Brahma Purana · Chapter 133

śuklatīrtham iti khyātaṃ sarvasiddhikaraṃ nṛṇām
yasya smaraṇamātreṇa sarvakāmān avāpnuyāt //

bharadvāja iti khyāto muniḥ paramadhārmikaḥ
tasya paiṭhīnasī nāma bhāryā sukalabhūṣaṇā //

gautamītīram adhyāste pativrataparāyaṇā
agnīṣomīyam aindrāgnaṃ puroḍāśam akalpayat //

puroḍāśe śrapyamāṇe dhūmāt kaścid ajāyata
puroḍāśaṃ bhakṣayitvā lokatritayabhīṣaṇaḥ //

yajñaṃ me hy atra ko haṃsi kopāt tvam iti taṃ muniḥ
provāca satvaraṃ kruddho bharadvājo dvijottamaḥ
tad ṛṣer vacanaṃ śrutvā rākṣasaḥ pratyuvāca tam //

havyaghna iti vikhyātaṃ bharadvāja nibodha mām
saṃdhyāsuto 'haṃ jyeṣṭhaś ca sutaḥ prācīnabarhiṣaḥ //

brahmaṇā me varo datto yajñān khāda yathāsukham
mamānujaḥ kaliś cāpi balavān atibhīṣaṇaḥ //

ahaṃ kṛṣṇaḥ pitā kṛṣṇo mātā kṛṣṇā tathānujaḥ
ahaṃ makhaṃ haniṣyāmi yūpaṃ chedmi kṛtāntakaḥ //

rakṣyatāṃ me tvayā yajñaḥ priyo dharmaḥ sanātanaḥ
jāne tvāṃ yajñahantāraṃ saddvijaṃ rakṣa me kratum //

bharadvāja nibodhedaṃ vākyaṃ mama samāsataḥ
brahmaṇāhaṃ purā śapto devadānavasaṃnidhau //

tataḥ prasādito devo mayā lokapitāmahaḥ
amṛtaiḥ prokṣayiṣyanti yadā tvāṃ munisattamāḥ //

tadā viśāpo bhavitā havyaghna tvaṃ na cānyathā
evaṃ kariṣyasi yadā tataḥ sarvaṃ bhaviṣyati //

bharadvājaḥ punaḥ prāha sakhā me 'si mahāmate
makhasaṃrakṣaṇaṃ yena syān me vada karomi tat //

saṃbhūya devā daiteyā mamanthuḥ kṣīrasāgaram
alabhantāmṛtaṃ kaṣṭāt tad asmatsulabhaṃ katham //

prītyā yadi prasanno 'si sulabhaṃ yad vadasva tat
tad ṛṣer vacanaṃ śrutvā rakṣaḥ prāha tadā mudā //

amṛtaṃ gautamīvāri amṛtaṃ svarṇam ucyate
amṛtaṃ gobhavaṃ cājyam amṛtaṃ soma eva ca //

etair mām abhiṣiñcasva athavaitais tathā tribhiḥ
gaṅgāyā vāriṇājyena hiraṇyena tathaiva ca
sarvebhyo 'py adhikaṃ divyam amṛtaṃ gautamījalam //

etad ākarṇya sa ṛṣiḥ paraṃ saṃtoṣam āgataḥ
pāṇāv ādāya gaṅgāyāḥ salilāmṛtam ādarāt //

tenākarod ṛṣī rakṣo hy abhiṣiktaṃ tadā makhe
punaś ca yūpe ca paśāv ṛtvikṣu makhamaṇḍale //

sarvam evābhavac chuklam abhiṣekān mahātmanaḥ
tad rakṣo 'pi tadā śuklo bhūtvotpanno mahābalaḥ //

yaḥ purā kṛṣṇarūpo 'bhūt sa tu śuklo 'bhavat kṣaṇāt
yajñaṃ sarvaṃ samāpyātha bharadvājaḥ pratāpavān //

ṛtvijo 'pi visṛjyātha yūpaṃ gaṅgodake 'kṣipat
gaṅgāmadhye tad dhi yūpam adyāpy āste mahāmate //

abhiṣiktaṃ cāmṛtena abhijñānaṃ tu tan mahat
tatra tīrthe punā rakṣo bharadvājam uvāca ha //

ahaṃ yāmi bharadvāja kṛtaḥ śuklas tvayā punaḥ
tasmāt tavātra tīrthe ye snānadānādipūjanam //

kuryus teṣām abhīṣṭāni bhaveyur yat phalaṃ makhe
smaraṇād api pāpāni nāśaṃ yāntu sadā mune //

tataḥ prabhṛti tat tīrthaṃ śuklatīrtham iti smṛtam
gautamyāṃ daṇḍakāraṇye svargadvāram apāvṛtam //

ubhayos tīrayoḥ sapta sahasrāṇy aparāṇi ca
tīrthānāṃ muniśārdūla sarvasiddhipradāyinām //