Vayu Purana · Chapter 19

bṛhaspatiruvāca//
ata ūrddhvaṃ pravakṣyāmi śrāddhakarmmaṇi pūjitam/
kāmyanaimittikājasraṃ śrāddhakarmmaṇi nityaśaḥ

putra dāradhanamūlā aṣṭakāstisra eva ca/
pūrvapakṣo variṣṭho hi pūrvā citrī udāhṛtā

prājāpatyā dvitīyā syāt tṛtīyā vaiśvadevikī/
ādyā pūpaiḥsadā kāryā māsairanyā bhavetsadā

śākairanyā tṛtīyā syādevaṃ dravyagato vidhiḥ /
anvaṣṭakā pitṝṇāṃ vai nityameva vidhīyate

yadyanyā ca caturthī syāttāñca kuryyādviśeṣataḥ/
tāsu śrāddhaṃ budhaḥ kuryyāt sarvvasvenāpi nityaśaḥ

paratreha ca sarvveṣu nityameva sukhī bhavet /
pūjakānāṃ sadotkarṣo nāstikā nāmadho gatiḥ

pitaraḥ sarvvakāleṣu tithikāleṣu devatāḥ/
sarvve puruṣamāyānti nipānamiva dhenavaḥ

mā sma te pratigaccheyuraṣṭakāḥ surapūjitāḥ /
moghastasya bhavelloko labdhaṃ cāsya vinaśyati

devāṃstu dāyino yānti tiryyaggacchantyadāyinaḥ/
prajāṃ puṣṭiṃ smṛtiṃ medhāṃ putrānaiśvaryyameva ca

kurvvāṇaḥ paurṇamāsyāṃ ca pūrvvaṃ pūrṇaṃ samaśnute/
pratipaddhanalābhāya labdhaṃ cāsya na naśyati

dvitīyāyāṃ tu yaḥ kuryyāddvipadādhipatirbhavet/
varārthinā tṛtīyā tu śatrughnī pāpanāśinī

caturthyāṃ kurute śrāddhaṃ śatrośchidrāṇi paśyati/
pañcamyāṃ vai prakurvāṇaḥ prāpnoti mahatīṃ śriyam

ṣaṣṭhyāṃ śrāddhāni kurvāṇaṃ dvijāstaṃ pūjayantyuta/
kurute yastu saptamyāṃ śrāddhāni satataṃ naraḥ

mahāsatramavāpnoti gaṇānāmadhipo bhavet/
sampūrṇāmṛddhimāpnoti yo'ṣṭamyāṃ kurute naraḥ

śrāddhaṃ navamyāṃ kurvāṇa aiśvaryyaṃ kāṃkṣitāṃ striyam/
kurvan daśamyāṃ tu naro brāhmīṃ śriyamavāpnuyāt

vedāṃścaivāpnuyāt sarvān praṇāśamenasastathā/
ekādaśyāṃ paraṃ dānamaiśvaryyaṃ satataṃ tathā

dvādaśyāṃ rāṣṭralābhaṃ tu jayamāhurvasūni ca /
prajāṃ buddhiṃ paśūn medhāṃ svātantryaṃ puṣṭimuttamām /
dīrghamāyurathaiśvaryyaṃ kurvāṇastu trayodaśīm

yuvānaśca mṛtā yasya gṛhe teṣāṃ pradāpayet/
śastreṇa tu hatā ye vai teṣāṃ dadyāccaturdaśīm

tathā viṣamajātānāṃ yamalānāṃ tu sarvaśaḥ /
amāvāsyāṃ prayatnena śrāddhaṃ kuryyācchuciḥ sadā

sarvvān kāmānavāpnoti svargamānantyamaśnute /
ṛtaṃ dadyādamāvāsyāṃ somamāpyāyanaṃ mahat

evamāpyāyitaḥ somastrīm̐llokān dhārayiṣyati/
siddhacāraṇagandharvvaiḥ stūyamānastu nityaśaḥ

stavaiḥ puṣpairmanojñaiśca sarvvakāmaparicchadaiḥ/
nṛtya vāditragītaiśca hyapsarobhiḥ sahasraśaḥ

upakrīḍairvvimānaistu pitṛbhaktaṃ dṛḍhavratam/
stuvanti devagandharvvāḥ siddhasaṅghāśca taṃ sadā

pitṛbhaktastvamāvasyāṃ sarvān kāmānavāpnuyāt/
pratyakṣamarcitāstena bhavanti pitaraḥ sadā

pitṝdevā maghā yasmāt tasmāttāsvakṣayaṃ smṛtam/
pitryaṃ kurvvanti tasyāṃ tu viśeṣeṇa vicakṣaṇaḥ

tasmānmaghāṃ vai vāñchanti pitaro nityameva hi /
pitṝdaivatabhaktā ye te'pi yānti parāṃ gatim

iti śrīmahāpurāṇe vāyuprokte śrāddhakalpe tithiviśeṣe śrāddhaphalavarṇanaṃ nāmonaviṃśo'dhyāyaḥ