બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 133
શુક્લતીર્થમ્ ઇતિ ખ્યાતં સર્વસિદ્ધિકરં નૃણામ્
યસ્ય સ્મરણમાત્રેણ સર્વકામાન્ અવાપ્નુયાત્ ॥
ભરદ્વાજ ઇતિ ખ્યાતો મુનિઃ પરમધાર્મિકઃ
તસ્ય પૈઠીનસી નામ ભાર્યા સુકલભૂષણા ॥
ગૌતમીતીરમ્ અધ્યાસ્તે પતિવ્રતપરાયણા
અગ્નીષોમીયમ્ ઐન્દ્રાગ્નં પુરોડાશમ્ અકલ્પયત્ ॥
પુરોડાશે શ્રપ્યમાણે ધૂમાત્ કશ્ચિદ્ અજાયત
પુરોડાશં ભક્ષયિત્વા લોકત્રિતયભીષણઃ ॥
યજ્ઞં મે હ્ય્ અત્ર કો હંસિ કોપાત્ ત્વમ્ ઇતિ તં મુનિઃ
પ્રોવાચ સત્વરં ક્રુદ્ધો ભરદ્વાજો દ્વિજોત્તમઃ
તદ્ ઋષેર્ વચનં શ્રુત્વા રાક્ષસઃ પ્રત્યુવાચ તમ્ ॥
હવ્યઘ્ન ઇતિ વિખ્યાતં ભરદ્વાજ નિબોધ મામ્
સંધ્યાસુતો ઽહં જ્યેષ્ઠશ્ ચ સુતઃ પ્રાચીનબર્હિષઃ ॥
બ્રહ્મણા મે વરો દત્તો યજ્ઞાન્ ખાદ યથાસુખમ્
મમાનુજઃ કલિશ્ ચાપિ બલવાન્ અતિભીષણઃ ॥
અહં કૃષ્ણઃ પિતા કૃષ્ણો માતા કૃષ્ણા તથાનુજઃ
અહં મખં હનિષ્યામિ યૂપં છેદ્મિ કૃતાન્તકઃ ॥
રક્ષ્યતાં મે ત્વયા યજ્ઞઃ પ્રિયો ધર્મઃ સનાતનઃ
જાને ત્વાં યજ્ઞહન્તારં સદ્દ્વિજં રક્ષ મે ક્રતુમ્ ॥
ભરદ્વાજ નિબોધેદં વાક્યં મમ સમાસતઃ
બ્રહ્મણાહં પુરા શપ્તો દેવદાનવસંનિધૌ ॥
તતઃ પ્રસાદિતો દેવો મયા લોકપિતામહઃ
અમૃતૈઃ પ્રોક્ષયિષ્યન્તિ યદા ત્વાં મુનિસત્તમાઃ ॥
તદા વિશાપો ભવિતા હવ્યઘ્ન ત્વં ન ચાન્યથા
એવં કરિષ્યસિ યદા તતઃ સર્વં ભવિષ્યતિ ॥
ભરદ્વાજઃ પુનઃ પ્રાહ સખા મે ઽસિ મહામતે
મખસંરક્ષણં યેન સ્યાન્ મે વદ કરોમિ તત્ ॥
સંભૂય દેવા દૈતેયા મમન્થુઃ ક્ષીરસાગરમ્
અલભન્તામૃતં કષ્ટાત્ તદ્ અસ્મત્સુલભં કથમ્ ॥
પ્રીત્યા યદિ પ્રસન્નો ઽસિ સુલભં યદ્ વદસ્વ તત્
તદ્ ઋષેર્ વચનં શ્રુત્વા રક્ષઃ પ્રાહ તદા મુદા ॥
અમૃતં ગૌતમીવારિ અમૃતં સ્વર્ણમ્ ઉચ્યતે
અમૃતં ગોભવં ચાજ્યમ્ અમૃતં સોમ એવ ચ ॥
એતૈર્ મામ્ અભિષિઞ્ચસ્વ અથવૈતૈસ્ તથા ત્રિભિઃ
ગઙ્ગાયા વારિણાજ્યેન હિરણ્યેન તથૈવ ચ
સર્વેભ્યો ઽપ્ય્ અધિકં દિવ્યમ્ અમૃતં ગૌતમીજલમ્ ॥
એતદ્ આકર્ણ્ય સ ઋષિઃ પરં સંતોષમ્ આગતઃ
પાણાવ્ આદાય ગઙ્ગાયાઃ સલિલામૃતમ્ આદરાત્ ॥
તેનાકરોદ્ ઋષી રક્ષો હ્ય્ અભિષિક્તં તદા મખે
પુનશ્ ચ યૂપે ચ પશાવ્ ઋત્વિક્ષુ મખમણ્ડલે ॥
સર્વમ્ એવાભવચ્ છુક્લમ્ અભિષેકાન્ મહાત્મનઃ
તદ્ રક્ષો ઽપિ તદા શુક્લો ભૂત્વોત્પન્નો મહાબલઃ ॥
યઃ પુરા કૃષ્ણરૂપો ઽભૂત્ સ તુ શુક્લો ઽભવત્ ક્ષણાત્
યજ્ઞં સર્વં સમાપ્યાથ ભરદ્વાજઃ પ્રતાપવાન્ ॥
ઋત્વિજો ઽપિ વિસૃજ્યાથ યૂપં ગઙ્ગોદકે ઽક્ષિપત્
ગઙ્ગામધ્યે તદ્ ધિ યૂપમ્ અદ્યાપ્ય્ આસ્તે મહામતે ॥
અભિષિક્તં ચામૃતેન અભિજ્ઞાનં તુ તન્ મહત્
તત્ર તીર્થે પુના રક્ષો ભરદ્વાજમ્ ઉવાચ હ ॥
અહં યામિ ભરદ્વાજ કૃતઃ શુક્લસ્ ત્વયા પુનઃ
તસ્માત્ તવાત્ર તીર્થે યે સ્નાનદાનાદિપૂજનમ્ ॥
કુર્યુસ્ તેષામ્ અભીષ્ટાનિ ભવેયુર્ યત્ ફલં મખે
સ્મરણાદ્ અપિ પાપાનિ નાશં યાન્તુ સદા મુને ॥
તતઃ પ્રભૃતિ તત્ તીર્થં શુક્લતીર્થમ્ ઇતિ સ્મૃતમ્
ગૌતમ્યાં દણ્ડકારણ્યે સ્વર્ગદ્વારમ્ અપાવૃતમ્ ॥
ઉભયોસ્ તીરયોઃ સપ્ત સહસ્રાણ્ય્ અપરાણિ ચ
તીર્થાનાં મુનિશાર્દૂલ સર્વસિદ્ધિપ્રદાયિનામ્ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0