Brahma Purana · Chapter 222
śrotum icchāmahe brahman varṇadharmān viśeṣataḥ
caturāśramadharmāṃś ca dvijavarya bravīhi tān //
brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ śūdrāṇāṃ ca yathākramam
śṛṇudhvaṃ saṃyatā bhūtvā varṇadharmān mayoditān //
dānadayātapodeva yajñasvādhyāyatatparaḥ
nityodakī bhaved vipraḥ kuryāc cāgniparigraham //
vṛttyarthaṃ yājayet tv anyān dvijān adhyāpayet tathā
kuryāt pratigrahādānaṃ yajñārthaṃ jñānato dvijāḥ //
sarvalokahitaṃ kuryān nāhitaṃ kasyacid dvijāḥ
maitrī samastasattveṣu brāhmaṇasyottamaṃ dhanam //
gavi ratne ca pārakye samabuddhir bhaved dvijāḥ
ṛtāv abhigamaḥ patnyāṃ śasyate vāsya bho dvijāḥ //
dānāni dadyād icchāto dvijebhyaḥ kṣatriyo 'pi hi
yajec ca vividhair yajñair adhīyīta ca bho dvijāḥ //
śastrājīvo mahīrakṣā pravarā tasya jīvikā
tasyāpi prathame kalpe pṛthivīparipālanam //
dharitrīpālanenaiva kṛtakṛtyā narādhipāḥ
bhavanti nṛpate rakṣā yato yajñādikarmaṇām //
duṣṭānāṃ śāsanād rājā śiṣṭānāṃ paripālanāt
prāpnoty abhimatāṃl lokān varṇasaṃsthāpako nṛpaḥ //
pāśupālyaṃ vaṇijyāṃ ca kṛṣiṃ ca munisattamāḥ
vaiśyāya jīvikāṃ brahmā dadau lokapitāmahaḥ //
tasyāpy adhyayanaṃ yajño dānaṃ dharmaś ca śasyate
nityanaimittikādīnām anuṣṭhānaṃ ca karmaṇām //
dvijātisaṃśrayaṃ karma tadarthaṃ tena poṣaṇam
krayavikrayajair vāpi dhanaiḥ kārubhavais tu vā //
dānaṃ dadyāc ca śūdro 'pi pākayajñair yajeta ca
pitryādikaṃ ca vai sarvaṃ śūdraḥ kurvīta tena vai //
bhṛtyādibharaṇārthāya sarveṣāṃ ca parigrahāḥ
ṛtukālābhigamanaṃ svadāreṣu dvijottamāḥ //
dayā samastabhūteṣu titikṣā nābhimānitā
satyaṃ śaucam anāyāso maṅgalaṃ priyavāditā //
maitrī caivāspṛhā tadvad akārpaṇyaṃ dvijottamāḥ
anasūyā ca sāmānyā varṇānāṃ kathitā guṇāḥ //
āśramāṇāṃ ca sarveṣām ete sāmānyalakṣaṇāḥ
guṇās tathopadharmāś ca viprādīnām ime dvijāḥ //
kṣātraṃ karma dvijasyoktaṃ vaiśyakarma tathāpadi
rājanyasya ca vaiśyoktaṃ śūdrakarmāṇi caitayoḥ //
sasāmarthye sati tyājyam ubhābhyām api ca dvijāḥ
tad evāpadi kartavyaṃ na kuryāt karmasaṃkaram //
ity ete kathitā viprā varṇadharmā mayādya vai
dharmam āśramiṇāṃ samyag bruvato 'pi nibodhata //
bālaḥ kṛtopanayano vedāharaṇatatparaḥ
guror gehe vasan viprā brahmacārī samāhitaḥ //
śaucācāraratas tatra kāryaṃ śuśrūṣaṇaṃ guroḥ
vratāni caratā grāhyo vedaś ca kṛtabuddhinā //
ubhe saṃdhye raviṃ viprās tathaivāgniṃ samāhitaḥ
upatiṣṭhet tathā kuryād guror apy abhivādanam //
sthite tiṣṭhed vrajed yāti nīcair āsīta cāsite
śiṣyo gurau dvijaśreṣṭhāḥ pratikūlaṃ ca saṃtyajet //
tenaivoktaṃ paṭhed vedaṃ nānyacittaḥ purasthitaḥ
anujñātaṃ ca bhikṣānnam aśnīyād guruṇā tataḥ //
avagāhed apaḥ pūrvam ācāryeṇāvagāhitāḥ
samijjalādikaṃ cāsya kalyakalyam upānayet //
gṛhītagrāhyavedaś ca tato 'nujñām avāpya vai
gārhasthyam āvaset prājño niṣpannaguruniṣkṛtiḥ //
vidhināvāptadāras tu dhanaṃ prāpya svakarmaṇā
gṛhasthakāryam akhilaṃ kuryād viprāḥ svaśaktitaḥ //
nirvāpeṇa pitṝn arcya yajñair devāṃs tathātithīn
annair munīṃś ca svādhyāyair apatyena prajāpatim //
balikarmaṇā bhūtāni vāksatyenākhilaṃ jagat
prāpnoti lokān puruṣo nijakarmasamārjitān //
bhikṣābhujaś ca ye kecit parivrāḍ brahmacāriṇaḥ
te 'py atra pratitiṣṭhanti gārhasthyaṃ tena vai param //
vedāharaṇakāryeṇa tīrthasnānāya ca dvijāḥ
aṭanti vasudhāṃ viprāḥ pṛthivīdarśanāya ca //
aniketā hy anāhārā ye tu sāyaṃgṛhās tu te
teṣāṃ gṛhasthaḥ satataṃ pratiṣṭhā yonir ucyate //
teṣāṃ svāgatadānāni vaktavyaṃ madhuraṃ sadā
gṛhāgatānāṃ dadyāc ca śayanāsanabhojanam //
atithir yasya bhagnāśo gṛhāt pratinivartate
sa dattvā duṣkṛtaṃ tasmai puṇyam ādāya gacchati //
avajñānam ahaṃkāro dambhaś cāpi gṛhe sataḥ
parivādopaghātau ca pāruṣyaṃ ca na śasyate //
yaś ca samyak karoty evaṃ gṛhasthaḥ paramaṃ vidhim
sarvabandhavinirmukto lokān āpnoti cottamān //
vayaḥpariṇatau viprāḥ kṛtakṛtyo gṛhāśramī
putreṣu bhāryāṃ nikṣipya vanaṃ gacchet sahaiva vā //
parṇamūlaphalāhāraḥ keśaśmaśrujaṭādharaḥ
bhūmiśāyī bhavet tatra muniḥ sarvātithir dvijāḥ //
carmakāśakuśaiḥ kuryāt paridhānottarīyake
tadvat triṣavaṇaṃ snānaṃ śastam asya dvijottamāḥ //
devatābhyarcanaṃ homaḥ sarvābhyāgatapūjanam
bhikṣā balipradānaṃ tu śastam asya praśasyate //
vanyasnehena gātrāṇām abhyaṅgaś cāpi śasyate
tapasyā tasya viprendrāḥ śītoṣṇādisahiṣṇutā //
yas tv etā niyataś caryā vānaprasthaś caren muniḥ
sa dahaty agnivad doṣāñ jayel lokāṃś ca śāśvatān //
caturthaś cāśramo bhikṣoḥ procyate yo manīṣibhiḥ
tasya svarūpaṃ gadato budhyadhvaṃ mama sattamāḥ //
putradravyakalatreṣu tyajet snehaṃ dvijottamāḥ
caturtham āśramasthānaṃ gacchen nirdhūtamatsaraḥ //
traivarṇikāṃs tyajet sarvān ārambhān dvijasattamāḥ
mitrādiṣu samo maitraḥ samasteṣv eva jantuṣu //
jarāyujāṇḍajādīnāṃ vāṅmanaḥkarmabhiḥ kvacit
yuktaḥ kurvīta na drohaṃ sarvasaṅgāṃś ca varjayet //
ekarātrasthitir grāme pañcarātrasthitiḥ pure
tathā prītir na tiryakṣu dveṣo vā nāsya jāyate //
prāṇayātrānimittaṃ ca vyaṅgāre 'bhuktavajjane
kāle praśastavarṇānāṃ bhikṣārthī paryaṭed gṛhān //
alābhe na viṣādī syāl lābhe naiva ca harṣayet
prāṇayātrikamātraḥ syān mātrāsaṅgād vinirgataḥ //
atipūjitalābhāṃs tu jugupsaṃ caiva sarvataḥ
atipūjitalābhais tu yatir mukto 'pi badhyate //
kāmaḥ krodhas tathā darpo lobhamohādayaś ca ye
tāṃs tu doṣān parityajya parivrāṇ nirmamo bhavet //
abhayaṃ sarvasattvebhyo dattvā yaś carate mahīm
tasya dehād vimuktasya bhayaṃ notpadyate kvacit //
kṛtvāgnihotraṃ svaśarīrasaṃsthaṃ śārīram agniṃ svamukhe juhoti
vipras tu bhikṣopagatair havirbhiś citāgninā sa vrajati sma lokān
mokṣāśramaṃ yaś carate yathoktaṃ śuciś ca saṃkalpitabuddhiyuktaḥ
anindhanaṃ jyotir iva praśāntaṃ sa brahmalokaṃ vrajati dvijātiḥ
Original text: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0