Vayu Purana · Verses 31-2
//sūta uvāca //
ityeṣā samanujñātā kathā pāpapraṇāśinī/
yā dakṣamadhikṛtyeha kathā śarvādupāgatā
pitṛvaṃśaprasaṅgena kathā hyeṣā prakīrtitā/
pitṝṇāmānupūrvyeṇa devān vakṣyāmyataḥ param
tretāyugamukhe pūrvamāsan svāyambhuve'ntare /
devā yāmā iti khyātāḥ pūrvaṃ ye yajñasūnavaḥ
ajitā brahmaṇaḥ putrā jitā jidajitāśca ye/
putrāḥ svāyambhuvasyaite śukranāmnā mānasāḥ
tṛptimanto gaṇā hyete devānāntu trayaḥ smṛtāḥ /
chandogāstu trayastriṃśatsarve svāyambhuvasya ha
yaduryayātirdvau devau dīdhayaḥ sravaso matiḥ/
vibhāsaśca kratuścaiva prajātirviśato dyutiḥ
vāyaso maṅgalaścaiva yāmā dvādaśa kīrtitāḥ/
abhimanyurugradṛṣṭiḥ samayo'tha śuciśravāḥ/
kevalo viśvarūpaśca supakṣo madhupastathā
turīyo nirhapuścaiva yukto grāvājinastu te/
yamino viśvadevādyaṃ yaviṣṭho'mṛtavānapi
ajiro vibhurvibhāvaśca mṛliko'tha didehakaḥ/
śrutiśrṛṇo bṛhacchukro devā dvādaśa kīrtitāḥ
āsan svāyambhuvasyaite antare somapāyinaḥ/
tviṣimanto gaṇā hyete vīryavanto mahābalāḥ
teṣāmindraḥ sadā hyāsīdviśvabhuk prathamo vibhuḥ/
asurā yetadā teṣāmāsan dāyādabāndhavāḥ
suparṇayakṣagandharvāḥ piśācoragarākṣasāḥ/
aṣṭau te pitṛbhiḥ sārddhaṃ nāsatyā devayonayaḥ
svāyambhuve'ntare'tītāḥ prajāstvāsāṃ sahasraśaḥ/
prabhāvarūpasampannā āyuṣā ca balena ca
vistarādiha nocyante mā prasaṅgo bhavatviha/
svāyambhuvo nisargaśca vijñeyaḥ sāmprataṃ manuḥ
atīte varttamānena dṛṣṭo vaivasvatena saḥ/
prajābhirdevatābhiśca ṛṣibhiḥ pitṛbhiḥ saha
teṣāṃ saptarṣayaḥ pūrvamāsanye tān nibodhata/
bhṛgvaṅgirā marīciśca pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ
atriścaiva vasiṣṭhaśca sapta svāyambhuve'ntare/
agnīdhraścātibāhuśca medhā medhātithirvasuḥ
jyotiṣmān dyutimān havyaḥ savanaḥ putra eva ca //
manoḥ svāyambhuvasyaite daśa putrā mahaujasaḥ
vāyuproktā mahāsattvā rājānaḥ prathame'ntare/
sāsurantatsagandharvaṃ sayakṣoragarākṣasam/
sapiśācamanuṣyañca suparṇāpsarasāṅgaṇam
no śakyamānupūrvyeṇa vaktuṃ varṣaśatairapi/
bahutvānnāmadheyānāṃ saṅkhyā teṣāṃ kule tathā
yā vai vrajakulākhyāstu āsan svāyambuve'ntare/
kālena bahunātītā ayanābdayugakramaiḥ
//ṛṣaya ūcuḥ//
ka eṣa bhagavān kālaḥ sarvabhūtāpahārakaḥ/
kasya yoniḥ kimādiśca kintattvaṃ sa kimātmajaḥ
kimasya cakṣuḥ kā mūrtiḥ ke cāsyāvayavāḥ smṛtāḥ/
kiṃnāmadheyaḥ ko'syātmā etat prabrūhi pṛcchatām
//sūta uvāca//
śrūyatāṃ kālasadbhāvaḥ śrutvā caivāvadhāryatām/
sūryayonirnimeṣādiḥ saṅkhyācakṣuḥ sa ucyate
mūrttirasya tvahorātre nimeṣāvayavaśca saḥ/
saṃvatsaraśataṃ tvasya nāma cāsya kalātmakam/
sāmpratānāgatātītakālātmā sa prajāpatiḥ
pañcānāṃ pravibhaktānāṃ kālāvasthāṃ nibhodhata/
dinārddhamāsamāsaistu ṛtubhistvayanaistathā
saṃvatsarastu prathamo dvitīyaḥ parivatsaraḥ/
idvatsarastṛtīyastu caturthaścānuvatsaraḥ
vatsaraḥ pañcamasteṣāṃ kālaḥ sa yugasaṃjñitaḥ/
teṣāntu tattvaṃ vakṣyāmi kīrttyamānaṃ nibodhata
ṛturagnistu yaḥ proktaḥ sa tu saṃvatsaro mataḥ/
āditye yastvasau sāraḥ kālāgniḥ parivatsaraḥ
śuklakṛṣṇā gatiścāpi apāṃ sāramayaḥ khagaḥ/
sa iḍāvatsaraḥ somaḥ purāṇe niścayo mataḥ
yaścāyaṃ tapate lokāṃstanubhiḥ saptasaptabhiḥ/
āśukarttā ca lokasya savāyuriti vatsaraḥ
ahaṅkārāt rudan rudraḥ sadbhūto brahmaṇastrayaḥ/
sa rudro vatsarasteṣāṃ vijajñe nīlalohitaḥ/
teṣāṃ hi tattvaṃ vakṣyāmi kīrtyamānaṃ nibodhata
aṅgapratyaṅgasaṃyogāt kālātmā prapitāmahaḥ/
ṛksāma yajuṣāṃ yoniḥ pañcānāṃ patirīśvaraḥ
so'gniryajuśca somaśca sa bhūtaḥ sa prajāpatiḥ/
proktaḥ saṃvatsaraśceti sūryo yo'gnirmanīṣibhiḥ
yasmāt kālavibhāgānāṃ māsartvayanayorapi/
grahanakṣatraśītoṣṇavarṣāyuḥkarmaṇāṃ tathā/
yojitaḥ pravibhāgānāṃ divasānāñca bhāskaraḥ
vaikārikaḥ prasannātmā brahmaputraḥ prajāpatiḥ/
ekenaiko'tha divaso māso'thartuḥ pitāmahaḥ
ādityaḥ savitā bhānurjīvano brahmasatkṛtaḥ/
prabhavaścātya yaścaiva bhūtānāṃ tena bhāskaraḥ
tārābhimānī vijñeyastṛtīyaḥ parivatsaraḥ/
somaḥ sarvauṣadhipatiryasmātsa prapitāmahaḥ
ājīvaḥ sarvabhūtānāṃ yogakṣemakṛdīśvaraḥ/
avekṣaṇāṇaḥ satataṃ bibharti jagadaṃśubhiḥ
tithīnāṃ parvasandhīnāṃ pūrṇimādarśayorapi/
yonirniśākaro yaśca yo'mṛtātmā prajāpatiḥ
tasmāt sa pitṛmān soma ṛgyajuśchandaātmakaḥ/
prāṇāpānasamānādyairvyānodānātmakairapi
karmabhiḥ prāṇināṃ loke sarvaceṣṭāpravarttakaḥ/
prāṇāpānasamānānāṃ vāyūnāñca pravarttakaḥ
pañcānāñcendriyamanobuddhismṛti jalātmanām/
samānakālakaraṇaḥ kriyāḥ sampādayanniva
sarvātmā sarvalokānāmāvahaḥ pravahādibhiḥ/
vidhātā sarvabhūtānāṃ kṣamī nityaṃ prabhañjanaḥ
yoniragnerapāṃ bhūme raveścandramasaścayaḥ/
vāyuḥ prajāpirbhūtaṃ lokātmā prapitāmahaḥ
prajāpati mukhairdevaiḥ samyagiṣṭaphalārthibhiḥ/
tribhireva kapālaistu ambakairoṣadhikṣaye/
ijyate bhagavān yasmāttasmāt tryambaka ucyate
gāyatrī caiva triṣṭup ca jagatī caiva yā smṛtā/
tryambakā nāmataḥ proktā yonayaḥ savanasya tāḥ
tābhirekatvabhūtābhistrividhābhiḥ svavīryataḥ/
trisādhanapuroḍāśastri kapālaḥ sa vai smṛtaḥ
ityetatpañcavarṣaṃ hi yugaṃ proktaṃ manīṣibhiḥ/
yaccaiva pañcadhātmā vai proktaḥ saṃvatsaro dvijaiḥ/
saikaṃ ṣaṭkaṃ vijajñe'tha madhvādīnṛtavaḥkila
ṛtuputrārttavaḥ pañca iti sargaḥ samāsataḥ/
ityeṣa pavamāno vai prāṇināṃ jīvitāni tu
nadī vegasamāyuktaṃ kālo dhāvati saṃharan/
ahorātrakarastasmāt sa vāyurabhavatpunaḥ
ete prajānāṃ patayaḥ pradhānāḥ sarvadehinām /
pitaraḥ sarva lokānāṃ lokātmānaḥ prakīrtitāḥ
dhyāyato brahmaṇo vakrādudyan samabhavadbhavaḥ/
ṛṣirvipro mahādevo bhūtātmā prapitāmahaḥ
īśvaraḥ sarvabhūtānāṃ praṇavāyopapadyate/
ātmaveśena bhūtānāmaṅgapratyaṅgasambhavaḥ
agniḥ saṃvatsaraḥ sūryaścandramā vāyureva ca/
yugābhimānī kālātmā nityaṃ saṃkṣepakṛdvibhuḥ/
unmādako'nugrahakṛtsa idvatsara ucyate
rudrāviṣṭo bhagavatā jagatyasmin svatejasā/
āśrayāśrayasaṃyogāttanubhirnāmabhistathā
tatastasya tu vīryeṇa lokānugrahakārakam/
dvitīyaṃ bhadrasaṃyogaṃ santatasyaikakārakam
devatvañca pitṛtvañca kālatvañcāsya yatparam/
tasmādvai sarvathā bhadrastadvadbhirabhipūjyate
patiḥ patīnāṃ bhagavān prajeśānāṃ prajāpatiḥ/
bhavanaḥ sarvabhūtānāṃ sarveṣāṃ nīlalohitaḥ/
oṣadhīḥ pratisandhatte rudraḥ kṣīṇāḥ punaḥ punaḥ
ityeṣāṃ yadapatyaṃ vai na tacchakyaṃ pramāṇataḥ/
bahutvāt parisaṅkhyātuṃ putrapautramanantakam // ३१..६० //
imaṃ vaṃśaṃ prajeśānāṃ mahatāṃ puṇyakarmaṇām/
kīrttayan sthirakīrttīnāṃ mahatīṃ siddhimāpnuyāt
iti śrīmahāpurāṇe vāyuprokte devavaṃśavarṇanaṃ nāmai katriṃśo'dhyāyaḥ
Original text: vāyupurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0