
sa ca potaḥ kilāmbhodhau prabhañjanaparāhataḥ
praviśīrṇaḥ payaḥpūrṇaḥ payodhara ivāmbare ||
vārttā ceyaṃ prasarpantī mūrchātiśayadāyinī
krūrāśīviṣayoṣeva gaṅgaddattam amūrchayat ||
tenāpi sarvadeśeṣu kāntāreṣu tareṣu ca
pravartitāni sattrāṇi velātaṭapureṣu ca ||
kadācit sānudāsasya potāpetasya jīvataḥ
pānthaḥ kaścit kvacit satre pravṛttiṃ kathayed iti ||
tat te yadi sa dīrghāyur āyuṣmandarśanaṃ gataḥ
ācakṣva nas tato dīnā janatā jīvyatām iti ||
mama tv āsīt pratijñāyāḥ kiyatsaṃpāditaṃ mayā
asmai yad aham ātmānam ācakṣe 'pahatatrapaḥ ||
tasmād iti bravīmīti viniścityedam abravam
sānudāsaḥ punaḥ potam āruhya gatavān iti ||
prātaś ca pāṇḍyamathurām āścaryaśataśālinīm
prāyaṃ pūritasarvecchāṃ cintāmaṇiśilām iva ||
tasyām adhyāsi bhinnābha ratnapañjarasaṃkulam
agastyapītapānīya sāgarākāram āpaṇam ||
tatrālaṃkāram ādāya dvāv upāgamatāṃ narau
tasya caiktaraḥ kretā vikretānyataras tayoḥ ||
tau taṃ vāṇijam abrūtāṃ ratnatattvavidā tvayā
ucitaṃ bhūṣaṇasyāsya mūlyam ākhyāyatām iti ||
tenāpi tac ciraṃ dṛṣṭvā na jānāmīti bhāṣite
tau māṃ niścalayā dṛṣṭyā dṛṣṭavantam apṛcchatām ||
niścalasnigdhayā dṛṣṭyā suṣṭhu dṛṣṭam idaṃ tvayā
manyāvahe vijānāti mūlyam asya bhavān iti ||
anāsthottānahastena tataḥ smitvā mayoditam
naivedam atidurjñānaṃ kiṃ mudhevākulau yuvām ||
koṭir asya samaṃ mūlyaṃ ratnatattvavido viduḥ
tasmād adhikam ūnaṃ vā kretṛvikrāyakecchayā ||
atha vikrāyakas toṣān muktāśrur mām avocata
yadīyaṃ mūlyam etasya dhanaṃ dhanyās tato vayam ||
api bhūṣaṇam etan me koṭimūlyaṃ bhaved iti
sadaiva me manasy āsīd ayam eva manorathaḥ ||
atheti krāyakeṇoktaṃ mamāpy āsīn manorathaḥ
api nāma labheyāham idaṃ koṭyeti cetasi ||
tatas tāv astuvātāṃ māṃ namas te viśvakarmaṇe
ko hi mānuṣadurbodham idaṃ budhyate mānuṣaḥ ||
krayavikrayakāmābhyām āvābhyāṃ bahuśaḥ purī
dravyasyāsya parīkṣārthaṃ parikrāntā samantataḥ ||
pṛthivī mūlyam asyeti kaścid āha parīkṣakaḥ
ajānan kākinīty anyo na kiṃcid iti cāparaḥ ||
tvatkṛtena tu mūlyena janitaṃ nau mahatsukham
etad ekārthayor āsīd abhīṣṭam ubhayor api ||
ityādi tau praśastāya prādiṣātāṃ sasaṃmadau
ayutaṃ me suvarṇānāṃ sasārābharaṇāmbaram ||
atha vārttām imāṃ śrutvā nṛpeṇāhūya sādaram
parīkṣito 'smi ratnāni varjitāni parīkṣakaiḥ ||
bahubhṛtyaṃ bahudhanaṃ bahuvṛttāntaniṣkuṭam
viśālaṃ bahuśālaṃ ca prītaḥ prādāt sa me gṛham ||
ataḥ param ahaṃ tasyām āsaṃ puri parīkṣakaḥ
dharmeṇaiva ca māṃ kaścin na parīkṣām akārayat ||
evaṃ ca vasatas tatra mameyam abhavan matiḥ
kena nāmālpamūlyena mahālābho bhaved iti ||
upalabhyas tato lokāt karpāso guṇavān iti
tasya kailāsakūṭābhān sapta kūṭān akārayam ||
dhik karpāsakathaṃ tucchāṃ sarvathā mūṣakeṇa te
pradīpaśikhayā kūṭā gamitā bhasmakūṭatām ||
mathurāyāṃ ca maryādā gṛhaṃ yasya pradīpyate
prakṣipyate sa tatraiva sakuṭumbo raṭann iti ||
atha hastadvitīyo 'ham iyaṃ dig iti saṃbhraman
udīcīṃ diśam uddiśya kāndiśīkaḥ palāyitaḥ ||
dhāvitvā ca triyāmārdham aharardhaṃ ca raṃhasā
durgād utkramya supto 'haṃ vaṭamule mahāśramaḥ ||
athāṃśumati śītāṃśau praśāntaprabalaśramaḥ
janatādhvanim aśrauṣam abhito vaṭam utkaṭam ||
āsīc ca mama hā kaṣṭaṃ hanta naṣṭo 'smi saṃprati
jvalati jvalane kṣipto nirghṛnair draviḍair iti ||
atha kanthājaracchattra pādukādiparicchadān
adrākṣaṃ pathikākalpāñ jalpato gauḍabhāṣayā ||
hā mātar jīvito 'smīti tān ālokyāśvasaṃ tataḥ
rakṣomukto hi nāśvasyāt ko vā dṛṣṭvā narān naraḥ ||
āstīrṇaparṇaśayyās te tato nyastaparicchadāḥ
parito mām upāsīnāḥ samapṛcchanta viśramāḥ ||
āgacchati kuto deśān nagarād vā bhavān iti
mayāpi kathitaṃ tebhyaḥ pāṇḍyadeśapurād iti ||
atha taiḥ saspṛhaiḥ pṛṣṭaṃ mathurāyāṃ tvayā yadi
sānudāso vaṇigdṛṣṭas tato naḥ kathyatām iti ||
mayoktaṃ sānudāsākhyo vaṇik tatra na vidyate
bhavantaḥ katamat tatra pṛcchantīty ucyatām iti ||
tatas te kathayanti sma tāmraliptyāṃ vaṇikpatiḥ
gaṅgadatto guṇān yasya na na veda bhavān api ||
ye guṇān na vidus tasya sadvīpāt prāṅmahodadheḥ
vyāpinyā kīrtitān kīrtyā na jātās te 'tha vā mṛtāḥ ||
svasrīyaḥ sānudāso 'sya potabhaṅgāt kila cyutaḥ
adhyāste pāṇḍyamathurāṃ kṛtakarpāsasaṃgrahaḥ ||
gaṅgadattas tu pānthebhyaḥ pravṛttim upalabhya tām
āhūyāha sma suhṛdaḥ prītāṃś ca paricārakān ||
ye me śoṇitam āyānti gṛhītvā dakṣiṇāpathāt
tān ahaṃ suhṛdaḥ sphītais toṣayāmi dhanair iti ||
tad vayaṃ gaṅgadattena tam ānetuṃ visarjitāḥ
yadi cāsau tvayā dṛṣṭas tad ācaṣṭāṃ bhavān iti ||
mama tv āsīd varaṃ kṣiptas tatraivāhaṃ vibhāvasau
na tv apūrṇapratijñena mātur ānanam īkṣitum ||
athetthaṃ kathayāmi sma sānudāsas tapasvikaḥ
karpāse jvalati kṣiptaḥ pāṇḍyair niṣkaruṇair iti ||
tatas tāḍitavakṣaskās tāram āraṭya te ciram
iti saṃmantrayante sma viṣādakṣāmavācakāḥ ||
gaṅgadattārthitā yūyaṃ sānudāsārtham āgatāḥ
tasmai tanmṛtyuvṛttāntaṃ kathaṃ śakṣyatha śaṃsitum ||
vārttāṃ cemām upaśrutya vaivasvatahasāśivām
campāyāṃ tāmraliptyāṃ ca jīvitavyaṃ na kenacit ||
tad ātmānaṃ parityajya svāmino bhavatānṛṇāḥ
gaṅgadatto 'pi tadvārttām anyato labhatām iti ||
te kāṣṭhaskandham ādīpya praveṣṭumanasas tataḥ
stuvanto devatāḥ svāḥ svāḥ paryakrāman pradakṣiṇam ||
mama tv āsīd aho kaṣṭaṃ baddho 'haṃ naraśambaraḥ
sotsāhair api durlaṅghyaṃ jālaṃ jālmaiḥ prasāritam ||
athoccair āraṭāmi sma bho bho tyajata sāhasam
sānudāsaḥ sa evāhaṃ vidheyo bhavatām iti ||
viṣādena tatas teṣām asavo niryiyāsavaḥ
asmatsaṃprāptiharṣeṇa jātāḥ kaṇṭhopakaṇṭhagāḥ ||
śeṣatvād āyuṣas te 'pi vinivṛttapriyāsavaḥ
harṣārdrāḥ samakūrdanta tālakṣobhitakānanāḥ ||
te stuvantas tato hṛṣṭāḥ sugataṃ saugatā iva
bahukṛtvaḥ parikramya mām avandata mūrdhibhiḥ ||
te 'tha māṃ śibikārūḍhaṃ nātidīrghaiḥ prayānakaiḥ
nidhilābhād iva prītās tāmraliptīm aneṣata ||
atha kṣitipateḥ putraṃ pariṇetum ivāgatam
hṛṣṭaḥ pratyudagacchan māṃ mātulaḥ sphītaḍambaraḥ ||
vyāsenāpi na śakyo 'sau vyāsenākhyātum utsavaḥ
samāsena tavākhyāmi vākkuṇṭhānām ayaṃ vidhiḥ ||
tiṣṭhantu tāvad akalaṅkakuṭumbidārāḥ śītāṃśubhāsvadanilair api ye na dṛṣṭāḥ
sindūrapāṭalitakhaṇḍanaṭair naṭadbhir nagnāṭakair api narendrapatheṣu gītam ||
vidyāvṛttais tato viprair gaṅgadattaḥ svayaṃ ca mām
madhurair upapannaiś ca vacanair ity abodhayat ||
pitā me dhriyate bhartā bhṛtyān āttena kiṃ mama
ātmanāyāsiteneti prāg abhūs tvam upekṣakaḥ ||
adhunā jananījāyā prajāgurujanādibhiḥ
avaśyabharaṇīyaiś ca rakṣyaiś ca paravān bhavān ||
tad bhavadbhartṛke tatra varge proṣitabhartṛke
asārathāv iva rathe dhruvaṃ yan na bravīmi tat ||
tasmād utkaṇṭhayotkaṇṭhaṃ tvayi tāta didṛkṣayā
svakuṭumbam anukaṇṭhaṃ kuru yāhi gṛhān iti ||
ekadā k.amcid adrākṣam āceraṃ nāma vāṇijam
suvarṇabhūmaye yāntam anantaiḥ saha vāṇijaiḥ ||
tair gatvā saha potena kaṃcid adhvānam ambudheḥ
taṭe bohittham ujjhitvā prātiṣṭhāmahi rodhasā ||
athābhraṃlihaśṛṅgasya pādaṃ pādapasaṃkaṭam
āvasāma nagendrasya lohitāyati bhāsvati ||
tatas tatrāhṛtāhārān niṣaṇṇān parṇasaṃstare
ity asmān anuśāsti sma sārthavāhaḥ kṣapākṣaye ||
tridhā pṛṣṭheṣu badhnīta pātheyasthagikā dṛḍham
grīvāsu tailakutupān samāsajata vāṇijāḥ ||
etāś ca komalāḥ sthūlāḥ śoṣadoṣādivarjitāḥ
hastair vetralatā gāḍham ālambyārohatācalam ||
latām anīdṛśīṃ mohād yaḥ kaścid avalambate
pramīto himavaty asmin sa prayāti parāṃ gatim ||
eṣa vetrapatho nāma sarvotsāhavighātakṛt
suvarṇāśāpravṛttānāṃ mahān iva vināyakaḥ ||
evamādi tataḥ śrutvā viṣaṇṇair asmadādibhiḥ
hemagardhagrahagrastais tathaiva tad anuṣṭhitam ||
athaiko dūram ārūḍhaś chinnavetralatāśikhaḥ
kṣuraprakṣuritajyākaḥ kṣoṇīṃ śūra ivāgamat ||
vayam evācalāgraṃ tad āruhya paridevya ca
nirupya ca jalaṃ tasmai tatraivāneṣmahi kṣapām ||
prātar mahāntam adhvānaṃ gatvāpaśyāma nimnagām
gavāśvājaiḍakākāra pāṣāṇakulasaṃkulām ||
athāceraḥ puraḥsthitvā pānthān uccair avārayat
mā mā spṛkṣata vāry etad bho bho tiṣṭhata tiṣṭhata ||
mūḍhaiḥ spṛṣṭam idaṃ yair yais te te pāṣāṇatāṃ gatāḥ
atha vā svayam evaināṃ suhṛdaḥ kiṃ na paśyatha ||
vaṃśān paśyatha yān asyāḥ parasmin saritas taṭe
arvākkūlaṃ nudaty enān paṭuḥ parataṭānilaḥ ||
kārśyakaumalasaṃkotha śoṣadoṣāvidūṣitam
eṣām anyatamaṃ gāḍhaṃ gṛhṇīdhvaṃ maskaraṃ karaiḥ ||
vāte mantharatāṃ yāte maskarāt tuṅgatāṃ gatāt
parasminn āpagapāre śanakair avarohata ||
kothaśoṣādidoṣaṃ tu yo 'valambeta maskaram
sa tataḥ patito gacchec chailasthiraśarīratām ||
eṣa veṇupatho nāma mahāpathavibhīṣaṇaḥ
kuśalaiḥ kuśalenāśu nirviṣādaiś ca laṅghyate ||
yathāsurabilaṃ bālaḥ śāsanān mantravādinaḥ
praviveśāvicāryaiva tathāsmabhis tad īhitam ||
teṣām ekaṃ kṛśād vaṃśād viśīrṇād apatat tataḥ
śilābhūtāṃ tanuṃ tyaktvā gatiṃ māheśvarīm agāt ||
avatīrya tu vaṃśebhyas taktvā dūreṇa tāṃ nadīm
tasmai salilam anyasya amadāma nyavasāma ca ||
vāhayitvā ca panthānaṃ yojanadvayasaṃ prage
bhujaṃgasyātisaṃkṣiptām adrākṣaṃ padavīṃ tataḥ ||
tasyāś cobhayato bhīmam adṛṣṭāntaṃ rasātalam
andhāndhakārasaṃghāta vitrāsitatamonudam ||
athācero 'vadat pānthān dāruparṇatṛṇādibhiḥ
ārdraśuṣkair araṇyānī sadhūmā kriyatām iyam ||
etāṃ dṛṣṭvā saparyāṇāñ chārdūlājinakaṅkaṭān
chāgān vikretum āyānti kirātāḥ parito diśaḥ ||
tān krīṇīyāta kausumbha nailaśākalikāmbaraiḥ
khaṇḍataṇḍulasindūra lavaṇasnehanair api ||
chāgapṛṣṭhāni cāruhya gṛhītāyataveṇavaḥ
atigāhata cādhvānaṃ kālabhrūdaṇḍabhaṅguram ||
ādāya yadi cānye 'pi kāñcanaṃ kāñcanākarāt
anenaiva nivarteran pathā pānthāḥ kadācana ||
tatas tair asmadīyaiś ca saṃmukhīnair ihāntare
rasātalaṃ praveṣṭavyaṃ sasuvarṇamanorathaiḥ ||
na mahāsaṃkaṭād asmān mārgād utkramya vidyate
chāgapaṅkter avasthānaṃ na nivartitum antaram ||
tasmād abhyastakuntena vīreṇa pratibhāvatā
anubhūtasamīkena paṅkteḥ prasthīyatāṃ puraḥ ||
samarthas tādṛg eko 'pi hantuṃ paraparaṃparām
na parābhāvyate yāvad apareṇa pareṇa saḥ ||
ayaṃ cājapatho nāma śrūyamāṇo vibhīṣaṇaḥ
dṛśyamāno viśeṣeṇa bhṛguḥ pātārthinām iva ||
ity ācere bruvaty evaṃ prāṃśukodaṇḍamaṇḍalā
āgacchan mlecchapṛtanā chāgapūgapuraḥsarā ||
teṣu tu pratiyāteṣu niṣkārya krayavikrayau
snātvāvandanta kradantaḥ pānthāḥ śaṃkarakeśavau ||
atha pānthāsthitā dīrghā prasthitā chāgasaṃtatiḥ
raṃhasiny api niṣkampā nivāte naur ivāmbhasi ||
tasyāś ca pathikaśreṇyāḥ saptamaḥ paścimād aham
āceraś cābhavat ṣaṣṭhaḥ pṛṣṭhato 'nantaro mama ||
evaṃprāye ca vṛttānte dūrād āśrūyatoccakaiḥ
vaṃśānāṃ tāḍyamānānāṃ puraḥ ṣṭhā ṣṭhoditasvanaḥ ||
chāgānāṃ puruṣāṇāṃ ca dhīrāṇām api sādakaḥ
majjatāṃ dhvāntajambāle me me hā heti ca dhvaniḥ ||
sarvathā kṣaṇamātreṇa prakṣīṇā paravāhinī
ekaśeṣāsmadīyā yā saptamapramukhā sthitā ||
atha mām avaśāsti sma grāmaṇīḥ kim udāsyate
ekakaḥ puruṣaś cāyaṃ paraḥ svar nīyatām iti ||
paras tu vaṃśam ujjhitvā baddhvā mūrdhani cāñjalim
hatasvapānthasārthatvād anātho mām anāthata ||
ekaśākhāvaśeṣasya madvaṃśasyāvasīdataḥ
śākhācchedena nocchedam atyantaṃ kartum arhasi ||
eka eva priyaḥ putraḥ pitror aham acakṣuṣoḥ
andhayaṣṭhis tayos tasmād bhrātar māṃ mā vadhīr iti ||
āsīc ca mama dhik prāṇān pāpapāṃsuvidhūsarān
dhig dhig eva suvarṇaṃ tat prāpyaṃ prāṇivadhena yat ||
tasmān nihantu mām eṣa varākaḥ priyajīvitaḥ
prāṇā yasyopayujyante pitror duścakṣuṣor iti ||
atha roṣavis.ādābhyām āceras tāmraniṣprabhaḥ
ambūkṛtam acovan māṃ vācā niṣṭhuramandayā ||
are bālabalīvarda kālākālāvicakṣaṇaḥ
kva kṛpāṇocitaḥ kālaḥ kva kṛpā kṛpaṇocitā ||
aho kāruṇikatvaṃ te siddhaṃ siddhāntavedinaḥ
ekasya kṣudrakasyārthe yaḥ ṣoḍaśa jighāṃsati ||
sacchāge nihate hyasmiñ jīvitāḥ syuś caturdaśa
ahate tu sahānena bhavatā ca hatā vayam ||
na cāpi rakṣituṃ kṣudram ātmānaṃ dustyajaṃ tyajet
ātmā tu satataṃ rakṣyo dārair api dhanair api ||
ityādi bhagavadgītā mātraṃ daṇḍakam īrayan
sa pārtham iva māṃ viṣṇuḥ karma krūram akārayat ||
athāhaṃ prabalavrīḍo garhamāṇaś ca karmavat
caraṇeṣu paracchāgaṃ sukumāram atāḍayam ||
chāgapote tatas tasmin dhvāntasindhau nimajjati
pānthasāṃyātriko magnaḥ sahaiva dhanatṛṣṇayā ||
vayaṃ tu durgamān mārgāt prakṣīṇasvalpasainikāḥ
bhāratād iva saṃgrāmāt saptaśeṣā hatodyamāḥ ||
taṃ ca deśaṃ parikramya prāpya viṣṇupadītaṭam
aśrumiśrāṃ pramītebhyaḥ prādāma salilāñjalim ||
tatas tat tādṛśaṃ duḥkhaṃ bādhitaṃ no bubhukṣayā
śarīravedanā nāsti dehināṃ hi kṣudhāsamā ||
athāsaṃpāditāhārān parṇaśayyādhiśāyinaḥ
mandanidrākulākṣān naḥ prabodhyāha sma nāyakaḥ ||
amī chāgāḥ pramāpyantāṃ tatas tanmāṃsam adyatām
sīvyantām ajinair bhastrās teṣāṃ viparivartitaiḥ ||
tathā ca paridhīyantāṃ muktvā vighnakṛtaṃ ghṛṇām
yathā tāsām asṛkklinnaṃ yad antas tad bahir bhavet ||
pakṣavanta ivāhāryā darīdāritacañcavaḥ
hemabhūmer imāṃ bhūmim āgacchanti vihaṃgamāḥ ||
māṃsapiṇḍadhiyā te 'smān nabhasādāya cañcubhiḥ
suvarṇabhūmaye yānti tat tat saṃpādyatām iti ||
athāham abravaṃ brūte janatā yat tathaiva tat
tyajyatāṃ tat suvarṇaṃ yac chinatti śravaṇe iti ||
yenāhaṃ durgamān mārgād dharmeṇaiva tu durgateḥ
tāritaś chāganāgena hanyāṃ taṃ nirghṛṇaḥ katham ||
tasmād alaṃ suvarṇena prāṇair evātha vā kṛtam
yena tenaiva dattebhyas tebhyo hanyāṃ suhṛttamam ||
athācero 'vadat pānthān ajaḥ svaḥ svaḥ pramāpyatām
ayaṃ tu sānudāsīyaḥ sudūre mucyatām iti ||
teṣām ekatamaḥ pānthas tam ajaṃ kvāpi nītavān
daṇḍālambitakṛttiś ca pratāgatyedam uktavān ||
chāgena sānudāsasya mayānyaḥ parivartitaḥ
tadīyaṃ cedam ānītam ajinaṃ dṛśyatām iti ||
mayā tu pratyabhijñāya tasyaivājasya carma tat
uktaṃ nāsau tvayā muktaḥ prāṇair muktaḥ priyair iti ||
athāptavacanād bhīmaṃ samudrataraṇād api
yuktihīnaṃ tad asmābhir nabhogamanam iṅgitam ||
tato durbhaganihrādaiḥ pāṇḍucchavibhir aṇḍajaiḥ
śāradair iva jīmūtaiḥ sāśam ākāśam āvṛtam ||
tatpakṣatimarutpiṣṭa guruskandhanago nagaḥ
śakraśastraśikhākṛtta pattracakra ivābhavat ||
atha kaṇṭhagataprāṇān asmān ādāya khaṃ khagāḥ
ākrāman sapta saptāpi garutmanta ivoragān ||
pariśiṣṭo 'paras teṣāṃ sa ca madgrāhiṇo balāt
niraṃśatvān nirāṃśaso mām evācchetum aihata ||
atha raudram abhūd yuddhaṃ gṛdhrayoḥ svārthagṛddhayoḥ
yathāmbaracaratrāsi daśakaṇṭhajaṭāyuṣoḥ ||
paryāyeṇāham ākṛṣṭaś cañcoś cañcau patatriṇoḥ
kaccic ca skhalitas tasyāḥ khastaḥ śaṃkaram asmaram ||
vajrakoṭikaṭhorābhiś cañcūcaraṇakoṭibhiḥ
kuṭṭitaṃ tat tayoś carma jātaṃ tita:ujarjaram ||
tato niṣkuṣitaś cāhaṃ kuṭṭitāc carmakañcukāt
patitaḥ sarasi kvāpi śobhāvismitamānase ||
tatra śoṇitaśoṇāni ghṛṣṭvā gātrāṇi paṅkajaiḥ
snātas tarpitadevaś ca paścād amṛtam āharam ||
tattaṭe kṣaṇam āsitvā niṣadya ca gataśramaḥ
apūrvabahuvṛttāntaṃ dṛṣṭavān asmi tad vanam ||
yatra vismṛtavān asmi duḥkhaṃ bhāruṇḍayuddhajam
asipattravanāpetaḥ saṃcarann iva nandane ||
śīrṇadurvaṇaparṇo vā vidyuddāhahato 'pi vā
apuṣpaḥ phalahīno vā yatraiko 'pi na pādapaḥ ||
kadambamālatīkunda mādhavīmallikādayaḥ
bhṛṅgānīkaiḥ sadā yatra kṛṣṇakalmāṣapallavāḥ ||
caturaṅgulatuṅgaiś ca nīlakaṇṭhagalāsitaiḥ
śaśorṇasukumāraiś ca tṛṇair bhūṣitabhūtalam ||
yatra kesariśārdūla śikhaṇḍibhujagādayaḥ
vratayanti dayāvantaḥ parṇapuṣpajalānilān ||
anivṛttadidṛkṣaś ca kānanaṃ parito bhraman
kasyāpi caraṇaiḥ kṣuṇṇām adrākṣaṃ padavīm iva ||
tayā saṃcaramāṇaś ca mantharaṃ dūram antaram
vāmanobhayarodhaskām agambhīrāmbhasaṃ nadīm ||
tāṃ ca kāñcanagāhādi ratnakāñcanavālukām
uttīryācarya ca snānam ārciṣaṃ devatāgurūn ||
sarittaṭopakaṇṭhe ca kadalīkānanāvṛtam
tapaḥkānanam adrākṣaṃ baddhaparyaṅkavānaram ||
tatrāciradyutipiśaṅgajaṭaṃ munīndram aikṣe nikharvakuśaviṣṭarapṛṣṭhabhājam
ājyāhutistimitanīrasadāruyoni kuṇḍodarāhitam ivāhavanīyam agnim ||
taṃ vanditum upāsarpam utsarpatsaumyacandrikam
sāntasaṃtāpakasparśam uṣṇāṃśum iva haimanam ||
athāsau saṃmadāsrārdra kapolo mām abhāṣata
kuśalaṃ sānudāsāya śreṣṭhine bhavatām iti ||
mama tv āsīt tato nāma divyaṃ cakṣus tapasvinām
sarvaṃ paśyati yenārthaṃ māṃsacakṣur agocaram ||
yan me yādṛcchikaṃ nāma yac ca vyāpārahetukam
tat kīrtitam anenādya na kadācid api śrutam ||
iti vicintitavantaṃ mām āsthitādiṣṭaviṣṭaram
vrīḍāmantharam āha sma smitveti munipuṃgavaḥ ||
tvayā yac cintitaṃ tāta tataḥ prati tathaiva tat
nāmamātrakathā nāti citraṃ hi tapasaḥ phalam ||
dhruvakādyair yathā madyam upāyaiḥ pāyito bhavān
yathā vadhukayodyāne saṃgato gaṅgadattayā ||
yāvad bhāruṇḍasaṃgrāmād yamadraṃṣṭrāntarād iva
vimuktas tvam iha prāptaḥ sarvaṃ tad viditaṃ mama ||
anubhūtā tvayā tāta yānapātravipattayaḥ
laṅghitāś ca sudurlaṅghyāḥ śailakāntāranimnagāḥ ||
yad arthaṃ cāyam āyāsaḥ prāptaḥ kṛcchratamas tvayā
mitravaty eva tat sarvaṃ mātā te kathayiṣyati ||
sakalaś cāyam ārambhaḥ suvarṇaprāptaye tava
tac ca saṃprāptadeśīyam ato mā viṣadad bhavān ||
tvādṛśaḥ sthirasattvasya mādṛśādeśakāriṇaḥ
suprāpaṃ prājñasotsāhaiḥ suvarṇaṃ kva gamiṣyati ||
parṇaśālāśayenātaḥ pādapāvayavāśinā
ahaḥkatipayāny asminn āśrame sthīyatām iti ||
athābhilaṣitāsvādaṃ mṛjaujaḥpuṣṭivardhanam
vāneyam āharann annaṃ kṛṣṭapacyam ahaṃ dviṣan ||
parṇaśālāntarāstīrṇe śayānaḥ parṇasaṃstare
tuṅgaparyaṅkam adveṣaṃ gaṅgadattāniveśanam ||
iti vismṛtaduḥkho 'pi sukhāsvādair amānuṣaiḥ
daridravāṭakasthāyāḥ satataṃ mātur adhyagām ||
ākāśapathayānāntāḥ praśaṃsāmi sma cāpadaḥ
suvarṇaprāptaye prāptā yā vipat saṃpad eva sā ||
ekadā taṃ mahātmānam abhitaḥ prāptam ambarāt
mūrtaṃ puṇyam ivādrākṣaṃ vimānaṃ merubhāsvaram ||
kanyās tasmān nirakrāman dyutidyotitakānanāḥ
sendracāpād ivāmbhodāt krāntāt saudāmanīlatā ||
tatas tāḥ saṃparikramya praṇamya ca yatiprabhum
vihāyastalam ākrāmann indor iva marīcayaḥ ||
ekā tu na gatā tāsām aṅkam āropya tāṃ muniḥ
pramodagadgadālāpaḥ pramṛṣṭākṣīm abhāṣata ||
putri gandharvadatte 'yaṃ sānudāsaḥ pitā tvayā
asmān api tiraskṛtya śraddhayārādhyatām iti ||
taṃ cāham atisatkāram amanye 'tiviḍambanām
vandyamāno mahāgauryā krīḍayā pramatho yathā ||
sā kadācin mayā pṛṣṭā ko 'yaṃ kā vā tvam ity atha
śrūyatām iti bhāṣitvā tayor vṛttam avartayat ||
bharadvājasagotro 'yam upadhānaṃ tapasvinām
vidyādharabharadvājo yad vidyāsādhanodyataḥ ||
mahatas tapasaś cāsya vyathamānaḥ puraṃdaraḥ
āsanenācalābhena calatā calitaḥ kila ||
śacyāliṅganakāle 'pi dhyātvā kaṃcit tapasvinam
viṣādākulacetasko duḥkhaṃ jīvati vāsavaḥ ||
nāradāt tu bharadvājam upalabhya tapasvinam
hariṇā suprabhādiṣṭā gandharvādhipateḥ sutā ||
rūpayauvanasaubhāgyair garvitām urvaśīm api
atiśeṣe tvam ity eṣā pratītiḥ piṣṭapatraye ||
bharadvājam ato gatvā tvam ārādhaya sundari
tathā te rūpasaubhāgye saphalībhavatām iti ||
suprabhātha muner asya vacaḥprekṣitaceṣṭitaiḥ
śṛṅgārair aicchad ākraṣṭuṃ satattvālamabanaṃ manaḥ ||
yadā nāśakad ākraṣṭum abdair bahutithair api
tadā karmakarīkarma nirvedād akarod asau ||
puṣpoccayajalāhāra kuṭīsaṃmārjanādibhiḥ
toṣito 'yam avocat tāṃ varaḥ kas te bhavatv iti ||
tayoktaṃ spṛhayanti sma yasmai tridaśayoṣitaḥ
tan me bhagavatā dhairyāt saubhāgyaṃ durbhagīkṛtam ||
niṣprayojanacārutva bhūṣaṇasragvilepanam
saubhāgyamātrakaṃ straiṇaṃ kāmakāmeṣu bhartṛṣu ||
tena vijñāpayāmy etat prītaś ced dayase varam
jagato 'pi varas tasmād bhavān evāstu no varaḥ ||
taruṇīnāṃ hi kanyānāṃ cetojakṣuṇṇacetasām
cetaścakṣupriyāt puṃsaḥ kīdṛśo 'nyo varād varaḥ ||
tasmād apriyarāgo 'pi bhagavān anukampayā
vaśitvād rāgam ālambya saubhāgyaṃ me dadātv iti ||
anurodhāc ca tenāsyām ekaiva janitā sutā
ciram ārādhito bhaktyā virakto 'pi hi rajyate ||
sā tu suprabhayā nītvā pitryaṃ viśvāvasoḥ puram
vardhitā ca vinītā ca vidyāsu ca kalāsu ca ||
atha gandharvarājas tām ānīya duhituḥ sutām
abhāṣata bharadvājaṃ nāmāsyāḥ kriyatām iti ||
astu gadharvadatteyaṃ mahyaṃ dattā yatas tvayā
iti tasyāḥ kṛtaṃ nāma bharadvājena sārthakam ||
suprabhāyāṃ tu yā kanyā bharadvājād ajāyata
nāmnā gandharvadatteti vitta mām eva tām iti ||
ekadā kṛṣṇaśarvaryāṃ paśyāmi sma śiloccayam
jātarūpaśilājāla jyotir ujjvalitadrumam ||
mama tv āsīd ayaṃ śailo hiraṇmayaśilaḥ sphuṭam
kalyāṇaṃ kāñcanaṃ cāsminn asmatkalyāṇakāraṇam ||
nirdhāryeti suvarṇāśā pāśayantritacetasā
viśālā parṇaśālāsau śilābhiḥ pūritā mayā ||
tās tu prātaḥ śilā dṛṣṭvā pṛṣṭo gandharvadattayā
kim etad iti tasyai ca yathāvṛttaṃ nyavedayam ||
tayā tu kathitaṃ pitre mām āhūya sa cāvadat
āyuṣman na hiraṇmayyaḥ śilā eva hi tāḥ śilāḥ ||
oṣadhīnām idaṃ jyotir dhvānte hāṭakasaprabham
bhāsvadbhāsābhibhāvinyā muktaṃ rātrau vijṛmbhate ||
dṛṣṭavān asi sauvarṇās tatsaṃparkād imāḥ śilāḥ
paśyante ca diśaḥ pītās tṛṣṇātimiramīlitāḥ ||
aham eva suvarṇaṃ ca campāṃ pratigamaṃ ca te
acirāt saṃvidhāsyāmi tat tyajākulatām iti ||
yāś ca tās tuṣṭatuṣṭena muhūrtenāhṛtāḥ śilāḥ
tā mayā duḥkhaduḥkhena sarvāhṇena nirākṛtāḥ ||
ekadā kacchapīṃ vīṇāṃ mahyaṃ dattvāvadat muniḥ
yad bravīmi tad ākarṇya tvam anuṣṭhātum arhasi ||
gandharvadattayā yas te madvṛttānto niveditaḥ
sa tathaiva yatas tasmād asmākam iyam ātmajā ||
vidyādharapateś ceyaṃ bhāvino bhāginī priyā
na hi sāgarajanmā śrīḥ śrīpater anyam arhati ||
tena campām iyaṃ nītvā deyā te cakravartine
cihnair yaiś ca sa vijñeyaḥ kriyantāṃ tāni cetasi ||
ṣaṣṭhe ṣaṣṭhe bhavān māse gandharvān saṃnipātayet
puras teṣām iyaṃ gāyād geyaṃ nārāyaṇastutim ||
yas tu saṃvādayet kaścid gandharvas teṣu vīṇayā
vādayet tac ca yas tasmai dadyāḥ svatanayām iti ||
sarvathā bhavatāṃ yad yad vṛttaṃ gandharvasaṃsadi
vīṇāvādanaparyantaṃ tat tat tena niveditam ||
athāvāṃ munir āha sma khinnau sthaḥ putrakau ciram
khedocchedāya tac campāṃ pratiṣṭhethāṃ yuvām iti ||
tatas taṃ praṇipatyāhaṃ calitaḥ pracalo mudā
yāmatrayaṃ triyāmāyā yāpayitvā prasuptavān ||
athāmānuṣam aśrauṣaṃ dāravīmātravīṇayoḥ
saveṇunisvanaṃ svānaṃ manaḥśravaṇavallabham ||
satāmraśikharāsāni tāraṃ maṅgalavādinām
nidrātyājanadakṣāṇi bandināṃ vanditāni ca ||
ātmānam atha nirnidro jātarūpāṅgapañjaram
paryaṅkam adhitiṣṭhantam adrākṣaṃ ratnapiñjaram ||
citracīnāṃśukāstīrṇam ambaraṃ svacchakuṭṭime
mṛṣṭahāṭakadaṇḍālī taṭite paṭamaṇḍape ||
nīlaratnaśilotsaṅge vitānāvṛtabhāskare
vīṇāparicayavyagrām āsīnāṃ suprabhāsutām ||
vicitrojjvalavarṇaṃ ca suveṣākārabhartṛkam
goṇībhir hemapūrṇābhiḥ pūrṇaṃ paṭakuṭīkulam ||
krīṇato maṇihemādi vikrīṇānāṃś ca vāṇijān
samāhitaiś ca sīmāntān saṃkaṭān auṣṭrakaukṣakaiḥ ||
sarvathā duṣkaraṃ mandair alaṃ kṛtvātivistaram
svapne 'pi na narair dṛṣṭā samṛddhiḥ kaiścid apy asau ||
bhāradvājīm athāpṛcchaṃ mātaḥ kim idam adbhutam
gandharvanagaraṃ māyā svapno vāyaṃ bhaved iti ||
bharadvājārjitasyedaṃ tapaḥkalpataroḥ phalam
aprameyaprabhāvaṃ hi sadbhiḥ sucaritaṃ tapaḥ ||
tasmād idam anantatvād dhanam icchāvyayakṣamam
bhūmer anyatra sarvatra satpātrādau nidhīyatām ||
āyacintāṃ parityajya vyayacintāparo bhava
āyasthānaṃ hi te 'sty eva munikāñcanaparvataḥ ||
kadā paśyāmi jananīm iti cākulatāṃ tyaja
sārthasthānād itaś campā nanu krośeṣu pañcasu ||
sa ca me svapnam āyādi viṣayaḥ saṃśayas tayā
niścayātmikayā sadyaḥ prajñayeva nivartitaḥ ||
atha dhruvakam adrākṣaṃ vailakṣyān namitānanam
dhūrtaṃ tādṛgvidhair eva suhṛdbhiḥ parivāritam ||
tam utthāyātha paryaṅkāt parirabhya ca sādaram
adhyasthāpayam ātmīyāṃ śayyāṃ gatavilakṣatam ||
saṃbhāṣaṇapariṣvaṅga śātakumbhāsanādibhiḥ
suhṛdgaṇam anujyeṣṭham udāraiḥ paryatoṣayam ||
ataḥ paramaśeṣaiva naṭannaṭapuraḥsarā
pravṛddhapramadonmādā campā taṃ sārtham āvṛṇot ||
praharṣotkarṣavicchinna niśvāsānilasaṃtatiḥ
amṛtaiva janaḥ kaścic cirāt kaścid udaśvasat ||
susvādenānnapātena ratnavāsaḥsragādibhiḥ
sphītair hemātisargaiś ca pauraśreṇim avardhayam ||
yaiś ca gomayapānīyaṃ kṣiptaṃ mama puraḥsarāḥ
uddhṛtās te viśeṣeṇa dāridryanirayān mayā ||
atha dhruvakam ābhāṣe bhadra raudratarākṛteḥ
daridravāṭakād ambā svam evānīyatāṃ gṛham ||
yāvan mātreṇa vikrītaṃ draviṇena tad ambayā
tataḥ śataguṇenāpi kretur niṣkretum arhasi ||
tādṛśīm īśvarām ambāṃ daridrakuṭikāgatām
draṣṭuṃ śaknoti yas tasya kṣudrakān dhig asūn iti ||
tatas tena vihasyoktaṃ kva devī kva daridratā
kena bhāgīrathī dṛṣṭā vicchinnajalasaṃhatiḥ ||
tad eva bhavanaṃ devyāḥ samṛddhiḥ saiva cācalā
ujjvalā tu tvayedānīṃ kumudvatyā ivendunā ||
iti tat kṣaṇasaṃkṣiptaṃ kṣiptvā sakṣaṇadaṃ dinam
suprātaḥ prāviśaṃ campāṃ dhanādhipa ivālakām ||
rathyābhir viśikhābhiś ca śreṇiśreṇipuraḥsaraḥ
gatvā narendram adrākṣaṃ surendram iva bhāsvaram ||
vandanāya tato dūrād dharaṇīm aham āśliṣam
asāv api mudāhūya mām āśliṣad akaitavam ||
sāravadbhir anantaiś ca mām asau bhūṣaṇāmbaraiḥ
satkṛtyājñāpayat putra jananī dṛśyatām iti ||
tataḥ sumerusāreṇa ratnakāñcanarāśinā
duṣpūraṃ pūrayāmi sma rājñas tṛṣṇārasātalam ||
narendraparivāreṇa pratītenāvṛtas tataḥ
paṭhadbhiś ca tato viprair ātmīyam agamaṃ gṛham ||
mandadhvanimṛdaṅgādau tasminn uddāmatāṇḍave
paurair harṣakṛtotsāhair na kṣuṇṇaḥ katham apy aham ||
ambām athārghajalapātrabhṛtaṃ nirīkṣya dūrād apāsarad asau janatā vihastā
pūrṇād ivāndhatamasāni tuṣārakānter āryāt pṛthag janaśatāni hi saṃbhramanti ||
labdhāntaras tataḥ pādau śirasā mātur aspṛśam
sāpi sārdhapayaḥpātrā patati sma mamopari ||
cirāc ca labdhaniśvāsā mām udasthāpayat tataḥ
anayat pāṇinākṛṣya gṛhābhyantaramaṇḍapam ||
devadvijagurūṃs tatra sadurgatavanīpakān
sphītaiḥ parijanaṃ ca svaṃ vibhavaiḥ samayojayam ||
tato nivartitāhāra paryantakaraṇasthitiḥ
prāviśaṃ mātur ādeśād āvāsaṃ gurucārutam ||
tatrāsīnaś ca paryaṅke mahītalasamāsanām
apaśyaṃ prathamāṃ jāyāṃ karaśākhāvṛtānanām ||
tasyāḥ karuṇayā netre mārjatā saṃtatāśruṇī
gaṅgadattā mayā dṛṣṭā śliṣṭabhittiḥ parāṅmukhī ||
vāṅmātreṇāpi yat satyaṃ na sā saṃmānitā mayā
smaranti hi tiraskārān munayo 'pi garīyasaḥ ||
tac cāvāsagṛhaṃ dṛṣṭvā kusumasthagitakṣiti
sindhurodhaḥ smarāmi sma phullanānālatāgṛham ||
samudradinnayā sārdham anubhūtaṃ ca tatra yat
sthitaprasthitagītādi viśrabdhācaritaṃ mayā ||
mama tv āsīd varaṃ duḥkham anubhūtaṃ mahan mayā
hṛdayād vyāvṛtād yena kvāpi priyatamā gatā ||
duḥkhaśūnyaṃ tu tad dṛṣṭvā randhrān veṣaṇatatparā
adhunā niranukrośā sā praviṣṭānivāritā ||
praviṣṭā hṛdayaṃ sā me yathāvāsagṛhaṃ tathā
praviśed api nāmeyaṃ durghaṭo 'yaṃ manorathaḥ ||
sā hi hi mām āhvayaty eva paritrāyasva mām iti
taraṃgapāṇinākṛṣya hṛtā pāpena sindhunā ||
iti cintāturaṃ sā māṃ harṣatyājitadhīratā
praviśya tvarayāliṅgad aṅgais tuṅgatanūruham ||
atyantānupapannaṃ tu dṛṣṭvā tasyāḥ samāgamam
tām eva dhyātavān asmi sindhubhaṅgāgratāraṇīm ||
vismṛtāparavṛttāntas tadāsaktamanastayā
tām evāśvāsayāmi sma mā sma bhīrur bhaver iti ||
atha bhīteva sāvocat svagṛhe vartate bhavān
vipannavahanaḥ kaṣṭe na tu kṣārāmbhudhāv iti ||
tataḥ kṣārāmbudher bhīmāt pratyāhṛtamanās tayā
gṛhaṃ tat paritaḥ paśyann apaśyaṃ vanitādvayam ||
smaratā ca sadācāraṃ sapatnījanasaṃnidhau
vakṣaḥsthāpi satī nāsau dorbhyām āliṅgitā mayā ||
athāvasthāntare tasmin dārasaṃnidhisaṃkaṭe
asrāvitā mamāgacchad ambātrāsākulekṣaṇā ||
samudradinnayā sārdham ucchrite saṃbhramān mayi
ambā śayanam adhyāste śeṣās tv āsata bhūtale ||
tataḥ kiṃcid ivāmbāyai yat satyaṃ kupito 'bhavam
akālajñā hi mātāpi putreṇa paribhūyate ||
athāmbayā vihasyoktam akālajñeti mā grahīḥ
nanu sarvajñakalpasya bhāryāhaṃ mitravarmaṇaḥ ||
tvadbhāryāsaṃnidhāv asminn āgamiṣyam ahaṃ yadi
vyanaśiṣyan mahat kāryaṃ tac cedam avadhīyatām ||
āyācitaśatair jātaḥ putraḥ putratvam āvayoḥ
vardhitaḥ śikṣitaś cāsi pitrā vidyācatuṣṭayam ||
parivrācchakyanirgrantha granthābhyāsāc ca sarvadā
kuṭumbapālanālāpas tava jāto 'tidurbhagaḥ ||
tataḥ samantrinā rājñā saṃmantrya gurubhiś ca te
suhṛdbhir dhruvakādyais tvam udyāne madhu pāyitaḥ ||
gaṅgadattā ca tair eva yojitā bhavatā saha
tayā tathā kṛtaś cāsi yathā vettha tvam eva tat ||
prakāreṇa ca yena tvaṃ gṛhaṃ nivāsitas tayā
jananyai gaṅgadattāyāḥ kathito bhūbhṛtaiva saḥ ||
daridravāṭake yac ca rātriṃdivam asi sthitaḥ
tad evaikam asau rājñā kalpitaś cāraṇādibhiḥ ||
jānāty eva ca dīrghāyuḥ kva campā kva daridratā
paurṇamāsī kṣapā kena dṛṣṭā dhvāntamalīmasā ||
sarvadaiva hi campāyām asmin balini pālake
balāv iva mahīpāle balirājyaṃ na durlabham ||
yāṃ ca rātriṃ bhavān suptas tasmin durgatavāṭake
mama khaṭvātale tasmiñ chayitaṃ gaṅgadattayā ||
tasyāḥ prabhṛti bhīmāyā yāvad adyatanīṃ niśām
atrāntare niṣaṇṇeyaṃ matkhaṭvātalabhūtale ||
yac ca tad dhanam etasyai tvayā dattaṃ tad etayā
bhāṇḍāgāre tava nyastam aśeṣaṃ kṛtalekhakam ||
tad iyaṃ sānurāgatvād bhavaddarśanakāṅkṣiṇī
smṛtvā mithyātiraskāraṃ na tiraskāram arhati ||
bhavatā paribhūtā ca sapatnījanasaṃnidhau
kātarā pramadābhāvāt prāṇān api parityajet ||
etan manasi kṛtvārtham akāle 'py aham āgatā
sīdad gurutarārthānāṃ kaḥ kālo nāma kāryiṇām ||
eṣa te gaṅgadattāyā vṛttāntaḥ kathito 'dhunā
vadhūḥ samudradinnāpi yathāyātā tathā śṛṇu ||
daridravāṭakādyais tvaṃ pathikaiḥ saha nirgataḥ
prayuktās te nṛpeṇaiva sa ca siddhārthako vaṇik ||
antare yac ca te vṛttaṃ sārthadhvaṃsādi bhīṣaṇam
tāmraliptīpraveśāntaṃ śiṣṭaṃ siddhārthakena tat ||
bhraṣṭena vahanabhraṃśād bhrāmyatā jaladhes taṭe
yathā samudradinnāyāḥ pāṇir ālambitas tvayā ||
punaś ca bhinnapotaś ca pāṇḍyapuryāṃ ca yat tava
vṛttaṃ karpāsadāhāntaṃ tāmraliptyāgamaś ca yaḥ ||
gaṅgadattena tan mahyaṃ saṃtatair lekhahāribhiḥ
khyāpitaṃ yāvad ācero bhavantaṃ kvāpi nītavān ||
ataḥ paraṃ bhavadvārttāṃ vicchinnatvād avindatī
nairāśyakṛtanirvedāt paralokotsukābhavam ||
evaṃprāye ca vṛttānte dauvārikaniveditau
samudradinnayā sārdhaṃ syālau prāviśatāṃ tataḥ ||
prayuktārghyādisatkārau kṣaṇaṃ tau gamitaśramau
vilakṣyāvīkṣamāṇau mām ābhāṣyesam avocatām ||
tava putrāya pitrā nas tanayeyaṃ pratiśrutā
sa ca yauvanamūḍhatvāt svīkṛto gaṅgadattayā ||
tayā ca svīkṛtasvasya gacchato mātulālayam
na śakyate yad ākhyātuṃ pulindaiḥ kila tat kṛtam ||
vaiśasaṃ duḥśravaṃ śrutvā tat sūnor mitravarmaṇaḥ
niṣpratyāśaṃ kuṭumbaṃ naḥ prasthitaṃ yavanān prati ||
atha bohittham āsthāya pūjitadvijadevatāḥ
saṃbhāvyavyasanadhvaṃsaṃ samagāhāma sāgaram ||
tataḥ prajavinaṃ potaṃ taṃ pracaṇḍaḥ prabhañjanaḥ
mṛgendra iva nāgendraṃ prasphurantaṃ prabhinnavān ||
vayaṃ tu karmasāmarthyāt taraṃgaiḥ śaragatvaraiḥ
ārūḍhāḥ paṭṭapṛṣṭhāni prāpitā jaladhes taṭam ||
vadhūs tv ekārṇavāmbhodhau lolakallolasaṃkule
bhrāntamegha ivodbhrāntā vyomni sārasakanyakā ||
muktvā samudradinnāśām arthāśāṃ ca mahāśrubhiḥ
yavanastham agacchāma mātāmahagṛhaṃ tataḥ ||
tatrāsmākaṃ kuṭumbaṃ tad dūrād utsukam āgatam
samṛddhe sarasīvāsīt tṛptaṃ haṃsakadambakam ||
etha yāte kvacit kāle pitā vām ittham ādiśat
āsāte kim udāsīnau bhavantau sthavirāv iva ||
taruṇau sakalau svasthau vārttāvidyāviśāradau
svajanānnena jīvantau kum ucyethe janair yuvām ||
tasmān muktāpravālādi sāraṃ sāgarasaṃbhavam
gṛhītvā yānapātreṇa sindhur uttāryatām iti ||
tatheti ca pratijñāya tathaivāvām akurvahi
śliṣṭapaṭṭām athādrākṣva tarantīṃ rudatīṃ striyam ||
aspṛśantaḥ karair enāṃ parastrīm upanaukayā
āropayata bohittham ity avocāva vāhakān ||
tāṃ cārūḍhām apṛcchāma parastrīti parāṅmukhau
mātaḥ kasyāsi kā veti sā ca nīcair avocata ||
vācā pratyabhijānāmi ciram abhyastayā yuvām
kaccit sāgaradattasya bhavantau tanayāv iti ||
tatas tasyāś cirābhyastaṃ pratyabhijñāya tad vacaḥ
kaccit samudradinnāsi sundarīty avadāva tām ||
ākrandantī tatas tāram āvayor vāmadakṣiṇe
sāparāṅmukhayor jaṅghe bāhubhyāṃ gāḍham āśliṣat ||
abhāṣata ca hā tāta hā mamāmbā priyātmajā
dhikkāraḥ sāgaraṃ pāpaṃ yena tau kvāpi yāpitau ||
hāryaputra kva yāto 'si hatasneha vihāya mām
āpannapriyadārāṇāṃ naiṣa dharmaḥ satām iti ||
athāryaputraśabdena bhayasaṃśayahetunā
niḥsnehīkṛtacetaskāv abhāṣāvahi tām iti ||
alaṃ sundari kranditvā jīvataḥ pitarau tava
āryaputraḥ punar yas te sa nau niścīyatām iti ||
tataḥ śrutapitṛkṣemā sā śokojjhitamānasā
āvāṃ mā bhaiṣṭam ity uktvā svaṃ vṛttaṃ vṛttam abravīt ||
asty ahaṃ vahanād bhraṣṭā bhrāmyantī jaladhes taṭe
yasmai dattāsmi yuṣmābhis tam adrākṣaṃ vipadgatam ||
saṃvāditasvavṛttena gṛhītas tena me karaḥ
jāyante hi supuṇyānām utsavā vyasaneṣv api ||
sa mām alālayad bāla nārīlālanapeśalaḥ
tathā yathā priyatamau nāsmaraṃ pitarāv api ||
athādya potam āruhya samāyataṃ yadṛcchayā
prasthitau svaḥ svadeśāya vipannaḥ sa ca pūrvavat ||
sa ca vāṃ bhāginībhartā sākrandāyāḥ puro mama
saṃpraty eva taraṃgeṇa gamitaḥ kvāpi vairiṇā ||
nabhasvajjavanair bhaṅgair bhaṅgurair āvṛtaḥ sa ca
akasmāj jātaśatrubhyāṃ bhavadbhyāṃ cāham uddhṛtā ||
satvathā tadviyogāgni taptāny aṅgāni sāgare
śīte śītalayiṣyāmi muñcataṃ māṃ yuvām iti ||
upapannair athālāpair janitapratyayau tayā
utpannaparamānandāv āliṅgāma parasparam ||
vipannapotayor āsīd yuvayoḥ saṃgamo yathā
bhaviṣyati tathā bhūyaś citraṃ hi caritaṃ vidheḥ ||
evamādibhir ālāpaiś cetovikṣepahetubhiḥ
parisaṃsthāpayantau tām atarāva mahodadhim ||
tac ca muktāpravālādi gurumūlyaṃ yad āhṛtam
sahasraguṇalābhaṃ tad āvābhyāṃ parivartitam ||
vadhūḥ samudradinnā te gurusāraṃ ca taddhanam
sarvam arpitam āvābhyāṃ tubhyaṃ tat parigṛhyatām ||
vahanadhvaṃsamuktānāṃ sametānāṃ ca bandhubhiḥ
evaṃ samudradinnā ca tvatputrasya nidarśanam ||
pūrvavat sānudaso 'pi muktaḥ potavipattitaḥ
āgamiṣyati tad devi muñca kātaratām iti ||
ity uktvā sadhanaskandhāṃ nikṣipya bhāginīṃ mayi
susatkāraprayuktau tau yathāgatam agacchatām ||
evaṃ samudradinneyam āgatā bhavato gṛham
daivapauruṣayuktasya śrīr iva ślāghyajanmanaḥ ||
tad etān bhavato dārān dharmacāritrarakṣitān
rakṣantyā gurumāninyā carite caritaṃ mayā ||
vrīḍitadraviṇeśasya samṛddhyā divyayānayā
pitrā tulyo bhavatv eṣa śāpo nāśaṃsitas tava ||
tasmād dhanam idaṃ bhuñjan bhuñjānaś ca yathāgamam
devatānāṃ pitṝṇāṃ ca yātv ānṛṇyaṃ bhavān iti ||
||
Original text: Bṛhatkathāślokasaṃgraha · Edition: the text edited by Felix Lacote (Paris, 1908). It was · Data entry Andreas Bigger · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0