Ahorātravratacaityasevānuśaṃsāvadāna · Verses 242-261

puṇyair vinā na mānuṣye janma saṃprapsyate kva cit /
mānuṣye 'labhyamāne tu kutra dharme matiś caret

vinā dharmamatiṃ bhadre caritum utsahet katham /
vinā bhadracariṃ loke sadgatiṃ katham āpnuyāt

sugatau ca sadā saukhyaṃ vinā dharmair na lapsyate /
tasmād dharme matiṃ dhṛtvā caritavyaṃ śubhe sadā

śubhena sadgatiṃ yātāḥ pāpena durgatiṃ gatāḥ /
sukhaduḥkhāni saṃbhuktva bhramanti jantavo bhave /
tad itaḥ sadgatiṃ prāptuṃ caremahi śubhe sadā

kiṃ cāpy etā vayaṃ sarvāś caṇḍālakulasaṃbhavāḥ /
tat kathaṃ kulavṛttiṃ nu tyaktvā caremahi śubhe

yad vayaṃ preritā mātrā matsyān vikrayituṃ khalu /
tasmān mātur vaco 'śrutvā caremahy anyathā katham

yady atraitān avikrīya prakṣiptvā ca jalāśaye /
riktahastāḥ kathaṃ gehe mātuḥ puro vrajemahi

yad bhogyaṃ no gṛhe nāsty etad eva hi jīvanam /
tat kiṃ sā jananī bhuñjyād vināhāraṃ na jīvati

tad atra kiṃ kariṣyāmo dhig janma mānuṣe 'pi naḥ /
varaṃ prāṇaparityāgaṃ na tu pāpārthasādhanam

sarveṣām api jantūnām avaśyaṃ maraṇaṃ bhave /
iti matvātra samsāre vartayema śubhe sadā

tad atra jīvino matsyān prakṣipyaitāñ jalāśraye /
nirjīvān eva vikrīya mūlyaṃ mātur dadīmahi

yady evaṃ kriyate 'smābhiḥ papaṃ no vidyate na hi /
kiṃ cit puṇyaṃ tu vidyeta tasmāt kuryāmahe tathā

ity atra me vacaḥ śrutvā tat kartum anumodata /
mātra śarikāviṣādatvaṃ kartum arhāmahe khalu

etat tayā samākhyātaṃ śrutvā tāḥ paribodhitāḥ /
tathety abhyanumoditvā tad anukartum īṣire

tatas tāḥ kanyakaḥ sarvās teṣāṃ ye jīvino jhaṣāḥ /
tān sarvān sahasādāya prākṣipaṃs tatsarijjale

yāvanto nirgataprāṇās tān eva sakalān api /
ādāya tāḥ pure gatvā vyakrīṇanta yathocitam

tatas tat paṇam ādāya sarvās tāḥ kanyakā mudā /
gṛham āgatya tan mūlyaṃ sarvaṃ mātuḥ samarpayan

evaṃ tayā jananyā tāḥ kanyakāḥ preritās tathā /
sajīvāṃs tāñ jale kṣiptvā nirjīvaiḥ paṇam ādaduḥ

evaṃ tāḥ sarvadā nityaṃ kṛtvā bhuktvā vinoditāḥ /
tadvṛttisaṃparitrastāḥ pāpaśaṅkā viṣedire

kasmiṃś cid divase sarvā mātrā tāḥ preritās tathā /
mīnān vikretum ādāya nigame samupācaran