Varaha Purana · Chapter 176
śrīvarāha uvāca //
paṃcānāṃ tu kaniṣṭho yaḥ paṃcālo brāhmaṇātmajaḥ //
vāṇijyabhāṇḍamādāya samūhasya prasaṃgataḥ
sārthena niṣṭhitaḥ so'tha dhanavānrūpavāṃstataḥ //
krameṇa te sarvadeśānviṣayān parvatānnadīḥ
ākramya tatra samprāptā yatra sā mathurā purī //
āvāsaṃ kārayāmāsuḥ prabhūtayavasendhane
tasminsthāne sa pāṃcālaḥ prātastu puruṣaiḥ saha //
tasmiṃstīrthavare snāpya vastrālaṅkārabhūṣitaḥ //
aiśvaryamadabhāvena yānena mahatā tadā
devatādarśanaṃ kṛtvā dattvā dānānyanekaśaḥ
kautukārthaṃ tato gatvā devaṃ gartteśvaraṃ tadā //
tilottamāyāstadrūpaṃ dṛṣṭvā mohavaśaṃ gataḥ
dhātreyikāyāstasyāśca bahumānapuraḥsaram //
vastrāṇi baddharūpāṇi kaṭakānāṃ śatāni ca
hārā ratnamayāstadvaddadau lobhavimohitaḥ //
dadāvagurusāraṃ ca sakarpūraṃ sacandanam
tasyā gṛhavare tatra vasati sma dinedine //
praharārddhe dine jāte tataḥ svaśibiraṃ yayau
snātvā tīrthe samīpe ca kṛṣṇagaṅgodbhave sadā //
evaṃ nityaṃ prasakto hi karoti dravyagarvitaḥ
evaṃ tu kurvatastasya māsaṣaṭkaṃ tato gatam //
athaikadā samāyātaḥ snātuṃ tatra sumantunā
svāśramasthena dṛṣṭaḥ sa kṛmiyuktaḥ samāgataḥ //
kṛmayo romakūpebhyaḥ patamānā anekaśaḥ
yāvatsnānaṃ sa kurute patate rāśimātrakaḥ //
snāne kṛte naśyati ca surūpaścābhijāyate
evaṃ sumantunā dṛṣṭamāścaryaṃ bahuvāsaram //
sumantustarkayāmāsa ko'yaṃ kasyātmajo yuvā
iti cintāsamāyuktastamapṛcchadviśaṃkitaḥ //
kastvaṃ kasyāsi subhaga kā jātiḥ kaśca te pitā
kiṃ karoṣi divārātrau brūhi tvaṃ pṛcchato mama //
pāñcāla uvāca //
pāṃcālo brāhmaṇasuto vāṇijyaṃ ca samāśritaḥ
dakṣiṇāpathadeśācca mathurāyāṃ samāgataḥ //
niśāmuṣitvā śibire prātastīrthaṃ samāśritaḥ
snātvā maheśvaraṃ dṛṣṭvā trigarteśvarasaṃjñitam //
kāliñjaraṃ bhavatpādau gacchāmi śibiraṃ tataḥ
sumanturuvāca //
āścaryaṃ tava dehe'sminnityaṃ paśyāmi niḥsṛtam //
asnāte kṛmisampūrṇaṃ snāte nirmalavarcasam
asti kiṃcinmahatpāpaṃ tava pracchannasambhavam //
asyāṃ tīrthaprabhāveṇa snānādgacchati dūrataḥ
kāliñjarasya saṃsparśācchuddhaṃ dehaṃ ca dṛśyate
nirūpya kathayāsmākaṃ yatte pracchannakilbiṣam
tīrthamāhātmyābhavaṃ ca dṛṣṭvā pṛcchāmi te hitam //
iti tasya muneḥ śrutvā trikālajñasya bhāṣitam
kiṃcinnovāca pṛṣṭo'pi evameva gataḥ punaḥ //
tasyāmāsītsa ekānte tāṃ tu papraccha sādaram
kā tvaṃ kasyāsi subhage kaśca deśaḥ priyaṃvade //
kiṃ tatkāraṇamuddiśya vasasyatra sukhaṃ sadā
iti nirbandhataḥ pṛṣṭā kiṃcinnovāca taṃ prati //
punaḥpunaśca papraccha sā provāca na kiṃcana
kiṃcitkālaṃ samāsthāya tenoktaṃ hi priyāṃ prati //
tyakṣyāmi hi priyānprāṇānyadi satyaṃ na vakṣyati
nirbandhaṃ tasya tajjñātvā duḥkhenovāca taṃ prati //
pitarau bhrātaraśceti deśaṃ jñātiṃ tataḥ kulam
paṃcālanagarī ramyā gaṅgāyāścottare taṭe //
tasyāṃ tau pitarau mahyaṃ vasataśca yadṛcchayā
durbhikṣapīḍite rāṣṭre gatau tau dakṣiṇāpatham //
narmadādakṣiṇe kūle brāhmaṇānāṃ purottame
tasmin sthāne piturmahyaṃ paṃca putrā mayā saha //
jātāsteṣāmahaṃ ṣaṣṭhī kaniṣṭhā vidhavā'bhavam
yo'sau kaniṣṭhako bhrātā mama jyeṣṭhaśca paṃcamaḥ //
bāla eva gato deśaṃ dhanatṛṣṇāpralobhitaḥ
tasmingate'tha pitarau kāladharmamupeyatuḥ //
tīrthe'sminnasthipātārthamahaṃ sārthaiḥ sahāgatā
atra snānaparā nityaṃ devabrāhmaṇavandanam //
kurvantī vaśamāpannā āsāṃ yasyā mamedṛśam
āśritā kulaṭādharmaṃ kulanāśo mayā kṛtaḥ //
kuladvaye ca puruṣā ekaviṃśatisaṃkhyayā
nītā narakamatyugraṃ mayā pāpiṣṭhayā bhṛśam //
evaṃ sā tasya tatsarvaṃ kathayitvā tilottamā
ruroda susvaraṃ dīnā smṛtvā pūrvaṃ kulaṃ varam //
vilapya bahudhā rātrau saṃsmṛtya svaṃ viceṣṭitam
tasyā vilapitaṃ śrutvā strījanaḥ sa tadāgataḥ //
sāntvayāmāsa tāṃ bālāṃ ki bhadre ruditaṃ tava
etacchrutvā sa pāṃcālyo mūrcchito dharaṇīṃ gataḥ //
tāḥ striyastāṃ samāśvāsya pāṃcālyaṃ parivārya ca
taistairupāyairvividhairjīvayitvā ca taṃ naram //
labdhaprāṇaṃ tu taṃ dṛṣṭvā papracchurmohakāraṇam
tatastena savṛttāntaṃ kathitaṃ ca kulaṃ mahat //
tilottamāsahāyānāṃ strīṇāmagre savistaram
tataḥ sa vimanā jāto agamyāgamanena ca //
prāyaścitte matirabhūnnirviṇṇasya durātmanaḥ
brahmahā ca surāpaśca brāhmaṇo yadi jāyate //
prāyaścittaṃ vinirdiṣṭaṃ munibhirdehanāśanam
mātaraṃ gurupatnīṃ ca svasāraṃ putrikāṃ vadhūm //
gatvā tu praviśedagniṃ nānyā śuddhirvidhīyate
brahmaghnaśca surāpaśca strīghnaśca gurutalpagaḥ //
agamyāgamanaṃ kṛtvā eṣāṃ sa samatāmiyāt
iti śrutvā tu pāṃcālī jyeṣṭhabhrātarameva tam //
dvijebhyaḥ pradadau sarvamaṅgalagnaṃ vibhūṣaṇam
ratnaṃ vastraṃ dhanaṃ dhānyaṃ yatkiṃcittatra saṃsthitam //
tatsarvaṃ brāhmaṇebhyaśca dattvāśeṣaṃ dadau dhanam
kāliñjarasya bhūṣārthamārāmārthaṃ viśeṣataḥ //
kṛṣṇagaṅgodbhave tīrthe citāṃ kṛtvā vidhānataḥ
ātmanaśca viśuddhyarthaṃ prajajvāla hutāśanam //
iti niścitya tatraiva snātvā devaṃ praṇamya ca
paṃcālo'pi vidhānena namaskṛtya muniṃ gurum //
sumantuṃ ca mahābhāgamupaviśyāgrataśca saḥ
maraṇāyopayogyāni kṛtvā karmāṇi tatra ca //
māthurānsa samāhūya dattvā dānāni sarvaśaḥ
krītvā grāmāṃśca tatraiva brāhmaṇebhyo dadau tadā //
īśāvāsyaṃ japaṃ divyaṃ jāpakebhyaḥ śṛṇoti ca
tebhyo'pi pradadau dravyaṃ satrārthaṃ ca vibhāgaśaḥ //
aurdhvadehikabhāgārthaṃ kalpayitvā yathāvidhi
snātvā tīrthe ca kṛṣṇasya devaṃ dṛṣṭvā praṇamya ca //
kāliñjarasya pūjārthaṃ satrārthaṃ parikalpya ca
devālayaṃ ca tatraiva kṛtvā sandiśya sārthakān //
sumantoḥ pravarasyātha pādau jagrāha dharmavit
deva jñānaṃ ca te divyamadbhutaṃ lomaharṣaṇam //
agamyāgamanādeva pāpaṃ jātaṃ mama prabho
āgato'haṃ yadārabhya mathurāyāṃ tato guro //
bhaginyā saha saṃyoge jāto'yaṃ kulanāśakaḥ
tvayā nirmaladṛṣṭyā ca vīkṣito'haṃ purā mune //
kṛmayo mama gātrāttu nirgacchanto hi nityadā
kṛṣṇagaṃgāprabhāveṇa punarnirmalatāṃ gatam //
tatsarvaṃ hi tvayā dṛṣṭaṃ pṛṣṭaścāhaṃ punaḥ punaḥ
tatsatyaṃ mama sañjātamagamyāgamapātakam //
tatpāpasya viśuddhyarthaṃ dehatyāgaṃ karomi vai
anujñāṃ dehi bho svāmiṃstava pādau namāmyaham //
viśrāvya tasya tatpāpaṃ citāṃ dīpya ghṛtokṣitām
praveṣṭukāmaṃ tatrāgnau khe provācāśarīriṇī //
maivaṃ kārṣīḥ sāhasaṃ ca vipāpmānau yataśca vām
kasmādvā kasya santrāsānmaraṇe kṛtaniścayau //
yatra kṛṣṇasya saṃcāraḥ krīḍitaṃ ca yathāsukham
cakrāṅkitapadā tena sthānaṃ brahmasamaṃ śubham //
anyatra hi kṛtaṃ pāpaṃ tīrthamāsādya gacchati
tīrthe ca yatkṛtaṃ pāpaṃ vajralepo bhaviṣyati //
dvāvetau ca yathāvaśyaṃ gaṃgāsāgarasaṃgame
sakṛdeva naraḥ snātvā mucyate brahmahatyayā //
pṛthivyāṃ yāni tīrthāni sarvāṇyevābhiṣecanāt
tatpaṃcatīrthasnānena samaṃ nāstyatra saṃśayaḥ //
ekādaśyāṃ ca viśrāntau dvādaśyāṃ saukare tathā
trayodaśyāṃ naimiṣe ca prayāge ca caturdaśīm //
kārttikyāṃ puṣkare caiva kārttikasya sitāsite
kāleṣveṣu naraḥ snātvā sarvapāpaṃ vyapohati //
mathurāyāṃ ca tīrthebhyo viśrāntaḥ paṃcatīrthake
asikuṇḍe sarasvatyāṃ tathā kāliñjarasya ca //
paṃcatīrthābhiṣekācca yatphalaṃ labhate naraḥ
kṛṣṇagaṃgā daśaguṇaṃ labhate ca dinedine //
jñānato'jñānato vāpi yatpāpaṃ samupārjitam
sukṛtaṃ duṣkṛtaṃ cāpi mathurāyāṃ praṇaśyati //
varāheṇa purā cedaṃ pṛthivyai kathitaṃ śubham
tīrthānāṃ guṇamāhātmyaṃ mahāpātakanāśanam //
sarvadevamayo yo'sau sarvavedamayastathā
anantaścāprameyaśca yasya cānto na vidyate //
yasya śrotraikadeśe tu ākāśo leśamātrakaḥ
vilīno jñāyate naiva tasya devasya kā kathā //
tathā nayanayoḥ prānte tejo līnaṃ na dṛśyate
niḥśvāse ca vilīno'sau vāyurnaṣṭo na dṛśyate //
khurāgreṣu tathā līnāḥ samudrāḥ sapta ca prabhoḥ
dṛśyante svedasaṅkāśā nāmamātrā yathā purā //
romakūpāntare lagnā saśailavanakānanā
naṣṭā pṛthvī na labhyeta tasmāddevāttu ko'dhikaḥ //
so'tra tīrthaparitrāṇaṃ kurvandevaḥ svayaṃ prabhuḥ
varāhaḥ saṃsthitaḥ sākṣātpurāṇaṃ yena sūcitam //
pṛthivyāḥ sarvasandehān sphoṭayāmāsa yo'vyayaḥ
tasya sandarśanādeva sarvapāpavivarjitaḥ //
tatkṣaṇādeva jāyeta nātra kāryā vicāraṇā
navamyāṃ jyeṣṭha śuklasya snātvā gaṅgodake naraḥ //
sūkare tu trirātraṃ ca mānavo dīpadaḥ sakṛt
dattvā dānaṃ yathāśakti sarvapāpaiḥ pramucyate //
kāliñjare ca dvādaśyāṃ snātvā saṃpūjya devatām
dvādaśādityasaṅkāśo vimāne ca samāsthitaḥ //
viṣṇunā samanujñāto viṣṇuloke mahīyate
varāha uvāca //
evaṃ sukhadaśabdena devavāṇyā pracoditaḥ //
pāṃcālasaṃjñakastatra sumantuṃ paryapṛcchata
asmadguruḥ pitā tvaṃ ca brūhi kiṃ karavāṇi vai //
pāvakālambhanaṃ me syādutāho tīrthasevanam
trirātraṃ kṛcchrapārāka cāndrāyaṇamathāpi vā //
tava pādāṃkite vāpi sthitvā mokṣamavāpnuyām
ākāśabhāratī yattu tatsatyaṃ nānṛtaṃ kvacit //
mayā pratyakṣataḥ pūrvaṃ tava gātreṣu pātakam
dinedine ca snānātprāk pratigacchati nityaśaḥ //
āśrame tvaṃ sthitaścātra nirmalaśca śaśī yathā
tiṣṭhoparamitaḥ pāpādyāvatkālaṃ ca jīvasi //
iyaṃ tu bhaginī pāpādupāvṛttā satī param
sagatiśca vipāpā ca bhaviṣyati na saṃśayaḥ //
śrīvarāha uvāca //
evaṃ prabhāvastīrthasya mathurāyāṃ vasundhare
kṛṣṇagaṃgodbhavasyāpi tathā kāliñjarasya ca //
sūkarasya ca māhātmyaṃ yathā te varṇitaṃ purā
yaḥ śṛṇoti varārohe śraddhayā parayā yutaḥ //
paṭhati prātarevāpi na sa pāpena lipyate
saptajanmakṛtaṃ pāpaṃ tasya sarvaṃ vyapohati //
phalaṃ ca gośatasyāpi dattasya samavāpnuyāt//
amṛtatvaṃ ca labhate svargalokaṃ ca gacchati
iti śrīvarāhapurāṇe kṛṣṇagaṃgodbhavamāhātmyaṃ nāma ṣaṭsaptatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ
Original text: varāhapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0