Varaha Purana · Chapter 132

atha mṛtakasparśaprāyaścittam //
śrīvarāha uvāca //
gatvā tu maithunaṃ bhadre asnāto yaḥ śavaṃ spṛśet //
retaḥ pibati durbuddhiḥ sahasraṃ nava paṃca ca

varṣaṃ nārāyaṇācchrutvā sā mahī saṃśitavratā //
tato dīnamanā bhūtvā provāca madhusūdanam

dharaṇyuvāca //
kimidaṃ bhāṣase deva dharmaṃ bhīṣaṇasaṅkaṭam //
kathamevaṃ pumānvai sa retaḥpānaparo bhavet

etanme paramaṃ duḥkhaṃ tadbhavānvaktumarhati //
śrīvarāha uvāca //
śṛṇu tattvena me devi idaṃ guhyamanuttamam

cihnamaitadvarārohe ādhicāraviniścayaḥ//
puruṣaḥ strīṣu karmāṇi yo vikurvīta nirghṛṇaḥ

dṛṣṭaṃ tasyāparādhasya phalaṃ prāpnoti mānavaḥ //
evametadvarārohe yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi

aparādhasya doṣeṇa viśuddhiśca na jāyate //
prāyaścittaṃ pravakṣyāmi rāgadoṣeṇa doṣitam

gṛhasthāḥ puruṣā bhadre mama karmaparāyaṇāḥ //
yāvakena trayaṃ kṣiptvā piṇyākena dinatrayam

vāyubhakṣaṃ dinaṃ tvekaṃ tato mucyeta kilbiṣāt //
ya evaṃ kurute bhūme vidhidṛṣṭena karmaṇā

jñātvā karmāparādhaṃ tu na sa pāpena lipyate //
etatte kathitaṃ bhadre mithunaṃ yo'bhigacchati

prāyaścittaṃ mahābhāge mama lokasukhāvaham //
spṛṣṭvā tu mṛtakaṃ bhadre naraṃ paṃcatvamāgatam

mama śāstraṃ bahiṣkṛtya yaḥ śmaśānaṃ prapadyate //
pitarastasya suśroṇi ātmanaśca pitāmahāḥ

śmaśāne jambukā bhūtvā bhakṣayanti śavān tathā //
tato harevarcaḥ śrutvā dharmakāmā vasundharā

uvāca madhuraṃ vākyaṃ sarvalokahitāya vai //
dharaṇyuvāca //
tava nātha prapannānāṃ kva pāpaṃ vidyate prabho

prāyaścittaṃ ca me brūhi yena mucyanti kilbiṣāt //
śrīvarāha uvāca //
śṛṇu sundari tattvena yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi

kathayiṣyāmi te hīdaṃ śobhanaṃ pāpanāśanam //
ekāhāro dinānsapta trirātraṃ cāpyupoṣitaḥ

paṃcagavyaṃ tataḥ pītvā tato mucyeta kilbiṣāt //
śave spṛṣṭe'parādhasya eṣa te kathito vidhiḥ

sarvathā varjanīyaṃ vai sarvabhāgavatena tu //
ya etena vidhānena prāyaścittaṃ samācaret

vimuktaḥ sarvapāpebhyo nāparādho'sti tasya vai //
nārīṃ rajasvalāṃ spṛṣṭvā yo māṃ spṛśati nirbhayaḥ

rāgamohena saṃyuktaḥ kāmena ca vaśīkṛtaḥ//
varṣāṇāṃ tu sahasraikaṃ rajaḥ pibati nirghṛṇaḥ

andhaśca jāyate devi daridro jñānamūrkhavān//
na ca vindati cātmānaṃ patito narake yathā

aparādhamimaṃ kṛtvā tatraivaṃ nāsti saṃśayaḥ //
dharaṇyuvāca //
tava deva prapannānāṃ mokṣaṃ saṃsārasāgarāt

aparādhasamāyuktastava karmaparāyaṇaḥ //
karmaṇā yena śudhyeta tanme brūhi janārdana

śrīvarāha uvāca //
spṛṣṭvā rajasvalāṃ nārīṃ naro madbhaktitatparaḥ //
tapaḥ kṛtvā trirātraṃ tu ākāśaśayane vaset

śuddho bhāgavato bhūtvā mama karmaparāyaṇaḥ //
evaṃ kṛtvā mahābhāge prāyaścittaṃ mama priyam

/
mucyate kilbiṣāddevi ācāreṇa bahiṣkṛtaḥ //
etatte kathitaṃ bhadre yatspṛṣṭvā tu rajasvalām

spṛṣṭvā tu mṛtakaṃ devi yo matkṣetreṣu tiṣṭhati //
śatavarṣasahasrāṇi garbheṣu parivarttate

daśavaṣarsahasrāṇi caṇḍālaścaiva jāyate //
andhaḥ saptasahasrāṇi maṇḍūkaśca śataṃ samāḥ

makṣikā trīṇi varṣāṇi ṭiṭṭibhaikādaśaṃ samāḥ //
daṃśo vai sapta cānyāni kṛkalāso bhavetsamāḥ

hastī varṣaśataṃ caiva kharo dvātriṃśakaṃ bhavet //
mārjāro navavarṣāṇi vānaro daśapañca ca

evaṃ sa cātmadoṣeṇa mama karmaparāyaṇaḥ //
prāpnoti sumahadduḥkhaṃ devi caivaṃ na saṃśayaḥ

tato harervacaḥ śrutvā duḥkhena paripṛcchati //
sarvasaṃsāramokṣāya pratyuvāca vasundharā

dharaṇyuvāca //
kimidaṃ bhāṣase deva mānuṣāṇāṃ durāsadam //
vākyaṃ bhīṣaṇamatyantaṃ mama marmaprabhedakam

ācārācca paribhraṣṭastavakarmaparāyaṇaḥ //
yathā tarati durgāṇi prāyaścittaṃ tathā vada

śrutvā pṛthvyāstathā vākyaṃ lokanātho janārddanaḥ //
dharmasaṃrakṣaṇārthāya pratyuvāca vasundharām

śrīvarāha uvāca //
spṛṣṭvā tu mṛtakaṃ bhūme mama karmaparāyaṇaḥ //
ekāhāraṃ tatastiṣṭheddināni daśa pañca ca

tata evaṃ vidhiṃ kṛtvā pañcagavyaṃ tu prāśayet //
śuddhabhāvaṃ viśuddhātmā karmaṇā ca na lipyate

etatte kathitaṃ devi spṛṣṭvā mṛtakameva ca //
doṣaṃ caiva viśuddhyarthaṃ yattvayā pūrvapṛcchitam

ya etena vidhānena prāyaścittaṃ samācaret //
aparādhavimukto vai mama lokaṃ sa gacchati

iti śrīvarāhapurāṇe mṛtakasparśanaprāyaścittaṃ nāma dvātriṃśadadhikaśatatamo'dhyāyaḥ