Brahma Purana · Chapter 210
evaṃ daityavadhaṃ kṛṣṇo baladevasahāyavān
cakre duṣṭakṣitīśānāṃ tathaiva jagataḥ kṛte //
kṣiteś ca bhāraṃ bhagavān phālgunena samaṃ vibhuḥ
avatārayām āsa hariḥ samastākṣauhiṇīvadhāt //
kṛtvā bhārāvataraṇaṃ bhuvo hatvākhilān nṛpān
śāpavyājena viprāṇām upasaṃhṛtavān kulam //
utsṛjya dvārakāṃ kṛṣṇas tyaktvā mānuṣyam ātmabhūḥ
svāṃśo viṣṇumayaṃ sthānaṃ praviveśa punar nijam //
sa vipraśāpavyājena saṃjahre svakulaṃ katham
kathaṃ ca mānuṣaṃ deham utsasarja janārdanaḥ //
viśvāmitras tathā kaṇvo nāradaś ca mahāmuniḥ
piṇḍārake mahātīrthe dṛṣṭā yadukumārakaiḥ //
tatas te yauvanonmattā bhāvikāryapracoditāḥ
sāmbaṃ jāmbavatīputraṃ bhūṣayitvā striyaṃ yathā
prasṛtās tān munīn ūcuḥ praṇipātapuraḥsaram //
iyaṃ strī putrakāmā tu prabho kiṃ janayiṣyati //
divyajñānopapannās te vipralabdhā kumārakaiḥ
śāpaṃ dadus tadā viprās teṣāṃ nāśāya suvratāḥ //
munayaḥ kupitāḥ procur muśalaṃ janayiṣyati
yenākhilakulotsādo yādavānāṃ bhaviṣyati //
ity uktās taiḥ kumārās ta ācacakṣur yathātatham
ugrasenāya muśalaṃ jajñe sāmbasya codarāt //
tad ugraseno muśalam ayaścūrṇam akārayat
jajñe tac cairakā cūrṇaṃ prakṣiptaṃ vai mahodadhau //
musalasyātha lauhasya cūrṇitasyāndhakair dvijāḥ
khaṇḍaṃ cūrṇayituṃ śekur naiva te tomarākṛti //
tad apy ambunidhau kṣiptaṃ matsyo jagrāha jālibhiḥ
ghātitasyodarāt tasya lubdho jagrāha taj jarā //
vijñātaparamārtho 'pi bhagavān madhusūdanaḥ
naicchat tad anyathā kartuṃ vidhinā yat samāhṛtam //
devaiś ca prahito dūtaḥ praṇipatyāha keśavam
rahasy evam ahaṃ dūtaḥ prahito bhagavan suraiḥ //
vasvaśvimarudāditya rudrasādhyādibhiḥ saha
vijñāpayati vaḥ śakras tad idaṃ śrūyatāṃ prabho //
bhārāvataraṇārthāya varṣāṇām adhikaṃ śatam
bhagavān avatīrṇo 'tra tridaśaiḥ saṃprasāditaḥ //
durvṛttā nihatā daityā bhuvo bhāro 'vatāritaḥ
tvayā sanāthās tridaśā vrajantu tridiveśatām //
tad atītaṃ jagannātha varṣāṇām adhikaṃ śatam
idānīṃ gamyatāṃ svargo bhavatā yadi rocate //
devair vijñāpito devo 'py athātraiva ratis tava
tat sthīyatāṃ yathākālam ākhyeyam anujīvibhiḥ //
yat tvam ātthākhilaṃ dūta vedmi caitad ahaṃ punaḥ
prārabdha eva hi mayā yādavānām api kṣayaḥ //
bhuvo nāmātibhāro 'yaṃ yādavair anibarhitaiḥ
avatāraṃ karomy asya saptarātreṇa satvaraḥ //
yathāgṛhītaṃ cāmbhodhau hṛtvāhaṃ dvārakāṃ punaḥ
yādavān upasaṃhṛtya yāsyāmi tridaśālayam //
manuṣyadeham utsṛjya saṃkarṣaṇasahāyavān
prāpta evāsmi mantavyo devendreṇa tathā suraiḥ //
jarāsaṃdhādayo ye 'nye nihatā bhārahetavaḥ
kṣites tebhyaḥ sa bhāro hi yadūnāṃ samadhīyata //
tad etat sumahābhāram avatārya kṣiter aham
yāsyāmy amaralokasya pālanāya bravīhi tān //
ity ukto vāsudevena devadūtaḥ praṇamya tam
dvijāḥ sa divyayā gatyā devarājāntikaṃ yayau //
bhagavān apy athotpātān divyān bhaumāntarikṣagān
dadarśa dvārakāpuryāṃ vināśāya divāniśam //
tān dṛṣṭvā yādavān āha paśyadhvam atidāruṇān
mahotpātāñ śamāyaiṣāṃ prabhāsaṃ yāma mā ciram //
mahābhāgavataḥ prāha praṇipatyoddhavo harim //
bhagavan yan mayā kāryaṃ tad ājñāpaya sāṃpratam
manye kulam idaṃ sarvaṃ bhagavān saṃhariṣyati
nāśāyāsya nimittāni kulasyācyuta lakṣaye //
gaccha tvaṃ divyayā gatyā matprasādasamutthayā
badarīm āśramaṃ puṇyaṃ gandhamādanaparvate //
naranārāyaṇasthāne pavitritamahītale
manmanā matprasādena tatra siddhim avāpsyasi //
ahaṃ svargaṃ gamiṣyāmi upasaṃhṛtya vai kulam
dvārakāṃ ca mayā tyaktāṃ samudraḥ plāvayiṣyati //
ity uktaḥ praṇipatyainaṃ jagāma sa tadoddhavaḥ
naranārāyaṇasthānaṃ keśavenānumoditaḥ //
tatas te yādavāḥ sarve rathān āruhya śīghragān
prabhāsaṃ prayayuḥ sārdhaṃ kṛṣṇarāmādibhir dvijāḥ //
prāpya prabhāsaṃ prayatā prītās te kukkurāndhakāḥ
cakrus tatra surāpānaṃ vāsudevānumoditāḥ //
pibatāṃ tatra vai teṣāṃ saṃgharṣeṇa parasparam
yādavānāṃ tato jajñe kalahāgniḥ kṣayāvahaḥ //
jaghnuḥ parasparaṃ te tu śastrair daivabalāt kṛtāḥ
kṣīṇaśastrās tu jagṛhuḥ pratyāsannām athairakām //
erakā tu gṛhītā tair vajrabhūteva lakṣyate
tayā parasparaṃ jaghnuḥ saṃprahāraiḥ sudāruṇaiḥ //
pradyumnasāmbapramukhāḥ kṛtavarmātha sātyakiḥ
aniruddhādayaś cānye pṛthur vipṛthur eva ca //
cāruvarmā sucāruś ca tathākrūrādayo dvijāḥ
erakārūpibhir vajrais te nijaghnuḥ parasparam //
nivārayām āsa harir yādavās te ca keśavam
sahāyaṃ menire prāptaṃ te nijaghnuḥ parasparam //
kṛṣṇo 'pi kupitas teṣām erakāmuṣṭim ādade
vadhāya teṣāṃ muśalaṃ muṣṭiloham abhūt tadā //
jaghāna tena niḥśeṣān ātatāyī sa yādavān
jaghnuś ca sahasābhyetya tathānye tu parasparam //
tataś cārṇavamadhyena jaitro 'sau cakriṇo rathaḥ
paśyato dārukasyāśu hṛto 'śvair dvijasattamāḥ //
cakraṃ gadā tathā śārṅgaṃ tūṇau śaṅkho 'sir eva ca
pradakṣiṇaṃ tataḥ kṛtvā jagmur ādityavartmanā //
kṣaṇamātreṇa vai tatra yādavānām abhūt kṣayaḥ
ṛte kṛṣṇaṃ mahābāhuṃ dārukaṃ ca dvijottamāḥ //
caṅkramyamāṇau tau rāmaṃ vṛkṣamūlakṛtāsanam
dadṛśāte mukhāc cāsya niṣkrāmantaṃ mahoragam //
niṣkramya sa mukhāt tasya mahābhogo bhujaṃgamaḥ
prayātaś cārṇavaṃ siddhaiḥ pūjyamānas tathoragaiḥ //
tam arghyam ādāya tadā jaladhiḥ saṃmukhaṃ yayau
praviveśa ca tattoyaṃ pūjitaḥ pannagottamaiḥ
dṛṣṭvā balasya niryāṇaṃ dārukaṃ prāha keśavaḥ //
idaṃ sarvaṃ tvam ācakṣva vasudevograsenayoḥ
niryāṇaṃ baladevasya yādavānāṃ tathā kṣayam //
yoge sthitvāham apy etat parityajya kalevaram
vācyaś ca dvārakāvāsī janaḥ sarvas tathāhukaḥ //
yathemāṃ nagarīṃ sarvāṃ samudraḥ plāvayiṣyati
tasmād rathaiḥ susajjais tu pratīkṣyo hy arjunāgamaḥ //
na stheyaṃ dvārakāmadhye niṣkrānte tatra pāṇḍave
tenaiva saha gantavyaṃ yatra yāti sa kauravaḥ //
gatvā ca brūhi kaunteyam arjunaṃ vacanaṃ mama
pālanīyas tvayā śaktyā jano 'yaṃ matparigrahaḥ //
ity arjunena sahito dvāravatyāṃ bhavāñ janam
gṛhītvā yātu vajraś ca yadurājo bhaviṣyati //
Original text: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0