Viṣṇupurāṇa (critical edition) · Chapter 5.32

pradyumnādyā hareḥ putrā rukmiṇyāḥ kathitās tava
bhānuṃ bhaimarikaṃ caiva satyabhāmā vyajāyata //

dīptimantaḥ prayakṣādyā rohiṇyās tanayā hareḥ
babhūvur jāmbavatyāṃ ca sāmbādyā bāhuśālinaḥ //

tanayā bhadravindādyā nāgnajityāṃ mahābalāḥ
saṃgrāmajitpradhānās tu śaibyāyāś cābhavan sutāḥ //

vṛkādyāś ca sutā mādryāṃ gātravatpramukhān sutān
avāpa lakṣmaṇā putrāḥ kālindyāś ca śrutādayaḥ //

anyāsāṃ caiva bhāryāṇāṃ samutpannāni cakriṇaḥ
aṣṭāyutāni putrāṇāṃ sahasrāṇāṃ śataṃ tathā //

pradyumnaḥ prathamas teṣāṃ sarveṣāṃ rukmiṇīsutaḥ
pradyumnād aniruddho 'bhūd vajras tasmād ajāyata //

aniruddho raṇe ruddho baleḥ pautrīṃ mahābalaḥ
bāṇasya tanayām ūṣām upayeme dvijottama //

yatra yuddham abhūd ghoraṃ hariśaṃkarayor mahat
chinnaṃ sahasraṃ bāhūnāṃ yatra bāṇasya cakriṇā //

kathaṃ yuddham abhūd brahmann uṣārthe harakṛṣṇayoḥ
kathaṃ kṣayaṃ ca bāṇasya bāhūnāṃ kṛtavān hariḥ //

etat sarvaṃ mahābhāga mamākhyātuṃ tvam arhasi
mahat kautūhalaṃ jātaṃ kathāṃ śrotum imāṃ hareḥ //

uṣā bāṇasutā vipra pārvatīṃ saha śambhunā
krīḍantīm upalakṣyoccaiḥ spṛhāṃ cakre tadāśrayām //

tataḥ sakalacittajñā gaurī tām āha bhāminīm
alam atyarthatāpena bhartrā tvam api raṃsyase //

ityukte sā tadā cakre kadeti matim ātmanaḥ
ko vā bhartā mamety enāṃ punar apy āha pārvatī //

vaiśākhaśukladvādaśyāṃ svapne yo 'bhibhavaṃ tava
kariṣyati sa te bhartā rājaputri bhaviṣyati //

tasyāṃ tithau pumān svapne yathā devyā udīritam
tathaivābhibhavaṃ cakre rāgaṃ cakre ca tatra sā //

tataḥ prabuddhā puruṣam apaśyantī samutsukā
kva gato 'sīti nirlajjā maitreyoktavatī sakhīm //

bāṇasya mantrī kumbhāṇḍaḥ citralekhā ca tatsutā
tasyāḥ sakhy abhavat sā ca prāha ko 'yaṃ tvayocyate //

yadā lajjākulā nāsyai kathayām āsa sā sakhī
tadā viśvāsam ānīya sarvam evābhyavādayat //

viditārthāṃ tu tām āha punar ūṣā yathoditam
devyā tathaiva tatprāptau yo 'bhyupāyaḥ kuruṣva tam //

durvijñeyam idaṃ vastu prāptuṃ cāpi na śakyate //

tathāpi kaścit kartavyaḥ upakāraḥ priye tava //

saptāṣṭadinaparyantaṃ kālaṃ tāvat pratīkṣyatām //

ity uktvābhyantaragṛhaṃ gatvopāyam athākarot //

tataḥ paṭe surān daityān gandharvāṃś ca pradhānataḥ
manuṣyāṃś cābhilikhyāsyai citralekhā vyadarśayat //

apāsya sā tu gandharvāṃs tathoragasurāsurān
manuṣyeṣu dadau dṛṣṭiṃ teṣv apy andhakavṛṣṇiṣu //

kṛṣṇarāmau vilokyāsīt subhrūr lajjājaḍeva sā
pradyumnadarśane vrīḍā dṛṣṭiṃ ninye 'nyato dvija //

dṛṣṭamātre tataḥ kānte pradyumnatanaye dvija
dṛṣṭvātyarthavilāsinyā lajjā kvāpi nirākṛtā //

so 'yaṃ so 'yam itīty ukte tayā sā yogagāminī //

citralekhābravīd enām uṣāṃ bāṇasutāṃ tadā //

ayaṃ kṛṣṇasya pautras te bhartā devyā prasāditaḥ //

aniruddha iti khyātaḥ prakhyātaḥ priyadarśanaḥ //

prāpnoṣi yadi bhartāram imaṃ prāptaṃ tvayākhilam //

duṣpraveśā purī pūrvaṃ dvārakā haripālitā //

tathāpi yatnād bhartāram ānayiṣyāmi te sakhi //

rahasyam etad vaktavyaṃ na kasyacid api priye //

acirād āgamiṣyāmi sahasva virahaṃ mama //

yayau dvāravatīm ūṣāṃ samāśvāsya tataḥ sakhīm //