Brahma Purana · Chapter 131
yamatīrtham iti khyātaṃ pitṝṇāṃ prītivardhanam
aśeṣapāpaśamanaṃ tatra vṛttam idaṃ śṛṇu //
tatrākhyānam idaṃ tv āsīd itihāsaṃ purātanam
sarameti prasiddhāsti nāmnā devaśunī mune //
tasyāḥ putrau mahāśreṣṭhau śvānau nityaṃ janān anu
gāminau pavanāhārau caturakṣau yamapriyau //
gā rakṣati sma devānāṃ yajñārthaṃ kalpitān paśūn
rakṣantīm anujagmus te rākṣasā daityadānavāḥ //
rakṣantīṃ tāṃ mahāprājñāḥ śvānayor mātaraṃ śunīm
pralobhayitvā vividhair vākyair dānaiś ca yatnataḥ //
hṛtā gā rākṣasaiḥ pāpaiḥ paśvarthe kalpitāḥ śubhāḥ
tata āgatya sā devān idam āha kramāc chunī //
māṃ baddhvā rākṣasaiḥ pāśais tāḍayitvā prahārakaiḥ
nītā gā yajñasiddhyarthaṃ kalpitāḥ paśavaḥ surāḥ //
tasyā vācaṃ niśamyāśu surān prāha bṛhaspatiḥ //
iyaṃ vikṛtarūpāste asyāḥ pāpaṃ ca lakṣaye
asyā matena tā gāvo nītā nānyena hetunā
pāpeyaṃ sukṛtīveti lakṣyate dehaceṣṭitaiḥ //
tad guror vacanāc chakraḥ padā tāṃ prāharac chunīm
padāghātāt tadā tasyā mukhāt kṣīraṃ prasusruve //
punaḥ prāha śacībhartā kṣīraṃ pītaṃ tvayā śuni
rākṣasaiś ca tadā dattaṃ tasmān nītās tu gā mama //
nāparādho 'sti me nātha na cānyasyāpi kasyacit
nāparādho na copekṣā mamāsti tridaśeśvara
tasmād ruṣṭo 'si kiṃ nātha ripavo balinas tu te //
tato dhyātvā devagurur jñātvā tasyā viceṣṭitam
satyaṃ śakra tv iyaṃ duṣṭā ripūṇāṃ pakṣakāriṇī //
tataḥ śaśāpa tāṃ śakraḥ pāpiṣṭhe tvaṃ śunī bhava
martyaloke pāpabhūtā ajñānāt pāpakāriṇī //
tadendrasya tu śāpena mānuṣe sā vyajāyata
yathā śaptā maghavatā pāpāt sā hy atibhīṣaṇā //
gāvo yā rākṣasair nītās tāsām ānayanāya ca
yatnaṃ kurvan surapatir viṣṇave tan nyavedayat //
viṣṇur daityāṃś ca danujān gohartṝṃś caiva rākṣasān
hantuṃ prayatnam akaroj jagṛhe ca mahad dhanuḥ //
śārṅgaṃ yal lokavikhyātaṃ daityanāśanam eva ca
jitāriḥ pūjito devaiḥ svayaṃ sthitvā janārdanaḥ //
yatra vai daṇḍakāraṇye śārṅgapāṇir jagatprabhuḥ
tatrasthān daityadanujān rākṣasāṃś ca balīyasaḥ //
punar jaghne sa vai viṣṇur gā yair nītāś ca rākṣasaiḥ
tatra vai daṇḍakāraṇye śārṅgapāṇir iti śrutaḥ //
yudhyamānas tato viṣṇur ditijai rākṣasaiḥ saha
te jagmur dakṣiṇām āśāṃ viṣṇos trāsān mahāmune //
anvagacchat tato viṣṇus tān eva parameśvaraḥ
garutmatā tān avāpya śārṅgamuktair manojavaiḥ //
bāṇais tān vyāhanad viṣṇur gaṅgāyā uttare taṭe
devārayaḥ kṣayaṃ nītā viṣṇunā prabhaviṣṇunā //
śārṅgamuktair mahāvegaiḥ susvanaiś ca sumantritaiḥ
kṣayaṃ prāptā viṣṇubāṇais tatas te devaśatravaḥ //
gāvo labdhā yatra devair bāṇatīrthaṃ tad ucyate
vaiṣṇavaṃ lokaviditaṃ gotīrthaṃ ceti viśrutam //
paśvarthe kalpitā gāvo gaṅgāyā dakṣiṇe taṭe
pradrutās te surāḥ sarve gaṅgāyāṃ saṃnyaveśayan //
tanmadhye kārayām āsur dvīpaṃ caivāśrayaṃ gavām
tair gobhis tatra gaṅgāyāṃ surayajño vyajāyata //
yajñatīrthaṃ tu tat proktaṃ godvīpaṃ gāṅgamadhyataḥ
devānāṃ yajanaṃ tac ca sarvakāmapradaṃ śubham //
svayaṃ mūrtimatī bhūtvā gaṅgāśaktir mahādyute
asārāpārasaṃsāra sāgarottaraṇe tariḥ //
viśveśvarī yogamāyā sadbhaktābhayadāyinī
gorakṣaṃ tu tatas tīrthaṃ gaṅgāyā dakṣiṇe taṭe //
tau śvānau saramāputrau caturakṣau yamapriyau
mātuḥ śāpaṃ cāparādhaṃ sarvaṃ cāpi savistaram //
nivedya tu yathānyāyaṃ kāryaṃ cāpi sukhapradam
viśāpakaraṇaṃ cāpi papracchatur ubhau yamam //
sa tābhyāṃ sahitaḥ sauriḥ pitre sūryāya cābravīt
śrutvā sūryaḥ sutaṃ prāha gaṅgāyāṃ surasattama //
lokatrayaikapāvanyāṃ gautamyāṃ daṇḍake vane
śraddhayā parayā vatsa susnātaḥ susamāhitaḥ //
brahmāṇaṃ caiva viṣṇuṃ ca mām īśaṃ ca yathākramam
stuhi tvaṃ sarvabhāvena bhṛtyau prītim avāpsyataḥ //
tat pitur vacanaṃ śrutvā yamaḥ prītamanās tadā
tayoś ca prītaye prāyād devatarpaṇayor yamaḥ //
gautamyām aghahāriṇyāṃ susamāhitamānasaḥ
tathaiva toṣayām āsa gaṅgāyāṃ surasattamān //
śvabhyāṃ ca sahitaḥ śrīmān dakṣiṇāśāpatiḥ prabhuḥ
brahmāṇaṃ toṣayām āsa bhānuṃ vai dakṣiṇe taṭe //
īśānam uttare viṣṇuṃ svayaṃ dharmaḥ pratāpavān
dattavanto varaṃ śreṣṭhaṃ saramāyā viśāpakam
varān ayācata bahūṃl lokānām upakārakān //
eṣu snānaṃ tu ye kuryur brahmaviṣṇumaheśvarāḥ
ātmārthaṃ ca parārthaṃ ca te kāmān āpnuyuḥ śubhān //
bāṇatīrthe tu ye snātvā śārṅgapāṇiṃ smaranti vai
tebhyo dāridryaduḥkhāni na bhaveyur yuge yuge //
gotīrthe brahmatīrthe vā yas tu snātvā yatavrataḥ
brahmāṇaṃ taṃ namasyātha dvīpasyāpi pradakṣiṇam //
yaḥ kuryāt tena pṛthivī saptadvīpā vasuṃdharā
pradakṣiṇīkṛtā tatra kiṃcid dattvā vasu dvijam //
tad devayajanaṃ prāpya kiṃcid dhutvā hutāśane
aśvamedhādiyajñānāṃ phalaṃ prāpnoti puṣkalam //
yaḥ sakṛt tatra paṭhati gāyatrīṃ vedamātaram
adhītās tena vedā vai niṣkāmo muktibhājanam //
snātvā tu dakṣiṇe kūle śaktiṃ devīṃ tu bhaktitaḥ
pūjayitvā yathānyāyaṃ sarvān kāmān avāpnuyāt //
brahmaviṣṇumaheśānāṃ śaktir mātā trayīmayī
sarvān kāmān avāpnoti putravān dhanavān bhavet //
ādityaṃ bhaktito yas tu dakṣiṇe niyato naraḥ
snātvā paśyeta teneṣṭā yajñā vividhadakṣiṇāḥ //
kūle yaś cottare caiva gaṅgāyā daityasūdanam
snātvā paśyeta taṃ natvā tasya viṣṇoḥ paraṃ padam //
yameśvaraṃ tato yas tu yamatīrthe tu pūjitam
snātaḥ paśyati yuktātmā sa karoty acireṇa hi //
pitṝṇām akṣayaṃ puṇyaṃ phaladaṃ kīrtivardhanam
tatra snānena dānena japena stavanena ca
api duṣkṛtakarmāṇaḥ pitaro mokṣam āpnuyuḥ //
ityādy aṣṭa sahasrāṇi tīrthāni trīṇi nārada
teṣu snānaṃ ca dānaṃ ca sarvam akṣayapuṇyadam //
eteṣāṃ smaraṇaṃ puṇyaṃ nānājanmāghanāśanam
śravaṇāt pitṛbhiḥ sārdhaṃ paṭhanāt svakulaiḥ saha //
teṣām apy atipāpāni nāśaṃ yānti mamājñayā
tatra snānādi yaḥ kṛtvā kiṃcid dattvā yatātmavān //
pitṝṇāṃ piṇḍadānādi kṛtvā natvā surān imān
dhanaṃ dhānyaṃ yaśo vīryam āyur ārogyasaṃpadaḥ //
putrān pautrān priyāṃ bhāryāṃ labdhvā cānyan manīṣitam
aviyuktaḥ prītamanā bandhubhiś cātimānitaḥ //
narakasthān api pitṝṃs tārayitvā kulāni ca
pāvayitvā priyair yukto hy ante viṣṇuṃ śivaṃ smaret
tato muktipadaṃ gacched devānāṃ vacanaṃ yathā //
Original text: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0